"እነሆ፣ መልእክተኛዬን እልካለሁ፣ መንገድንም በፊቴ ያስተካክላል፤ እናንተም የምትፈልጉት ጌታ በድንገት ወደ መቅደሱ ይመጣል፤ የምትወዱትም የቃል ኪዳን መልእክተኛ፣ እነሆ፣ ይመጣል ይላል የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር" (ሚክ 3፥1)። ይህ አጭር ግን እጅግ ኃይለኛ የሆነ የትንቢት ቃል፣ የብሉይ ኪዳንን ማብቂያና የአዲስ ኪዳንን መጀመር የሚያገናኝ ታላቅ መንፈሳዊ ድልድይ ነው። እዚህ ክፍል ላይ "መልእክተኛ" የሚለው ቃል በጥልቀት ሲመረመር ሁለት የተለያዩ አካላትን የሚያመለክት ሲሆን፣ የመጀመሪያው መንገድ ጠራጊውን ሲያሳይ፣ ሁለተኛው ደግሞ ራሱን ጌታን (መሲሑን) ያመለክታል።
በታሪካዊና ሥነ-መለኮታዊ አውድ፣ አይሁዶች የፍርድንና የጽድቅን ዘመን የሚያመጣውን መሲሕ በተስፋ ይጠባበቁ ነበር። ነቢዩ ሚልክያስ ይህ መሲሕ ከመምጣቱ በፊት፣ መንገዱን የሚያዘጋጅ ሌላ መልእክተኛ እንደሚቀድም ይተነብያል። ይህ የመጀመሪያው መልእክተኛ በአዲስ ኪዳን በግልጽ እንደተገለጠው፣ መጥምቁ ዮሐንስ ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ ስለ ዮሐንስ ሲመሰክር፣ "እነሆ፣ መንገድህን በፊትህ የሚጠርግ መልእክተኛዬን በፊትህ እልካለሁ ተብሎ የተጻፈለት ይህ ነው" (ማቴ 11፥10) በማለት የዚህን ቃል ፍጻሜ አረጋግጧል። ዮሐንስ ሕዝቡን ወደ ንስሐ በመጥራት የጌታን መንገድ አስተካክሏል።
ከመንገድ ጠራጊው ቀጥሎ የተጠቀሰው "የቃል ኪዳን መልእክተኛ" ወይም ራሱ "ጌታ" ደግሞ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። እርሱ ሕዝቡ የሚፈልጉትና የተስፋ ቃሉን ሁሉ የሚፈጽመው መለኮታዊ አዳኝ ነው። ወደ ቤተ መቅደሱ "በድንገት" መምጣቱ፣ መሲሑ በተራ የሰው ልጅ አእምሮ ከሚጠበቀው መንገድ ውጭ፣ ማንም ሳያስበው በሥልጣን እንደሚገለጥ ያሳያል። ኢየሱስ በምድራዊ አገልግሎቱ ወደ ቤተ መቅደስ ገብቶ ነጋዴዎችን ሲያባርርና መቅደሱን ሲያነጻ፣ ይህ የትንቢት ቃል በተግባር ሲፈጸም የታየበት ታላቅ ክስተት ነበር።
በዚህ የትንቢት ቃል ውስጥ ትልቅ ውጥረት አለ። ሕዝቡ የመሲሑን መምጣት በጣም ይፈልጉና ይወዱ ነበር፤ ምክንያቱም ጠላቶቻቸውን አጥፍቶ ብልጽግናን ያመጣል ብለው ያስቡ ስለነበር ነው። ነገር ግን ሚልክያስ የሚያስጠነቅቃቸው፣ ይህ ጌታ ሲመጣ በመጀመሪያ የሚፈርደው በራሱ ሕዝብ ኃጢአት ላይ መሆኑን ነው። የመምጣቱ ዓላማ ማጽዳትና ማጥራት በመሆኑ፣ ኃጢአት ይዘው ለሚጠብቁት ሰዎች መምጣቱ የደስታ ሳይሆን የፍርሃት ቀን እንደሚሆንባቸው ያሳያል። እግዚአብሔርን መፈለግ ማለት የእርሱን ቅድስናና ፍርድ ለመቀበል ዝግጁ መሆን ማለት ነው።
ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች ስለ ክርስቶስ መምጣትና ስለ እኛ ዝግጅት ታላቅ ማስጠንቀቂያና ማበረታቻ ይሰጠናል። ክርስቶስ ለመጀመሪያ ጊዜ ሲመጣ የጸጋና የድነት በር ተከፍቶልናል፤ ዳግመኛ ሲመጣ ግን የፍርድና የጽድቅ ጌታ ሆኖ ይመጣል። ልክ መጥምቁ ዮሐንስ የሰዎችን ልብ ለጌታ እንዳዘጋጀ፣ ዛሬም እኛ ንስሐ በመግባትና በቅድስና በመኖር የልባችንን መቅደስ ለክርስቶስ ህልውና ልናዘጋጅ ይገባል። ጌታን መፈለግ በከንፈር ብቻ ሳይሆን፣ ሕይወትን በማንጻት የሚገለጽ ተግባር ነው።
በማጠቃለያው፣ በሚልክያስ 3፥1 ላይ ያለው የተስፋ መልእክተኛ መንገድ ጠራጊው መጥምቁ ዮሐንስ እና ራሱ አዳኙ ኢየሱስ ክርስቶስ ናቸው። ከዚህ የትንቢት ቃል የምንማረው የማይለወጥ እውነት አለ፤ "እግዚአብሔር የተስፋ ቃሉን ሁልጊዜ ይፈጽማል፤ ጌታ ወደ ልባችን መቅደስ ሲመጣ ግን የሚያገኘው ንጹሕና የተዘጋጀ ማደሪያን ሊሆን ይገባዋል።"