ብሉይ ኪዳን ስለ ክርስቶስ መምጣት የት ቦታ ላይ ይተነብያል?

"እግዚአብሔር አምላክም እባቡን አለው… በአንተና በሴቲቱ መካከል፣ በዘርህና በዘርዋም መካከል ጠላትነትን አደርጋለሁ፤ እርሱ ራስህን ይቀጠቅጣል፣ አንተም ሰኮናውን ትቀጠቅጣለህ" (ዘፍ 3፥15)። ይህ የመጀመሪያው ወንጌል በመባል የሚታወቀውና በመላው ብሉይ ኪዳን ውስጥ ስለ ክርስቶስ መምጣት ከተነገሩት በሺዎች የሚቆጠሩ ትንቢቶች አንዱና ዋነኛው ነው። ብሉይ ኪዳን በታሪክ፣ በሕግ፣ በመዝሙርና በነቢያት መጻሕፍት ውስጥ ስለ መሲሑ መምጣት፣ ሕይወት፣ መከራ፣ ሞት፣ ትንሣኤና ክብራማ ንግሥና በስፋትና በጥልቀት ይተነብያል።

በሕግ መጻሕፍት (በኦሪት) እና በታሪክ መጻሕፍት ውስጥ፣ ክርስቶስ ከማን ዘር እንደሚመጣ በግልጽ ተቀምጧል። ከአብርሃም ዘር ዓለም ሁሉ እንደሚባረክ (ዘፍ 12፥3)፣ ከይሁዳ ነገድ የገዥነት በትር እንደማይጠፋ (ዘፍ 49፥10)፣ እና የዳዊት ዙፋን ለዘላለም እንደሚጸና (2ኛ ሳሙ 7፥16) የተነገሩት ተስፋዎች በቀጥታ የሚያመለክቱት ኢየሱስ ክርስቶስን ነው። በሌላ በኩል ደግሞ የፋሲካው በግና የመቅደሱ የደም መስዋዕቶች ሁሉ፣ ስለ ኃጢአታችን የሚሰዋውን የክርስቶስን ፍጹም መስዋዕትነት የሚያሳዩ ሕጋዊና ባህላዊ ጥላዎች ነበሩ።

በነቢያትና በመዝሙራት መጻሕፍት ውስጥ ያለው ትንቢት ደግሞ ይበልጥ ዝርዝርና ጥልቅ ነው። ነቢዩ ኢሳይያስ መሲሑ ከድንግል እንደሚወለድ (ኢሳ 7፥14)፣ አስገራሚ አማካሪ፣ ኃያል አምላክ ተብሎ እንደሚጠራ (ኢሳ 9፥6)፣ እና ስለ ኃጢአታችን መከራን ተቀብሎ እንደሚሞት (ኢሳ 53) ተንብዮአል። ነቢዩ ሚክያስ ክርስቶስ በቤተልሔም እንደሚወለድ ሲናገር (ሚክ 5፥2)፣ ዘካርያስ በአህያ ላይ ተቀምጦ ወደ ኢየሩሳሌም እንደሚገባ፣ በሠላሳ ብር እንደሚሸጥና እንደሚወጋ አስቀድሞ ተመልክቷል። መዝሙረ ዳዊትም እርሱ በእንጨት ላይ ተሰቅሎ እንደሚሞትና (መዝ 22)፣ ሳይበሰብስ ከሙታን እንደሚነሳ (መዝ 16) በግልጽ ያስረዳል።

በእነዚህ የብሉይ ኪዳን ትንቢቶች ውስጥ ትልቅ ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት ይታይ ነበር። የአይሁድ ሕዝብ የሚጠብቀው ወታደራዊና ፖለቲካዊ ኃይል ያለው፣ የሮምን መንግሥት አሸንፎ እስራኤልን ነጻ የሚያወጣ ምድራዊ ንጉሥን ነበር። ነገር ግን ትንቢቶቹ የሚያሳዩት በኃጢአት ላይ ድልን የሚቀዳጀውን የተሰቃየ አገልጋይና የሰላም ንጉሥ ነው። ይህ ግጭት፣ የሰው ልጅ የሚጠብቀው ድነትና እግዚአብሔር ያዘጋጀው የዘላለም መዳን የተለያየ መሆኑን ያሳያል። እግዚአብሔር የላከው መሲሕ የፖለቲካ ችግርን ሳይሆን፣ የሰው ልጅ ዋነኛ ችግር የሆነውን ኃጢአትን በመስቀል ላይ ለመፍታት ነው።

ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች የእግዚአብሔርን ቃል ታማኝነትና አምላካዊ ጥበብ በሚገባ ያስተምረናል። በሺህዎች ለሚቆጠሩ ዓመታት በልዩ ልዩ ሰዎች፣ በተለያየ ዘመንና ሥፍራ የተጻፉት የብሉይ ኪዳን ትንቢቶች፣ በአንድ ሰው በኢየሱስ ክርስቶስ ላይ ቃል በቃል ሲፈጸሙ ማየት፣ መጽሐፍ ቅዱስ ፍጹም የእግዚአብሔር ቃል መሆኑን ያረጋግጥልናል። ይህ እውነት እምነታችንን በጽኑ መሠረት ላይ የሚያቆም ከመሆኑም በላይ፣ እግዚአብሔር ስለ ወደፊቱ ጊዜ የሰጣቸው ተስፋዎችም ሁሉ ያለ ጥርጥር እንደሚፈጸሙ ዋስትና ይሰጠናል።

በማጠቃለያው፣ ብሉይ ኪዳን ሙሉ በሙሉ ወደ ክርስቶስ የሚያመለክት፣ የመሲሑን መምጣት የሚያውጅ መለኮታዊ ጠቋሚ ነው። ከዚህ ጥልቅ እውነት የምንማረው አንድ ታላቅ ሃሳብ አለ፤ "የብሉይ ኪዳን ትንቢቶች ሁሉ የተቆለፉት በክርስቶስ ሲሆን፣ የትንቢቶቹ መክፈቻና ፍጻሜም ራሱ ኢየሱስ ነው።"