"እነሆ፣ ታላቁና የሚያስፈራው የእግዚአብሔር ቀን ሳይመጣ ነቢዩን ኤልያስን እልክላችኋለሁ" (ሚክ 4፥5)። ይህ የብሉይ ኪዳን የመጨረሻ ትንቢት ለብዙዎች መነጋገሪያ የሆነና፣ መጥምቁ ዮሐንስ በትክክል ነፍሱ በሌላ ሥጋ ዳግም የተወለደችው ኤልያስ ነውን? የሚል ጥያቄ እንዲነሳ ያደረገ ነው። መጽሐፍ ቅዱሳዊው እውነት ግን፣ መጥምቁ ዮሐንስ የነቢዩ ኤልያስ ነፍስ በሌላ ሥጋ ዳግም የተወለደችበት ፍጡር ሳይሆን፣ የኤልያስን መንፈሳዊ ኃይልና ጥሪ ተላብሶ የተነሳ የተለየ ግለሰብ መሆኑን በግልጽ ያረጋግጣል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ አይሁዳውያን ኤልያስ ሞትን ሳይቀምስ በእሳት ሠረገላ ወደ ሰማይ በማረጉ ምክንያት (2ኛ ነገ 2፥11)፣ መሲሑ ከመምጣቱ በፊት በአካል ከሰማይ ይወርዳል ብለው ይጠብቁ ነበር። ነፍስ ከሞት በኋላ በሌላ ሥጋ ዳግም ትወለዳለች የሚለው ፍልስፍና የባዕዳን አሕዛብ እምነት እንጂ፣ ከመጽሐፍ ቅዱስ አስተምህሮ ጋር ፈጽሞ የሚቃረን ነው። የእግዚአብሔር ቃል "ለሰዎች አንድ ጊዜ መሞት ከእርሱ በኋላም ፍርድ ተመድቦባቸዋል" (ዕብ 9፥27) በማለት የነፍስን በሌላ ሥጋ መመለስ አጥብቆ ይቃወማል። ስለዚህ የኤልያስ መምጣት ቃል በቃል ሳይሆን በመንፈሳዊ አገልግሎት መመሳሰል የሚፈጸም ነው።
በሥነ-መለኮታዊ ማስረጃነት፣ መልአኩ ገብርኤል ዮሐንስ ከመወለዱ በፊት ለአባቱ ለዘካርያስ ሲናገር፣ "የአባቶችን ልብ ወደ ልጆች፣ የማይታዘዙትንም ወደ ጻድቃን ጥበብ ይመልስ ዘንድ በኤልያስ መንፈስና ኃይል በፊቱ ይሄዳል" (ሉቃ 1፥17) በማለት ጉዳዩን ግልጽ አድርጎታል። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም ቢሆን፣ "ልትቀበሉትስ ብትወዱ፣ ይመጣ ዘንድ ያለው ኤልያስ ይህ ነው" (ማቴ 11፥14) በማለት ዮሐንስ የትንቢቱ ፍጻሜ መሆኑን አረጋግጧል። ዮሐንስ ራሱም "አንተ ኤልያስ ነህን?" ተብሎ ሲጠየቅ "አይደለሁም" ብሎ መልሷል (ዮሐ 1፥21)፤ ምክንያቱም እርሱ በአካል ያረገው ኤልያስ ሳይሆን የራሱ ማንነት ያለው ዮሐንስ ነበርና።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ትልቁ ውጥረት፣ የእግዚአብሔርን ቃል ቃል በቃል በመተርጎምና መንፈሳዊውን ምስጢር በማስተዋል መካከል የተፈጠረው ግጭት ነው። አይሁዳውያን ቃል በቃል ሰማይን እያዩ ኤልያስን ሲጠብቁ፣ እግዚአብሔር ግን በምድረ በዳ ልክ እንደ ኤልያስ ጸጉር ለብሶ፣ የቆዳ ጠፍር ታጥቆ፣ ነገሥታትን ሳይፈራ የሚገሥጽና ሕዝቡን ወደ ንስሐ የሚጠራ ታላቅ ነቢይ አስነሳ። እግዚአብሔር ተስፋውን የፈጸመው ሕዝቡ በጠበቁት ሥጋዊ መንገድ ሳይሆን፣ አገልግሎቱንና ዓላማውን በሚያሳካው ጥልቅ መንፈሳዊ መንገድ ነበር።
ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች የእግዚአብሔርን ቃል እንዴት መረዳት እንዳለብን ታላቅ ብርሃን ይሰጠናል። አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔር የሰጠንን ተስፋ የምንጠብቀው በራሳችን ጠባብ አመለካከትና ሥጋዊ ትርጓሜ ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር ቃሉን የሚፈጽመው ከእኛ አእምሮ በላይ በሆነ ጥበቡ ነው። በተጨማሪም፣ እኛም ዛሬ ዓለም ወደ ንስሐ እንድትመጣ ልክ እንደ ዮሐንስ የ"ኤልያስን መንፈስና ኃይል" ተላብሰን እውነትን ያለ ፍርሃት እንድንናገር ተጠርተናል።
በማጠቃለያው፣ መጥምቁ ዮሐንስ በሌላ ሥጋ ዳግም የተወለደ ኤልያስ ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ዕቅድ የኤልያስን አገልግሎት እንዲፈጽም የተነሳ ነቢይ ነው። ከዚህ ክፍል የምንማረው ጥልቅ እውነት ይህ ነው፤ "እግዚአብሔር ዓላማውን ለማስፈጸም የሚጠቀምበት የሰዎችን ሥጋዊ መመለስ ሳይሆን፣ በአገልጋዮቹ ላይ የሚያሳርፈውን መንፈሳዊ ኃይልና ተመሳሳይ መለኮታዊ ጥሪ ነው።"