"ከአባቶቻችሁ ዘመን ጀምሮ ከሥርዓቴ ፈቀቅ ብላችኋል፣ አልጠበቃችሁትምም። ወደ እኔ ተመለሱ፣ እኔም ወደ እናንተ እመለሳለሁ ይላል የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር። እናንተ ግን፦ የምንመለሰው በምንድን ነው? ብላችኋል" (ሚክ 3፥7)። ይህ ጥሪ በእግዚአብሔርና በሕዝቡ መካከል ያለውን የተበላሸ ግንኙነት መልሶ ለማደስ የቀረበ መለኮታዊ የንስሐ ጥሪ ነው። "መመለስ" የሚለው ቃል በዕብራይስጥ "ተሹቫ" ሲሆን፣ ትርጉሙም መንገድን ስቶ ከሄደበት የኃጢአት አቅጣጫ 180 ዲግሪ ዞሮ፣ ወደ እግዚአብሔር ፈቃድና ኅብረት መምጣት ማለት ነው። እግዚአብሔር ይህንን ሲል፣ የጠፋውን የፍቅር ኪዳን ዳግም ለመጀመር እጁን ዘርግቶ ሕዝቡን እየጠራ ነው።
በታሪካዊ አውዱ፣ የእስራኤል ሕዝብ ከትውልድ ወደ ትውልድ የእግዚአብሔርን ሕግ በመጣስ ርቀው ነበር። እግዚአብሔር ይህንን ታሪካዊ አመጻቸውን ቢጠቅስም፣ አሁንም በሮቹን አልዘጋም። "ወደ እኔ ተመለሱ" የሚለው ጥሪ፣ እውነተኛ ሃይማኖት ውጫዊ ሥርዓት ሳይሆን ከእግዚአብሔር ጋር የሚደረግ ሕያው ግንኙነት መሆኑን ያሳያል። ሕዝቡ "የምንመለሰው በምንድን ነው?" ብለው ሲጠይቁ፣ ኃጢአታቸውን አለማወቃቸውንና የልባቸውን መደንደን ያሳያል። እግዚአብሔር ግን መመለሳቸው በተግባር እንዲታይ አሥራትና በኩራትን በማምጣት፣ ፍትሕን በማድረግና አምልኮን በማቅናት እንዲጀምሩ አዘዛቸው።
በሥነ-መለኮታዊ እይታ፣ "እኔም ወደ እናንተ እመለሳለሁ" የሚለው የእግዚአብሔር ቃል ጥልቅ ምሥጢር አለው። እግዚአብሔር በቦታ የሚወሰን አምላክ ሆኖ ርቆ ሄዶ አይደለም፤ ይልቁንም ሕዝቡ ኃጢአት ሲሠሩ መለኮታዊ ሞገሱን፣ በረከቱንና የጥበቃ ህልውናውን ከመካከላቸው አንስቶ ነበር። ሕዝቡ በንስሐ ልባቸውን ሲያቀኑ፣ እግዚአብሔር ደግሞ የጸጋ ፊቱን ወደ እነርሱ ይመልሳል፣ በረከቱንም ያፈስላቸዋል። ንስሐ የሰውን ፈቃድና የእግዚአብሔርን ምሕረት የሚያገናኝ ድልድይ ነው።
በዚህ መለኮታዊ ጥሪ ውስጥ ያለው ውጥረት፣ በእግዚአብሔር ጸጋ እና በሰው ልጅ ኃላፊነት መካከል ያለው ሚዛን ነው። እግዚአብሔር መሐሪ አምላክ ቢሆንም፣ ሰዎችን በግድ ጎትቶ አያመጣም። ጥሪውን በጸጋው ይጀምራል፣ ነገር ግን የሰው ልጅ በፈቃዱ "ወደ ጌታ መመለስ" የተባለውን እርምጃ እንዲወስድ ይጠይቃል። ሕዝቡ እግዚአብሔር ለምን ተወን ብለው ያማርራሉ፤ ጌታ ግን እኔ አይደለሁም የተውኳችሁ፣ እናንተ ናችሁ የራቃችሁት በማለት፣ እርምጃውን እነርሱ እንዲወስዱ ኃላፊነቱን በላያቸው ላይ ይጥላል።
ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች እጅግ ወሳኝ የሆነ የሕይወት ጥሪን ያመጣልናል። መንፈሳዊ ድርቀት ሲሰማን፣ ወይም ጸሎታችን መልስ ያጣ ሲመስለን፣ እግዚአብሔር የት ሄደ ብለን ከማማረር ይልቅ፣ የራሳችንን ሕይወት መመርመር አለብን። ጌታ ዛሬም ቢሆን "ወደ እኔ ተመለሱ" ይለናል። ይህ መመለስ በጸሎት፣ በቃሉ፣ በገንዘብ አጠቃቀማችን እና ለሰዎች ባለን ፍቅር ላይ መታየት ያለበት ተግባራዊ ንስሐ ነው። እኛ አንድ እርምጃ ወደ እርሱ ስንራመድ፣ እርሱ በምሕረቱ ሮጦ ሊቀበለን ዝግጁ ነው።
በማጠቃለያው፣ "ወደ እኔ ተመለሱ" የሚለው ቃል እግዚአብሔር በኃጢአተኞች ላይ ያለውን ታጋሽነትና ፍቅር የሚያሳይ ደማቅ የንስሐ አዋጅ ነው። ከዚህ ክፍል የምንማረው ውድ እውነት ይህ ነው፤ "እኛ በኃጢአት ብንርቅም፣ የእግዚአብሔር የጸጋ በር ሁልጊዜ ክፍት ነው፤ እውነተኛ ንስሐም የሰማይን በረከትና የእግዚአብሔርን መለኮታዊ ህልውና ወደ ሕይወታችን ይመልሳል።"