እስራኤል በኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ውስጥ እንዲያመልኩት የእግዚአብሔር ፈቃድ ነበረን?

"እግዚአብሔርም በሌሊት ለሰሎሞን ተገልጦ እንዲህ አለው፦ ጸሎትህን ሰምቻለሁ፣ ይህንም ስፍራ ለመሥዋዕት ቤት መርጬዋለሁ… ስሜ ለዘላለም በዚያ ይኖር ዘንድ ይህን ቤት መርጫለሁ፣ ቀድሼማለሁ" (2ኛ ዜና 7፥12-16)። ይህ የእግዚአብሔር ቃል፣ እስራኤል በኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ውስጥ አምልኮን ማቅረባቸው የራሳቸው የፖለቲካ ውሳኔ ብቻ ሳይሆን፣ ፍጹም የሆነ የእግዚአብሔር መለኮታዊ ፈቃድና ምርጫ መሆኑን ያረጋግጣል። ቤተ መቅደሱ የእግዚአብሔር ክብር (ሸኪና) ማደሪያ፣ የቃል ኪዳኑ ማህተምና የሕዝቡ መንፈሳዊ ማዕከል እንዲሆን በእግዚአብሔር ታቅዶ የተሠራ ሕንፃ ነበር።

በታሪካዊና ሕጋዊ አውድ፣ እግዚአብሔር ሕዝቡን ከግብፅ ባወጣ ጊዜ፣ "አምላካችሁ እግዚአብሔር ስሙ በዚያ ይኖር ዘንድ ከነገዶቻችሁ ሁሉ ወደሚመርጠው ስፍራ… መሥዋዕታችሁን አምጡ" (ዘዳ 12፥5) ብሎ አዝዞ ነበር። በምድረ በዳ የመገናኛው ድንኳን ከቦታ ቦታ ይዘዋወር የነበረ ሲሆን፣ እስራኤል ምድሪቱን ከወረሱ በኋላ ግን፣ እግዚአብሔር የመረጠው የመጨረሻውና ቋሚው ሥፍራ የኢየሩሳሌሙ ሞሪያ ተራራ ነበር (2ኛ ዜና 3፥1)። ይህ ሥፍራ አብርሃም ልጁን ይስሐቅን መሥዋዕት ሊያደርግበት የነበረውና፣ ዳዊትም መሠዊያ የሠራበት ታሪካዊ ቦታ ነው። ስለዚህ አምልኮን በኢየሩሳሌም ማዕከላዊ ማድረግ፣ የጥንቱ የሙሴ ሕግ ፍጻሜ ነበር።

በሥነ-መለኮታዊ እይታ፣ ቤተ መቅደሱ የተገነባበት ዋነኛ ዓላማ የሰውን ልጅ ወደ እግዚአብሔር ህልውና ለማቅረብ ነው። ሕንፃው ራሱ የእግዚአብሔርን ቅድስናና የክርስቶስን ቤዛዊ ሥራ የሚያሳይ ትልቅ ጥላ ነበር። በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ የነበረው የቃል ኪዳን ታቦት የእግዚአብሔርን ሉዓላዊ ዙፋን፣ መሠዊያው የኃጢአት ሥርየትን፣ ካህናቱም የክርስቶስን አማላጅነት ያሳያሉ። አምልኮ በኢየሩሳሌም ብቻ መወሰኑ፣ ሕዝቡ በየኮረብታው ላይ የከነዓናውያንን ጣዖት እያመለኩ እንዳይረክሱ የተደረገ ታላቅ የመከላከያ ሥርዓት ነው።

በዚህ መለኮታዊ ምርጫ ውስጥ የሚታይ ትልቅ ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት አለ። ውጥረቱም "ሰማየ ሰማያት የማይችለውን አምላክ እንዴት የሰው እጅ በሠራው ሕንፃ ውስጥ ሊወሰን ይችላል?" የሚለው ነው። ሰሎሞን ራሱ ቤተ መቅደሱን ሲመርቅ፣ "በእውነት እግዚአብሔር ከሰው ጋር በምድር ላይ ይኖራልን? እነሆ፣ ሰማይ፣ ከሰማያትም በላይ ያለ ሰማይ ይይዝህ ዘንድ አይችልም" (2ኛ ዜና 6፥18) ብሎ ተደምሟል። እግዚአብሔር በሁሉ ሥፍራ የሚገኝ አምላክ ቢሆንም፣ በጸጋውና በምሕረቱ ግን ራሱን አዋርዶ፣ ኃጢአተኛው የሰው ልጅ ሊያገኘው በሚችልበት በተወሰነ ሥፍራ (በቤተ መቅደሱ) ክብሩን ለመግለጥ መፍቀዱ የእግዚአብሔርን ታላቅ ፍቅር ያሳያል።

ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች ስለ እውነተኛው ቤተ መቅደስ ታላቅ መገለጥ ይሰጠናል። ዛሬ እኛ እግዚአብሔርን ለማምለክ ወደ ምድራዊቷ ኢየሩሳሌም መጓዝ አያስፈልገንም። ጌታ ኢየሱስ እንደተናገረው፣ እውነተኛ አምላኪዎች በአንድ ጂኦግራፊያዊ ሥፍራ ሳይሆን በመንፈስና በእውነት ያመልካሉ (ዮሐ 4፥21-24)። በአዲስ ኪዳን፣ የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ከድንጋይ የተሠራ ሕንፃ ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ ማደሪያነት የተቀደሰው የገዛ ራሳችን ሕይወትና የቤተ ክርስቲያን ኅብረት ነው።

በማጠቃለያው፣ እስራኤል በኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ እንዲያመልኩ መደረጉ፣ እግዚአብሔር አምልኮን በንጽህና ለመጠበቅ ያደረገው መለኮታዊ ፈቃድ ነው። ከዚህ ክፍል የምንማረው ውድ እውነት ይህ ነው፤ "እግዚአብሔር በብሉይ ኪዳን በድንጋይ መቅደስ ውስጥ ክብሩን እንደገለጠ፣ ዛሬ ደግሞ በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት በአማኞች ልብ ውስጥ ማደሪያውን አድርጓል።"