ፍቅር የኃጢአትን ብዛት ይሸፍናል ማለት ምን ማለት ነው? (1ኛ ጴጥሮስ 4:8)

ጴጥሮስ መዋደድን አበክሮ ሲመክር "ፍቅር የኃጢአትን ብዛት ይሸፍናልና ከሁሉ ይልቅ እርስ በርሳችሁ አጥብቃችሁ ተዋደዱ" ይላል (1ኛ ጴጥሮስ 4:8)። "ይሸፍናል" የሚለው ቃል በኃጢአት ላይ መተባበርን ወይም ክፋትን መደበቅን ሳይሆን፣ የሰዎችን ጥፋት በይቅርታ ማለፍን፣ ስህተትን አለማጋለጥን እና ቂም አለመያዝን የሚያመለክት ነው።

በታሪካዊና ማኅበራዊ አውድ፣ ይህ ሀሳብ የተወሰደው "ጥላቻ ጠብን ታስነሳለች፤ ፍቅር ግን ኃጢአትን ሁሉ ትሸፍናለች" ከሚለው የብሉይ ኪዳን የምሳሌ ቃል ነው (ምሳሌ 10:12)። ክርስቲያኖች በአንድነት ሲኖሩ፣ አለመግባባቶችና መበዳደሎች መፈጠራቸው የማይቀር ነው። በእንደዚህ ዓይነት ጊዜ ፍቅር የሌለው ሰው የሌላውን ስህተት አጉልቶ ያወራል፤ ፍቅር ያለው ሰው ግን ወንድሙን በምህረት ያልፈዋል።

የዚህ ቃል ሥነ-መለኮታዊ ትርጉም የሰዎችን ኃጢአት የሚያስተሰርይ ወይም የሚያነጻ ፍቅር አለን ማለት አይደለም። የኃጢአት ስርየት የሚገኘው በክርስቶስ ኢየሱስ ደም ብቻ ነው። ይልቁንም፣ ፍቅር የሰዎችን በደል በመታገስና ይቅር በማለት፣ ኃጢአት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ክፍፍልንና ጥልን እንዳያመጣ መንገዱን ይዘጋል ማለት ነው። ፍቅር ሸፋኝ እንጂ አጋላጭ አይደለም።

ይህንን እውነት ሐዋርያው ጳውሎስ ሲያብራራ፣ እርስ በርሳችሁ ቸሮችና ርኅሩኆች ሁኑ፣ እግዚአብሔርም ደግሞ በክርስቶስ ይቅር እንዳላችሁ ይቅር ተባባሉ በማለት ያስተምራል (ኤፌሶን 4:32)። እንዲሁም ማንም በሌላው ላይ የሚነቅፈው ነገር ቢኖረው፣ እርስ በርሳችሁ ትዕግሥትን አድርጉ ይቅርም ተባባሉ በማለት የፍቅርን ሸፋኝነት ያረጋግጣል (ቆላስይስ 3:13)።

ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ጤናማ ግንኙነትን ለመገንባት መሠረታዊ መመሪያ ነው። የወንድሞቻችንን ወይም የእህቶቻችንን ድካም ስናይ፣ ከማማት፣ ከማጋለጥና ከመተቸት ይልቅ፣ በጸሎትና በፍቅር ልንሸፍናቸው ይገባል። የሌላውን በደል በይቅርታ ማለፍ የክርስትና የብስለት ከፍተኛው ደረጃ ነው።

ይቅርታ የፍቅር ከፍተኛው መገለጫ ነው። "የሰዎችን ነውር የሚያጋልጥ የጥላቻ አገልጋይ ሲሆን፣ በደልን በምህረት የሚሸፍን ግን የእግዚአብሔርን ልብ ይዟል" እንደሚባለው፣ እኛም የተደረገልንን ታላቅ ይቅርታ አስበን የሌሎችን ስህተት በፍቅር ልንሸፍን ይገባል።