ሐዋርያው ጳውሎስ "የራሳችሁንም ጉዳይ ትጠነቀቁ ዘንድ… ልትቀኑ" ሲል፣ እያንዳንዱ ሰው በራሱ ኃላፊነት ላይ እንዲያተኩር አበክሮ ያሳስባል (1 ተሰሎንቄ 4፥11)። ይህ አባባል በሌሎች ሰዎች ሕይወት ውስጥ አላስፈላጊ ጣልቃ ገብነትን የሚከለክል መለኮታዊ ትእዛዝ ነው።
በግሪኮች እና ሮማውያን ማኅበረሰብ ውስጥ፣ ሥራ ፈትነት ወደ አሉባልታ እና የሰዎችን ጉዳይ ወደ መከታተል ያመራ ነበር። በተሰሎንቄ ቤተ ክርስቲያን አንዳንዶች ክርስቶስ ይመጣል በሚል ሰበብ ኃላፊነታቸውን ትተው የሌላውን ሰው ሕይወት መቆጣጠር ጀምረው ነበር (2 ተሰሎንቄ 3፥11)። ይህ ባህላዊ እና ማኅበራዊ ችግር የቤተ ክርስቲያንን ሰላም የሚያናጋ ሕገ ወጥ ተግባር ነበር።
የራሳችንን ጉዳይ መከታተል ለምን አስፈለገ? ምክንያቱም እያንዳንዱ ሰው በእግዚአብሔር ፊት ስለ ራሱ ሥራ እና ሕይወት መልስ ይሰጣልና። በሌሎች ሰዎች ጉዳይ ጣልቃ መግባት ግጭትን፣ መለያየትን እና መተማመንን ማጣትን ያስከትላል። አማኞች ትኩረታቸውን የራሳቸውን መንፈሳዊ ሕይወት እና ቤተሰብ በማነጽ ላይ ማድረግ ይጠበቅባቸዋል።
የነገረ መለኮት እውነት እንደሚያሳየው፣ የእግዚአብሔር ጸጋ የተሰጠን የራሳችንን ሩጫ እንድንሮጥ ነው። ሌሎች በሚያደርጉት ነገር ላይ ፍርድ ሰጭ ከመሆን ይልቅ፣ የራሳችንን ድክመት አርመን በመንፈሳዊ ፍሬ ማደግ ይገባናል። የራሱን ጉዳይ የሚከታተል ሰው ሌሎችን በነጻነት የመውደድ እና የማክበር አቅም ይኖረዋል።
ቃሉ ለእኛም በጣም ጠቃሚ ነው። በማኅበራዊ ሚዲያ እና መረጃ በበዛበት ዘመን፣ የሰዎችን የግል ሕይወት ከመከታተል ይልቅ በራሳችን ተልዕኮ ላይ ማተኮር አለብን። ጊዜያችንን እና ጉልበታችንን እግዚአብሔር ለሰጠን ዓላማ ማዋል የጥበብ መጀመሪያ ነው።
ስለዚህ ማኅበራዊ ሥርዓትን ለመጠበቅ ይህ መርህ ወሳኝ ነው። ቃሉ እንደሚያስተምረው፣ "እያንዳንዱ የገዛ ራሱን ሸክም ሊሸከም ነውና" የሚለው እውነት የራሳችንን ጉዳይ በሚገባ እንድንከታተል እና ሌሎችን በሰላም እንድንተው ያስተምረናል (ገላትያ 6፥5)።