ሐዋርያው ጳውሎስ አማኞች ሊኖራቸው ስለሚገባው የቅድስና ሕይወት ሲያስተምር፣ "እንግዲህ ያለ እርሾ እንዳላችሁ አዲሱን ሊጥ ትሆኑ ዘንድ አሮጌውን እርሾ አስወግዱ። ፋሲካችን ክርስቶስ ታርዶአልና" በማለት ታላቅ የድነት ምስጢር ይገልጻል (፩ ቆሮ 5:7)። "ፋሲካችን" ማለት የእስራኤል ልጆች ከግብጽ ባርነት ነጻ ሲወጡ የዳኑበትን የፋሲካ በግ የሚያመለክት ሲሆን፣ ጳውሎስ ኢየሱስ ክርስቶስን እውነተኛውና የመጨረሻው የፋሲካ በግ አድርጎ ያቀርበዋል። ክርስቶስ ታርዶአል ማለት፣ እርሱ በእኛ ፋንታ በመስቀል ላይ የሞትን ቅጣት ተቀብሎ ከኃጢአት ባርነት ነጻ አውጥቶናል ማለት ነው።
በታሪካዊና ኪዳናዊ አውድ፣ በዘጸአት ምዕራፍ 12 ላይ እስራኤላውያን እንከን የሌለበትን በግ አርደው ደሙን በበራቸው መቃን ላይ እንዲቀቡ ታዘው ነበር። የሞት መልአክ የግብጽን በኩር ሁሉ ሲመታ፣ ደሙን ያየበትን የእስራኤል ቤት ግን "አልፎ" ይሄድ ነበር። ከዚያም በዓሉን ሲያከብሩ ምንም ዓይነት እርሾ በቤታቸው እንዳይገኝ እርሾን ሁሉ ያስወግዱ ነበር። ጳውሎስ ይህን ታሪካዊ ክንውን ወደ አዲስ ኪዳን በማምጣት፣ የብሉይ ኪዳኑ በግ የክርስቶስ ጥላ እንደነበር ያስረዳል። የክርስቶስ ደም በመንፈሳዊ ሕይወታችን ላይ ስለተቀባ፣ የእግዚአብሔር የቁጣ ፍርድ አልፎናል (ድነናል)።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ ክርስቶስ ፍጹምና ነውር የሌለበት የእግዚአብሔር በግ ነው (ዮሐ 1:29)። እርሱ በመስቀል ላይ መታረዱ የሰውን ልጅ የኃጢአት ዕዳ ሙሉ በሙሉ ከፍሏል። ጳውሎስ ይህንን የቤዛነት ሥራ ካነሳ በኋላ፣ ወደ እርሾው ምሳሌ ይመለሳል። "እርሾ" በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የኃጢአት፣ የክፋትና የተንኮል ምሳሌ ነው። ጥቂት እርሾ ሊጡን ሁሉ እንደሚያቦካ፣ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለ ጥቂት ኃጢአትም ጉባኤውን ሁሉ ያረክሳል። ጳውሎስ "ታርዶአልና አሮጌውን እርሾ አስወግዱ" ሲል፣ መዳናችሁ በክርስቶስ ደም ስለተፈጸመ፣ አሁን ደግሞ ከኃጢአት ርቃችሁ በቅድስና ኑሩ ማለቱ ነው።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ድንቅ ውጥረት፣ ጸጋና የሰው ኃላፊነት ናቸው። ክርስቶስ ታርዶ ፋሲካችን ሆኗል (የእግዚአብሔር ጸጋ)፤ ስለዚህ እኛ ያለ እርሾ (ቅዱሳን) ሆነናል። ሆኖም ጳውሎስ "አሮጌውን እርሾ አስወግዱ" በማለት ያዛል (የእኛ ኃላፊነት)። ይህ ማለት እግዚአብሔር በክርስቶስ ደም ቅዱሳን ስላደረገን፣ እኛ ደግሞ በዕለት ተዕለት ኑሯችን ይህንኑ ቅድስና በተግባር ማሳየትና በሕይወታችን ውስጥ ያለውን የኃጢአት ልማድ አውጥተን መጣል አለብን ማለት ነው። የዳነ ሰው በኃጢአት ሊቀጥል አይችልም።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ የቅድስና ጥሪ ያቀርብልናል። ዛሬ እኛ ክርስቲያኖች በክርስቶስ ደም ከዘላለም ፍርድ ማምለጣችንን ስናውቅ፣ ሕይወታችን በምስጋናና በንጽሕና የተሞላ መሆን አለበት። በቤታችን፣ በልባችንም ሆነ በቤተ ክርስቲያናችን ውስጥ የትዕቢት፣ የዝሙትና የክፋት "እርሾ" እንዳይገባ ዘወትር መመርመር ይኖርብናል። ክርስቶስ እኛን ነጻ ለማውጣት ውድ ሕይወቱን አሳልፎ ከሰጠ፣ እኛ ደግሞ ያንን መስዋዕትነት አክብረን፣ ኃጢአትን እየተጸየፍን በእውነተኛ የቅድስና ሕይወት ልንመላለስ ይገባል።
በማጠቃለያ፣ ክርስቶስ የፋሲካችን በግ መሆኑ ከሞት ወደ ሕይወት መሻገራችንን ያረጋግጣል። "ክርስቶስ የፋሲካችን በግ ሆኖ መታረዱ፣ ከኃጢአት እርሾ ወጥተን በእውነተኛ የቅድስና ቂጣ እንድንኖር የተከፈለልን ታላቅ የነጻነት ዋጋ ነው" እንደሚባለው፣ መስቀሉ የድነታችን ብቻ ሳይሆን የንጽሕናችንም መሠረት ነው። እያንዳንዱ አማኝ ይህንን የጸጋ ሥራ አውቆ፣ የክፋትን እርሾ አውጥቶ በመጣል ለጌታ ክብር ንጹሕ ማደሪያ ሊሆን ይገባዋል።