አሮጌውን እርሾ አስወግዱ ማለት ምን ማለት ነው (1 ቆሮንቶስ 5:7)?

ቅዱስ ቃሉ ስለ ቤተ ክርስቲያን ንጽሕና ሲያስተምር "እንግዲህ ያለ እርሾ እንዳላችሁ አዲሱን ሊጥ ትሆኑ ዘንድ አሮጌውን እርሾ አስወግዱ" ይለናል (1 ቆሮንቶስ 5:7)። "አሮጌው እርሾ" የሚለው ቃል በኃጢአት፣ በክፋት፣ በአመፃና በዓለማዊ ልማድ የተበከለን አሮጌ ማንነት ወይም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የተሰገሰገን ኃጢአት የሚያመለክት ዘይቤያዊ አገላለጽ ነው። ይህንን አስወግዱ ማለት ኃጢአትን ከሥሩ መንግሎ ማውጣትና ራስን ለቅድስና መለየት ማለት ነው።

በታሪካዊና በባህላዊ አውድ፣ ይህ ሐሳብ የተወሰደው ከብሉይ ኪዳን የፋሲካ በዓል ሥርዓት ነው። እስራኤላውያን ፋሲካን ከማክበራቸው በፊት ቤታቸውን አጽድቀው ማንኛውንም ዓይነት እርሾ ከውስጡ ጠራርገው ማስወጣት ነበረባቸው። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን ሥርዓት በመንፈሳዊ መንገድ ሲተረጉመው፣ የፋሲካ በጋችን ክርስቶስ ስለታረደ፣ ክርስቲያኖችም የኃጢአትን እርሾ ከሕይወታቸውና ከኅብረታቸው ጠራርገው በማውጣት በንጽሕና ሊመላለሱ እንደሚገባ ነገረ መለኮታዊ ትእዛዝ አስተላልፏል።

ይህንን የኃጢአት ስርጭት አደጋ መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ክፍሎችም አጥብቆ ያስጠነቅቃል። ጥቂት እርሾ ሊጡን ሁሉ እንዲያቦካ አታውቁምን? ብሎ ቃሉ ይነግረናል (ገላትያ 5:9)። አንድ ትንሽ የሚመስል ኃጢአት በግለሰብም ሆነ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ችላ ከተባለ፣ በመጨረሻ ሙሉውን መንፈሳዊ አካል አበላሽቶ ወደ ሞት የሚመራ አጥፊ ኃይል እንዳለው ያረጋግጣል።

የዚህ ጉዳይ ጥልቅ ውጥረት የሚፈጠረው ሰዎች ኃጢአትን በማስታገሥና በመላመድ በሚያደርጉት ስምምነት ላይ ነው። ሥጋችን "ይህች ትንሽ ኃጢአት አትጎዳም" እያለ ሲያታልለን፣ መንፈስ ቅዱስ ግን የቱንም ያህል ትንሽ ቢሆን እርሾ መሆኑንና ጠቅላላውን ማንነት እንደሚያረክስ ያስጠነቅቃል። ኃጢአትን ማስወገድ የቆረጠ ውሳኔንና ከክፉ ነገር ሁሉ ራስን ማግለልን የሚጠይቅ ከባድ ውጊያ ነው።

ቃሉ ለእኛም በሕይወታችን ውስጥ ተደብቀው ያሉ የኃጢአት ልማዶችን እንድንመረምር ያሳስበናል። በንስሐና በክርስቶስ ደም በመታጠብ ሕይወታችንን ዘወትር በማደስ፣ ምንም ዓይነት የዓመፃ እርሾ በውስጣችን ቦታ እንዳያገኝ ራሳችንን በቅድስና እንድንጠብቅ ጥብቅ መመሪያ ይሰጠናል።

በማጠቃለያው፣ ቅድስና ፍጹም መለየትን ይጠይቃል። "በሊጥ ውስጥ የተደበቀ እርሾ ዝም ብሎ እንደማይተኛ ሁሉ፣ በልብ ውስጥ የተደበቀ ኃጢአትም ሙሉውን ሕይወት ሳያረክስ አይቀርም" በሚለው እውነት ጸንተን፣ አሮጌውን ኃጢአት ከእኛ ዘንድ አርቀን በአዲስ ሕይወት ልንመላለስ ይገባናል።