ሐዋርያው ጳውሎስ የሕይወቱን ትልቁን የአገልግሎት ፍልስፍና ሲገልጽ “ከሰው ሁሉ አርነት የወጣሁ ስሆን በበዙት እጠቅም ዘንድ ራሴን ለሁሉ ባሪያ አደረግሁ” ይለናል (1 ቆሮንቶስ 9፡19)። “ራሴን የሁሉ ባሪያ አደረግሁ” የሚለው ቃል የሐዋርያውን ፍጹም የክርስቶስ ፍቅር፣ ትሕትና እና የሰዎችን ነፍስ የማዳን ጽኑ ዓላማ የሚያሳይ ሲሆን፣ ነጻ የሆነ ክርስቲያን በገዛ ፈቃዱ ክብሩን ዝቅ አድርጎ ሌሎችን ለማገልገል መወሰኑን ይገልጻል።
በሮማውያን ማኅበረሰብ ውስጥ ዜግነት እና ነጻነት ከፍተኛ ክብር የሚሰጣቸው ነገሮች ነበሩ። አንድ ነጻ የሆነ የሮም ዜጋ በራሱ ፈቃድ የሌሎች ባሪያ መሆን በአእምሮ የማይታሰብ እና እጅግ የሚያስነውር ተግባር ተደርጎ ይቆጠር ነበር። ሆኖም ጳውሎስ ይህንን ማኅበራዊ እና ሕጋዊ መብቱን ወደ ጎን በመተው ለወንጌሉ ስኬት ሲል ራሱን በማዋረድ የሁሉ አገልጋይ ለመሆን ወሰነ።
ከሥነ መለኮት አኳያ ጳውሎስ ይህንን ያደረገው የጌታውን የኢየሱስ ክርስቶስን ፈለግ በመከተል ነው። ክርስቶስ በእግዚአብሔር መልክ ሲኖር ሳለ የባሪያን መልክ ይዞ ራሱን እንዳዋረደ ሁሉ (ፊልጵስዩስ 2፡6-7)፣ ጳውሎስም የተሰጠውን ክርስቲያናዊ ነጻነት ለራሱ ምቾት ሳይሆን ለሌሎች ድነት ተጠቀመበት። ይህ እውነተኛው የክርስትና መሪነት መገለጫ ነው።
ባሪያ መሆን ማለት የሌላውን ሰው ፍላጎት ከራስ ፍላጎት ማስቀደም ማለት ነው። ሐዋርያው በወንጌል አገልግሎት ውስጥ የገንዘብ ጥቅም፣ ማኅበራዊ ክብር ወይም የግል ምቾት ሳይፈልግ የሰዎችን ዘላለማዊ ሕይወት ማትረፍን ብቻ እንደ ግብ አድርጎ መነሳቱን ያረጋግጣል። ነጻነቱ የታሰረው በክርስቶስ ፍቅር ሕግ ነው።
ቃሉ ለእኛም በተለይም በአገልግሎት እና በመሪነት ቦታ ላይ ለምንገኝ ትልቅ የትሕትና ትምህርት ይሰጠናል። መሪነት በክርስቲያናዊው ዓለም ውስጥ ሌሎችን መጫን እና ማዘዝ ሳይሆን፣ ራስን ዝቅ አድርጎ የሰዎችን እግር ማጠብ እና በስብራት ውስጥ ያሉትን በፍቅር ማገልገል ነው። ወንጌልን ለማድረስ የግል መብትን መተው እጅግ አስፈላጊ ነው።
እውነተኛው የክርስቶስ ነጻነት በፍቅር የሌሎች ባሪያ መሆን ነው። “በገዛ ፈቃዱ ለክርስቶስ ሲል የሁሉ ባሪያ የሆነ ሰው በመንፈሳዊው ዓለም እጅግ የከበረውን የነጻነት አክሊል ደፍቷል” እንደሚባለው ለሰው ልጆች ድነት ስንል ራሳችንን ዝቅ ማድረግን ልንማር ይገባል።