በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ሐዋርያው ጳውሎስ “አይሁድን እጠቅም ዘንድ ከአይሁድ ጋር እንደ አይሁዳዊ ሆንሁ፤ ከሕግ በታች ያሉትን እጠቅም ዘንድ… ከሕግ በታች እንዳሉ ሆንሁ” በማለት የአገልግሎቱን ስትራቴጂ ያብራራል (1 ቆሮንቶስ 9፡20)። በዚህ ጥቅስ መሠረት “ከሕግ በታች ያሉ” የሚባሉት የሙሴን ሕግ ማለትም ብሉይ ኪዳናዊ ሥርዓቶችን፣ በዓላትን፣ የአመጋገብ ደንቦችን እና ግርዘትን በጥብቅ የሚጠብቁትን የአይሁድ ማኅበረሰብ አባላትን የሚያመለክት ነው።
በወቅቱ የነበረውን የታሪክ አውድ ስንመለከት አይሁዳውያን ሕይወታቸውን ሙሉ በሙሉ የሚመሩት በኦሪት ሕግጋት እና ከትውልድ ወደ ትውልድ በመጡት የሽማግሌዎች ወግ ነበር። ምንም እንኳን አንዳንዶቹ ስለ ክርስቶስ ወንጌል ቢሰሙም የሕግን ቀንበር ከመሸከም ነጻ አልወጡም ነበር። ጳውሎስ በክርስቶስ ኢየሱስ በማመን ከሕግ እርግማን እና እስራት ነጻ እንደወጣ ቢያውቅም ከእነርሱ ጋር በሚሆንበት ጊዜ ሕጉን የሚያከብር ሆኖ ቀረበ።
ከሥነ መለኮት አኳያ ጳውሎስ ይህን ማድረጉ የሕግን አዳኝነት አምኖ ሳይሆን አይሁዳውያንን ላለማሰናከል ነው። በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ፍጥረት መሆን እንጂ መገረዝም ሆነ አለመገረዝ አይጠቅምም (ገላትያ 6፡15) የሚል ጽኑ አቋም ነበረው። ነገር ግን ክርስቶስን ገና ላልተቀበሉ ወገኖች ወንጌልን ለማድረስ ሲል በፈቃደኝነት የሕግን ባህላዊና ማኅበራዊ ልምምዶች አብሮ ፈጽሟል።
ይህ አካሄድ ወንጌልን በባህል ውስጥ የማስረጽ ትልቅ ጥበብ ነው። እምነቱ ያረፈው በክርስቶስ ጸጋ ላይ ብቻ ቢሆንም፣ የአይሁድን ልብ ለመማረክ የሥጋዊ ሥርዓቶችን መፈጸሙ የወንጌል መልእክት በባህል ግድግዳ እንዳይገታ መንገድ ጠርጓል። ጳውሎስ ራሱ ከሕግ በታች ባይሆንም የሕግ ሰዎችን ለመታደግ ራሱን አዋረደ።
ቃሉ ለእኛም ወንጌልን በምንሰብክበት ጊዜ የሰዎችን ባህል እና ልማድ እንዴት ማክበር እንዳለብን ተግባራዊ ትምህርት ይሆነናል። የእግዚአብሔርን ቃል እውነት ሳናወላውል፣ በተለያዩ ባህሎች ውስጥ ላሉ ሰዎች የእነሱን ማኅበራዊ እና ባህላዊ አጥር ሳንነቅፍ የክርስቶስን ፍቅር በቋንቋቸው ማድረስ ይጠበቅብናል።
ወንጌል የባህልን ልብስ ይለብሳል እንጂ የባህልን እስራት አይቀበልም። “የሰዎችን ልብ ወደ ክርስቶስ ለመመለስ የራሳችንን ባህላዊ ምቾት ትተን ወደ እነርሱ ዓለም መግባት ታላቅ መንፈሳዊ ጥበብ ነው” እንደሚባለው ሰዎችን ለማዳን ስንል ከማንኛውም ሕዝብ ጋር ልንግባባ ይገባል።