“እኛ ፍጥረቱ ነንና…” በማለት ሐዋርያው ጳውሎስ ክርስቲያኖች በእግዚአብሔር እጅ የተሠሩ አዳዲስ ፍጥረታት መሆናቸውን ያውጃል (ኤፌሶን 2፥10)። በዚህ ክፍል “ፍጥረቱ” ተብሎ የተተረጎመው የግሪክ ቃል “ፖዬማ” ሲሆን፣ ትርጉሙም አንድ ጥበበኛ ባለሙያ የላቀ ችሎታውን አውጥቶ የሠራው ድንቅ የጥበብ ሥራ፣ ማስተርፒስ ወይም የሥነ ግጥም ሥራ ማለት ነው።
በታሪካዊና በባህላዊ አውድ፣ በጥንቱ ግሪክ ዓለም የቅርጻ ቅርጽ ባለሙያዎች፣ ሰዓሊያንና ገጣሚያን ጊዜያቸውንና ጥበባቸውን ሁሉ አፍስሰው የሚሠሩት ልዩ ሥራ ከፍተኛ ክብር ነበረው። ጳውሎስ ይህንን ባህላዊ ጽንሰ-ሐሳብ በመጠቀም፣ እግዚአብሔርም ክርስቲያኖችን ከመንፈሳዊ ሞት ሲያስነሳቸውና አዲስ ማንነት ሲሰጣቸው፣ እንደ ጥበበኛ ሠዓሊ ውብና ድንቅ የሆነ አዲስ ፍጥረት አድርጎ እንደሠራቸው ያስረዳል።
በሥነ-መለኮታዊ እይታ፣ ይህ ፍጥረት የሚያመለክተው የመጀመሪያውን ሥጋዊ አፈጣጠራችንን ሳይሆን፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ያገኘነውን ዳግም ልደት ነው። ሰው በኃጢአት ምክንያት የፈጣሪውን መልክ አበላሽቶ የነበረ ቢሆንም፣ እግዚአብሔር ግን በጸጋው በኩል ያንን የተበላሸ ማንነት እንደገና አድሶታል። ሐዋርያው “ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፣ ሁሉም አዲስ ሆኖአል” በማለት ይህንኑ አረጋግጧል (2 ቆሮንቶስ 5፥17)።
የዚህ ቃል ክብደት እግዚአብሔር በእኛ ላይ ያለውን ዓላማና ዋጋ በማሳየት ላይ ይገኛል። እኛ በራሳችን ዓይን ስንታይ ደካሞችና ዋጋ የሌለን ልንመስል እንችላለን፤ በዓለምም ዘንድ የተናቅን ልንሆን እንችላለን። ነገር ግን እግዚአብሔር ሲያየን የክርስቶስን ደም ያፈሰሰበትንና የመንፈስ ቅዱስን ማኅተም ያኖረበትን እጅግ ውድ የሆነ የጥበብ ሥራ አድርጎ ነው። እኛ የእርሱ የእጅ ሥራዎች ነን።
ቃሉ ለእኛም ማንነታችንንና ክብራችንን ከእግዚአብሔር ቃል እንድንረዳ ያደርገናል። በራሳችን ድካም ተስፋ ከመቁረጥ ይልቅ፣ ፈጣሪያችን የጀመረውን መልካም ሥራ እስከ ክርስቶስ ኢየሱስ ቀን ድረስ እንደሚፈጽመው በማመን በእርጋታ ልንጓዝ ይገባናል (ፊልጵስዩስ 1፥6)። እግዚአብሔር አሁንም ቢሆን እኛን በቃሉና በመንፈሱ እየቀረጸን ይገኛል።
በማጠቃለያው፣ እኛ የእግዚአብሔር ልዩ የጥበብ ሥራዎች ነን። “አቤቱ፣ አንተ አባታችን ነህ፤ እኛ ጭቃ ነን አንተም ሠሪያችን ነህ፤ ሁላችንም የእጅህ ሥራ ነን” በሚለው የነቢዩ ቃል መሠረት፣ ዘወትር ለፈጣሪያችን ፈቃድ ራሳችንን አሳልፈን በመስጠት የክብሩ መገለጫዎች ልንሆን ይገባል (ኢሳይያስ 64፥8)።