“እግዚአብሔር አስቀድሞ ያዘጋጀውን መልካሙን ሥራ እንድናደርግ በክርስቶስ ኢየሱስ ተፈጠርን” የሚለው የጳውሎስ ቃል፣ የመዳናችንን ዋና ዓላማ ግልጽ ያደርጋል (ኤፌሶን 2፥10)። መዳን በሥራ ባይሆንም፣ የዳንበት ምክንያት ግን እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ መልካም ሥራ እንድንሠራ መሆኑን ያስተምራል። ለመልካም ሥራ መፈጠር ማለት፣ አዲሱ ማንነታችን በተግባራዊ የቅድስናና የፍቅር ሕይወት እንዲገለጥ መታደስ ማለት ነው።
በታሪካዊ አውድ አይሁዳውያን መልካም ሥራን (ሕግን መጠበቅን፣ ምጽዋት መስጠትን) የሚያደርጉት በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነትን ለማግኘት ብለው ነበር። ነገር ግን የክርስቶስ ወንጌል ይህንን ተነሳሽነት ቀይሮታል። ክርስቲያኖች መልካም ሥራ የሚሠሩት ለመዳን ብለው ሳይሆን፣ ስለዳኑና የእግዚአብሔርን ፍቅር ስለቀመሱ ነው። መልካም ሥራ የመዳን ቅድመ ሁኔታ ሳይሆን የመዳን ፍሬና ውጤት መሆኑ በሐዋርያው በግልጽ ተቀምጧል።
በሥነ-መለኮታዊ ትንታኔ፣ ይህ “መልካም ሥራ” እግዚአብሔር ገና ከዘላለም በፊት አስቀድሞ ያዘጋጀው ነው። እኛ በእግዚአብሔር ፈቃድ መሠረት ለድሆች ስንራራ፣ ወንጌልን ስንሰብክ፣ የታመሙትን ስንጠይቅና በቅድስና ስንኖር፣ እግዚአብሔር አስቀድሞ የነደፈውን መለኮታዊ ዕቅድ እየፈጸምን ነው። በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ፍጥረት የተደረግነው፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል እነዚህን መልካም ሥራዎች በተግባር ማሳየት እንድንችል ነው።
የዚህ ትምህርት ውጥረት ሚዛንን በመጠበቅ ላይ ይገኛል። በአንድ በኩል ከሥራ እንዳልዳንን አጥብቀን እናምናለን፤ በሌላ በኩል ደግሞ ሥራ የሌለው እምነት የሞተ መሆኑን እንገነዘባለን (ያዕቆብ 2፥17)። እውነተኛ ድነት ሕይወትን ስለሚቀይር፣ የተቀየረው ሕይወት ደግሞ የግድ መልካም ፍሬን ያፈራል። እግዚአብሔር ፍጥረቱ ያደረገን በስሙ እንድንጠራ ብቻ ሳይሆን፣ ዓለም ብርሃናችንን አይቶ አባታችንን እንዲያከብር ጭምር ነው።
ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያንም ሆነ በማኅበረሰቡ ውስጥ ንቁ ተሳትፎ እንድናደርግ ይጠራናል። ክርስትና የንድፈ ሐሳብ ብቻ ሳይሆን የተግባር ሃይማኖት ነው። ስለዚህ በየዕለቱ በሥራ ቦታችን፣ በትምህርት ቤታችንና በጎረቤታችን ዘንድ የእግዚአብሔርን ፍቅር በተግባር በማሳየት የተፈጠርንበትን ዓላማ ማሳካት አለብን።
በማጠቃለያው፣ በጸጋ የዳነ ሰው መልካም ለማድረግ ይተጋል። “መልካም የሆነውን ሥራ ሁሉ ለማድረግ የተዘጋጃችሁ ሁኑ” በሚለው ሐዋርያዊ ትእዛዝ መሠረት፣ እግዚአብሔር አስቀድሞ ባዘጋጀው መልካም መንገድ ላይ ዘወትር በመመላለስ የክርስቶስን መዓዛ በምድር ላይ ልናሰራጭ ይገባል (ቲቶ 3፥1)።