ወንጌልን የሚሰብኩ ከወንጌል ቀለባቸውን እንዲቀበሉ ማለት ምን ማለት ነው (1 ቆሮንቶስ 9፡14)?

የቅዱስ ቃሉ መመሪያ “እንዲሁ ደግሞ ወንጌልን የሚሰብኩ ከወንጌል ቀለባቸውን እንዲቀበሉ ጌታ ደንግጎአል” በማለት ለቤተ ክርስቲያን አገልጋዮች ሊሰጥ ስለሚገባው ድጋፍ በግልጽ ያሳውቀናል (1 ቆሮንቶስ 9፡14)። “ቀለባቸውን መቀበል” የሚለው አገላለጽ ጊዜያቸውን፣ ጉልበታቸውንና ዕውቀታቸውን ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር ቃል አገልግሎት የሚሰጡ አገልጋዮች የዕለት ተዕለት ምድራዊ እና ሥጋዊ ፍላጎታቸው በሚያገለግሉት ማኅበረሰብ ሊሸፈን እንደሚገባ የሚያሳይ መለኮታዊ ሕግ ነው።

በታሪካዊው አውድ በሮማውያን እና በግሪኮች ባህል ፍልስፍናን የሚያስተምሩ መምህራን ከተማሪዎቻቸው ወይም ከደጋፊዎቻቸው ገንዘብ ይቀበሉ ነበር። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን ማኅበራዊ ልማድ ብቻ ሳይሆን የብሉይ ኪዳንን ሕግ ጭምር ዋቢ በማድረግ “የሚያበራየውን በሬ አፉን አትሰር” የሚለውን ቃል ተጠቅሟል (ዘዳግም 25፡4)። በቤተመቅደስ የሚያገለግሉ ካህናት ከመሠዊያው ምግብ እንደሚያገኙ ሁሉ የሐዲስ ኪዳን አገልጋዮችም ድጋፍ ሊደረግላቸው ይገባል።

ከሥነ መለኮት አንጻር መንፈሳዊ ዘርን የሚዘሩ አገልጋዮች ሥጋዊውን ማጨዳቸው ትክክለኛ እና ፍትሃዊ አሠራር ነው (1 ቆሮንቶስ 9፡11)። ወንጌል በነጻ የተሰጠ የእግዚአብሔር ጸጋ ቢሆንም፣ ወንጌሉን የሚያደርሱት መልእክተኞች ግን በምድር ላይ የሚኖሩ በመሆናቸው የምግብ፣ የመጠለያ እና የልብስ ፍላጎት አላቸው። ቤተ ክርስቲያን መሪዎቿንና አገልጋዮቿን በገንዘብም ሆነ በቁሳቁስ መደገፍ መንፈሳዊ ግዴታዋ ነው።

ምንም እንኳን ጳውሎስ ራሱ ይህንን መብቱን ትቶ በድንኳን ሰፊነት ሙያ ራሱን ቢያስተዳድርም፣ ይህን ያደረገው ወንጌል ላይ ምንም ዓይነት ዕንቅፋት ላለመፍጠር እንጂ መብቱ ስላልሆነ አልነበረም። ስለዚህ አገልጋዮች ለኑሮ የሚያስፈልጋቸውን ማግኘታቸው የልመና ሳይሆን እግዚአብሔር የደነገገው ሕጋዊና መንፈሳዊ የካሳ ሥርዓት ነው።

ቃሉ ለእኛም ሙሉ ጊዜያቸውን ሰጥተው ለሚያገለግሉ ፓስተሮች፣ ሰባኪያን እና ሚስዮናውያን ተገቢውን ክብር እና የገንዘብ ድጋፍ እንድናደርግ አጥብቆ ይመክረናል። የአገልጋዮችን ኑሮ ማቃለል ትኩረታቸው ሳይከፋፈል በጸሎት እና በቃል አገልግሎት እንዲተጉ ስለሚያደርግ የቤተ ክርስቲያንን አጠቃላይ የዕድገት ጉዞ ያፋጥናል።

በመንፈሳዊ እርሻ የሚያርስ አገልጋይ የሥጋዊ በረከት ተካፋይ መሆን ይገባዋል። “ለእግዚአብሔር መንግሥት መስፋፋት የሚተጋን ሰው መንከባከብ እግዚአብሔርን እንደማክበር ይቆጠራል” እንደሚባለው የምናመጣው ድጋፍ የአምልኳችን አካል መሆኑን ልንገነዘብ ይገባል።