የዕብራውያን ጸሐፊ የአማኞችን ማኅበራዊና መንፈሳዊ ሕይወት ሲመክር "ከሰው ሁሉ ጋር ሰላምን ተከታተሉ ትቀደሱም ዘንድ ፈልጉ፥ ያለ እርሱ ጌታን ሊያይ የሚችል የለምና" በማለት ሁለገብ የሆነ ትእዛዝ ያስተላልፋል (ዕብራውያን 12፡14)። "ሰላም" (በዕብራይስጡ ‘ሻሎም’) ማለት ጦርነት አለመኖር ብቻ ሳይሆን፥ ሙሉነት፣ ጤናማ ግንኙነትና መግባባት ሲሆን፥ "ተከታተሉ" የሚለው ግስ ደግሞ ሰላም በራሱ ጊዜ የሚመጣ ሳይሆን በትጋት፣ በጥረዝና ራስን ዝቅ በማድረግ የሚታደንና የሚፈለግ የሕይወት ግብ መሆኑን ያሳያል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የዕብራውያን ክርስቲያኖች በአይሁድ ማኅበረሰብ ዘንድ የተጠሉ፣ የተገፉና መከራ የደረሰባቸው ነበሩ። በእንደዚህ ዓይነት የጥላቻ ማዕበል ውስጥ በቀልን መመኘት፣ መራረርና ሰዎችን መጥላት እጅግ የተለመደ ሰብዓዊ ምላሽ ነው። ነገር ግን ጸሐፊው አማኞች ይህንን ባህላዊ የጥላቻ አዙሪት ሰብረው፥ ከሚጠሏቸውም ሆነ ከሚያሳድዷቸው ሰዎች ጋር እንኳ ሳይቀር ሰላምን አጥብቀው እንዲፈልጉ አዘዛቸው። ይህ ትእዛዝ የክርስቶስን የፍቅር ወንጌል በተግባር የሚያሳይ ነው።
ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር መጽሐፍ ቅዱስ "ቢቻላችሁስ በእናንተ በኩል ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም ኑሩ" በማለት የሰላምን አስፈላጊነት ሕጋዊ ያደርጋል (ሮሜ 12፡18)። ሆኖም ይህ የሰላም ጥሪ "ትቀደሱም ዘንድ ፈልጉ" ከሚለው ቃል ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ከሰው ጋር ሰላም ለመፍጠር ሲባል ከእግዚአብሔር ቃል እውነትና ከቅድስና ጋር መደራደር አይቻልም። እውነተኛ ሰላም የሚመጣው የእግዚአብሔርን ጽድቅና ቅድስና ሳይጥሱ በክርስቶስ ፍቅር ሰዎችን በመቅረብ ነው።
በሥነ መለኮታዊ አውድ እዚህ ላይ ያለው ውጥረት "በመራረር" እና "በይቅርታ" መካከል ነው። ጸሐፊው ቀጥሎ "ብዙዎች የሚረክሱበት መራራ ሥር ወደ ላይ በቅሎ እንዳያስጨንቃችሁ" በማለት ያስጠነቅቃል (ዕብራውያን 12፡15)። ከሰዎች ጋር ሰላም በማጣት የሚፈጠረው ቂምና መራረር የሰውን ልብ ያረክሳል፣ ከእግዚአብሔርም ጸጋ ያጎድላል። ስለዚህ ሰላምን መከታተል ማለት ይቅር ማለት፣ በደልን መተውና የክርስቶስን ርኅራኄ በሰዎች መካከል ማንጸባረቅ ማለት ነው። ቅድስና ያለ ሰላም ሊታሰብ አይችልም።
የሰው ልጅ በተፈጥሮው ለተጣላው ሰው ጀርባውን መስጠትና የራሱን ጽድቅ ማረጋገጥ ይወዳል። ነገር ግን ጌታን የማየት (የመንግሥቱ ወራሽ የመሆን) ተስፋ ያለው ሰው፥ ልቡን ከጥላቻ ያነጻል። ሰላምን መከታተል የትዕቢትን ግድግዳ ማፍረስና የመጀመሪያውን እርምጃ ለመውሰድ ፈቃደኛ መሆንን ይጠይቃል። ይህ የዕለት ተዕለት ውሳኔ ሲሆን፥ የእግዚአብሔር መንፈስ በውስጣችን ሲሠራ ብቻ ልንፈጽመው የምንችለው መለኮታዊ ተግባር ነው።
ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያንም ሆነ በማኅበረሰባችን ውስጥ የሰላም መሣሪያዎች እንድንሆን ያሳስበናል። ዛሬ መለያየትና ግጭት በበዛበት ዓለም፥ እኛ የክርስቶስን ሰላም አምባሳደሮች መሆን አለብን። "ከሰው ጋር ያለን ሰላም፥ ከእግዚአብሔር ጋር ላለን ቅድስና ሕያው ምስክር ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም ቅድስናችንን ጠብቀን ከሰው ሁሉ ጋር በፍቅርና በሰላም ለመኖር ዘወትር ልንተጋ ይገባል።