ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እውነትን ስለማወቅ ካስተማረ በኋላ "እውነትም አርነት ያወጣችኋል (ነጻ ያወጣችኋል)" በማለት የመዳንን የመጨረሻ ግብ ያውጃል (ዮሐንስ 8፡32)። "አርነት ያወጣችኋል" ማለት የሰውን ልጅ ነፍስ ከኃጢአት ባርነት፣ ከሕግ እርግማን፣ ከሰይጣን ጭቆናና ከሞት ፍርሃት ሙሉ በሙሉ ፈትቶ፣ እግዚአብሔርን በደስታና በነጻነት ወደሚያመልክበት የጸጋ ሕይወት ያሸጋግረዋል ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ አይሁዳውያን ይህንን ቃል ሲሰሙ እጅግ ተቆጥተው "እኛ የአብርሃም ዘር ነን ለአንድም ስንኳ ከቶ ባሪያዎች አልሆንም" ብለው መለሱ (ዮሐንስ 8፡33)። ይህ አባባላቸው ታሪካዊ እውርነትን ያሳያል፤ ምክንያቱም በግብጽ፣ በባቢሎን፣ እና በዚያችው ሰዓት እንኳ በሮማውያን ቅኝ ግዛት ሥር ነበሩ። ከዚህም በላይ ኢየሱስ እያወራ ያለው ስለ ፖለቲካዊ ነጻነት ሳይሆን፣ ከማንኛውም የሰው ልጅ እስራት የከፋ ስለሆነው የውስጥ የኃጢአት ባርነት ነበረ።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ ማንም ኃጢአት የሚያደርግ የኃጢአት ባሪያ ነው። ሕግ ኃጢአትን ሲያጋልጥ، እውነት የሆነው ክርስቶስ ግን ነጻ ያወጣል። የክርስቶስ እውነት ወደ ልባችን ሲገባ፣ የኃጢአትን አታላይነት ያጋልጣል፣ የሰይጣንን የሐሰት ወቀሳ ይሰብራል، እንዲሁም በመስቀሉ ሥራ አማካኝነት የእግዚአብሔርን ይቅርታ ያረጋግጥልናል። ነጻ መውጣት ማለት የፈለጉትን ኃጢአት የማድረግ መብት ማግኘት ሳይሆን፣ ኃጢአት ላለመሥራት የሚያስችል መንፈሳዊ ኃይል ማግኘት ነው።
በዚህ ነጻነት ውስጥ ትልቅ መንፈሳዊ ውጥረት እናያለን። የሰው ልጅ በውጭ ነጻ መስሎ እየታየ በውስጡ ግን ለክፉ ምኞት፣ ለጥላቻ፣ ለመራራነትና ለሱሶች ባሪያ ሊሆን ይችላል። ፈሪሳውያን ራሳቸውን እንደ ነጻ አድርገው ቢቆጥሩም፣ በልባቸው ግን ጥላቻና ግድያ የሞላባቸው የሰይጣን ባሪያዎች ነበሩ። እውነተኛው እስር ቤት የሚገኘው በግድግዳ ሳይሆን በእግዚአብሔር ቃል ባልታደሰ ልብ ውስጥ ነው። እውነት ይህንን የውስጥ እስር ቤት ያፈርሳል።
የሰው ልጅ ዘወትር ነጻነቱን የሚፈልገው ሥርዓትን በማፍረስ ወይም አካባቢውን በመቀየር ነው። ነገር ግን እውነተኛ አርነት የሚጀምረው የገዛ ራሳችንን ኃጢአተኝነት አምነን ከእውነት ጋር ስንስማማ ነው። ክርስቶስን ስንቀበል፣ ኃጢአት በእኛ ላይ የነበረውን የጌትነት ሥልጣን ያጣል (ሮሜ 6፡14)። ይህ አርነት ሕሊናን የሚያሳርፍና ፍጹም ሰላምን የሚሰጥ ሰማያዊ ስጦታ ነው።
ቃሉ ለእኛም በምድራዊ ነጻነት ብቻ ከመኩራት ተቆጥበን፣ ነፍሳችንን ከኃጢአት እስራት በሚፈታው በክርስቶስ እውነት ዘወትር እንድንመላለስ ያሳስበናል። "በነጻነት ልንኖር ክርስቶስ ነጻ አወጣን፤ እንግዲህ ጸንታችሁ ቁሙ እንደ ገናም በባርነት ቀንበር አትያዙ" እንደሚለው ቃሉ (ገላትያ 5፡1)፣ እኛም ያገኘነውን መንፈሳዊ አርነት አጥብቀን ይዘን ለጽድቅ ባሪያዎች ሆነን ልንኖር ይገባናል።