ጌታችን ኢየሱስ የባርነትንና የልጅነትን ምስጢር ካብራራ በኋላ "እንግዲህ ልጁ አርነት ቢያወጣችሁ በእውነት አርነት ትወጣላችሁ" በማለት ነጻነታችን ፍጹምና ማንም ሊቀለብሰው የማይችል መሆኑን ያውጃል (ዮሐንስ 8፡36)። "በእውነት አርነት ትወጣላችሁ" ማለት ሕጋዊ፣ ፍጹም፣ ዘላለማዊና በማንኛውም ውጫዊ ኃይል ወይም ክስ የማይሻር፣ ከኃጢአትና ከኩነኔ ሙሉ በሙሉ የተላቀቀ መለኮታዊ ነጻነትን ማግኘት ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ በጥንቱ ዘመን አንድ ባሪያ ነጻ ሊወጣ የሚችለው ጌታው ሲፈቅድለት ወይም ዋጋ ተከፍሎለት ብቻ ነበረ። ባሪያ በቤቱ ውስጥ የዘላለም መብት የለውም፤ ሊሸጥ ወይም ሊባረር ይችላል። ነገር ግን የቤቱ ባለቤት የሆነው አባት ወይም ወራሹ (ልጁ)፣ ለባሪያው ነጻነት ከሰጠው ያ ነጻነት በሕግ ፊት ጸንቶ ይቆማል። ኢየሱስ ይህንን የሕግ አሠራር ወስዶ፣ የእግዚአብሔር ልጅ የሆነው እርሱ ራሱ ነጻነታችንን ስላወጀ፣ እኛ ከኃጢአት ባርነት ተላቅቀን የእግዚአብሔር ቤተሰብ መሆናችንን አረጋገጠ።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ ይህ ቃል የጸደቅንበትን ፍጹምነት እና የጉዲፈቻን ጸጋ ያስተምረናል። በክርስቶስ ነጻ መውጣት ማለት ጊዜያዊ እፎይታ ማግኘት ሳይሆን፣ አቋማችን ከባሪያነት ወደ ልጅነት መቀየር ነው። ሰይጣን ሊከስሰን ቢሞክር እንኳ፣ እኛን ነጻ ያወጣን የቤቱ ባለቤት ራሱ የእግዚአብሔር ልጅ ስለሆነ ክሱ ዋጋ የለውም። "በእውነት" መባሉ ይህ ነጻነት የውሸት ስሜት ሳይሆን، በክርስቶስ ደም የተገዛ ሕጋዊና መለኮታዊ እውነታ መሆኑን ያሳያል።
በዚህ ነጻነት ውስጥ የሰው ልጅ ሕግና የጸጋ ውጥረት እናያለን። ብዙ አማኞች ነጻ ወጥተው ሳለ፣ ራሳቸውን በሕግና በሥርዓት ቀንበር ስር አስገብተው እንደገና እንደ ባሪያ ይኖራሉ። ኃጢአት ሲሠሩ እግዚአብሔር ከቤቱ የሚያባርራቸው ይመስላቸዋል። ነገር ግን ልጅ ነጻ ያወጣው ሰው፣ የባርነትን ፍርሃት ትቶ የልጅነትን መብት ያገኛል። እግዚአብሔር የሚቀጣን እንደ ባሪያ ሳይሆን በፍቅር እንደሚያስተምረው የገዛ ልጁ ነው።
የሰው ልጅ ዘወትር ያለፈ ኃጢአቱ ሕሊናውን እየወቀሰው የነጻነት ስሜት ያጣል። ነገር ግን የክርስቶስ ቃል የሚያረጋግጥልን ነጻነታችን በእኛ ብቃት ላይ ሳይሆን፣ ነጻ ባወጣን በልጁ ሥልጣን ላይ የተመሠረተ መሆኑን ነው። ክርስቶስ ነጻ ነህ ካለህ፣ ማንም ሰው ወይም አጋንንት ባሪያ ነህ ሊልህ አይችልም። ይህ እውነት ለክርስቲያኖች ታላቅ የልብ ዕረፍትን ይሰጣል።
ቃሉ ለእኛም ባገኘነው መለኮታዊ ነጻነት ደስ እያለን፣ የባርነትን የፍርሃት መንፈስ ከሕይወታችን እንድናስወግድ ያሳስበናል። "አባ አባት ብለን የምንጮኽበትን የልጅነት መንፈስ ተቀበላችሁ እንጂ እንደገና ለፍርሃት የባርነትን መንፈስ አልተቀበላችሁምና" እንደሚለው ቃሉ (ሮሜ 8፡15)፣ እኛም የእግዚአብሔር ልጆች መሆናችንን አምነን በእውነተኛው አርነት ዘወትር በድፍረት ልንመላለስ ይገባናም።