"እናንተ ግብዞች ጻፎችና ፈሪሳውያን፥ አንድ ሰው ልታሳምኑ በባሕርና በደረቅ ስለምትዞሩ፥ በሆነም ጊዜ ከእናንተ ይልቅ ሁለት እጥፍ የባሰ የገሃነም ልጅ ስለምታደርጉት ወዮላችሁ" (ማቴ 23:15)። ይህ ቅዱስ ቃል ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በግብዝነት የተሞላውን የፈሪሳውያንን ሃይማኖታዊ ቅንዓትና የሚያስከትለውን አስከፊ መንፈሳዊ ጥፋት ያስተማረበት እጅግ ከባድ ፍርድ ነው። "የገሃነም ልጅ" የሚለው ሐረግ በጥሬ ትርጉሙ ለዘላለም ጥፋት የተገባና የሲኦል ወራሽ የሆነን ሰው ሲያመለክት፣ በመንፈሳዊ አውድ ደግሞ የእግዚአብሔርን እውነት ስቶ በሐሰተኛ የሃይማኖት መሪዎች ተጽዕኖ ሥር የወደቀንና የክፋት ሁሉ ተካፋይ የሆነን ግለሰብ በምሳሌያዊ መንገድ ይገልጻል። ይህ ቃል ጌታችን በሐሰተኛ ትምህርት ሰዎችን ስለሚያስቱ መሪዎች ያለውን ጥብቅ መለኮታዊ ቁጣ ያሳያል።
በታሪካዊና በባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን ፈሪሳውያን የአይሁድን እምነት ለማስፋፋት እጅግ ከፍተኛ የሆነ ቅንዓት ነበራቸው። እነርሱ አሕዛብን ወደ ይሁዲነት ለመለወጥ በባሕርና በደረቅ፣ ማለትም በሁሉም የዓለም ክፍሎች ይጓዙ ነበር። አሕዛብ ወደ ይሁዲነት ሲቀየሩ፣ ከእውነተኛው አምላክ ጋር ከሚኖራቸው መንፈሳዊ ኅብረት ይልቅ፣ በፈሪሳውያን በተቀመጡት እጅግ ከባድ በሆኑት የሰው ሠራሽ ወጎችና ሕጎች ውስጥ ይገቡ ነበር። ማኅበራዊውና ሥነ-ልቦናዊው ውጥረት የተፈጠረው፣ እነዚህ አዲስ አማኞች የፈሪሳውያንን ግብዝነት፣ ጭፍንነትና ሕጋዊነት አብልጠው በመቅዳታቸው፣ አስተማሪዎቻቸው ከነበሩት ፈሪሳውያን ይልቅ በክፋትና በእግዚአብሔርን መቃወም "ሁለት እጥፍ የባሱ" በመሆናቸው ነው። ይህ ዓይነቱ የሃይማኖት ስርጭት እውነተኛ የልብ ለውጥ ሳይሆን፣ የተዛባ ሥርዓትን ማባዛት ብቻ ነበር።
ከሥነ-መለኮትና ከሕጋዊ አንጻር ሲታይ፣ ፈሪሳውያን ሰዎችን ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ከመምራት ይልቅ የገሃነም ልጆች ያደረጉበት ዋናው ምክንያት የእግዚአብሔርን ጸጋ በሕጋዊነት ስለተኩት ነው። የእግዚአብሔር ሕግ ሰውን ወደ ንስሐና ወደ ፈጣሪው ምሕረት ሊያመጣ ሲገባ፣ ፈሪሳውያን ግን ሰውን በራሱ ሥራ እንዲመካና የእግዚአብሔርን ፍትሕ በውጫዊ ድርጊት ብቻ እንዲለካ አስተምረዋል። ጌታችን በዚሁ ምዕራፍ፣ "እናንተ ግብዞች ጻፎችና ፈሪሳውያን፥ መንግሥተ ሰማያትን በሰው ፊት ስለምትዘጉ ወዮላችሁ፤ እናንተ አትገቡም የሚገቡትንም እንዳይገቡ ትከለክላላችሁ" በማለት ሕጋዊውን በደላቸውን አጋልጧል (ማቴ 23:13)። አንድን ሰው ወደ እግዚአብሔር እውነት እየመሩት ነው በሚል ሽፋን፣ ከመለኮታዊው ሕግ አውጥቶ በሰውኛ ወግ ማሰር ሕጋዊ የሆነ የእግዚአብሔርን ቁጣ የሚያስከትል ነው።
የዚህ ፍርድ ሌላኛው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት የሚያተኩረው፣ በተሳሳተ መንፈሳዊ ቅንዓት ላይ ነው። ቅንዓት በራሱ መልካም ቢሆንም፣ ከእግዚአብሔር እውቀት ካልመነጨ ግን እጅግ አደገኛ ይሆናል። ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ እስራኤላውያን ሲመሰክር፣ በእውቀት አይሁን እንጂ ለእግዚአብሔር እንዲቀኑ እመሰክርላቸዋለሁ ብሏል (ሮሜ 10:2)። ፈሪሳውያን ሰዎችን ለማሳመን የሚያደርጉት ጥረት ከእግዚአብሔር ፍቅር ሳይሆን፣ የራሳቸውን ቡድን ከማሳደግና በቁጥር ከመመካት የመነጨ ነበር። በዚህም ምክንያት ያሳመኑት ሰው መንፈሳዊ ማንነቱ ይበላሻል፤ የትዕቢትና የራስን ጽድቅ የማቆም አደገኛ በሽታ ስለሚጋባበት፣ ወደ ንስሐ ለመምጣት ከዋነኞቹ ፈሪሳውያን ይልቅ እጅግ የከበደ ይሆናል። ይህ ነው ሰውን ሁለት እጥፍ የገሃነም ልጅ የሚያደርገው ታላቅ የክፋት አሠራር።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ መንፈሳዊ ንቃትንና ራስን የመመርመር ግዴታን የሚያስገነዝብ ነው። እኛም የወንጌልን እውነት ለሌሎች ስናካፍል፣ ሰዎችን ወደ ክርስቶስ ጸጋ እያመጣን ነው ወይስ ወደ ራሳችን የሃይማኖት ሥርዓት፣ ወግና ቡድናዊ አመለካከት እያስገባናቸው ነው ብለን ራሳችንን በጥልቀት ልንመረምር ይገባል። ሰዎችን ማስተማርና ማሳመን ያለብን የእግዚአብሔርን ፍቅርና የክርስቶስን አዳኝነት እንዲያውቁ እንጂ፣ ሌላውን የሚኮንንና በራሱ ጽድቅ የሚመካ ትዕቢተኛ ትውልድ ለማፍራት መሆን የለበትም። የሃይማኖት መሪነትና አገልጋይነት ከእግዚአብሔር ቃል እውነት ሲፋለስ፣ ከመዳን ይልቅ ወደ ባሰ የገሃነም መንገድ እንደሚመራ ተገንዝበን፣ አገልግሎታችንን ሁሉ በንጹሕ ልብና በመንፈስ ቅዱስ እውነት ላይ ልንመሠርት ይገባናል።
በማጠቃለል፣ ኢየሱስ ፈሪሳውያንን የገሃነም ልጅ ያደረጋችሁት ብሎ የኮነነበት ምክንያት፣ የውሸት ቅንዓታቸው ሰዎችን ከእግዚአብሔር ጸጋ አርቆ፣ በሰው ሠራሽ የሕግ ቀንበር ሥር በማስገባት ለዘላለም ጥፋት ስለዳረጋቸው ነው። የእግዚአብሔር አገልጋዮች ዋነኛ ተልእኮ የሰዎችን ነፍስ በክርስቶስ ፍቅር አርኖ ነጻ ማውጣት እንጂ፣ በግብዝነት በማሰር የሲኦል እስረኛ ማድረግ አይደለም። እውነተኛው መንፈሳዊ አገልግሎት ሁልጊዜም ወደ እግዚአብሔር ጽድቅ እንጂ ወደ ሰው ወግ አይመራም። ቅዱስ ቃሉ እንደሚያስረግጥልን፣ "እውነትንም ታውቃላችሁ እውነትም አርነት ያወጣችኋል" (ዮሐ 8:32)። በመሆኑም ከማንኛውም ዓይነት የሃይማኖት ግብዝነት ርቀን፣ ራሳችንንም ሆነ የምናገለግላቸውን ሰዎች በእውነተኛው የክርስቶስ ጸጋና የሕይወት ብርሃን ውስጥ በእምነት ልንመራ ይገባናል።