"ኢየሩሳሌም ኢየሩሳሌም ሆይ፥ ነቢያትን የምትገድል ወደ እርስዋ የተላኩትንም የምትወግር፥ ዶሮ ጫጩቶችዋን ከክንፎችዋ በታች እንደምትሰበስብ ልጆችሽን እሰበስብ ዘንድ ስንት ጊዜ ወደድሁ! አልወደዳችሁምም" (ማቴ 23:37)። ይህ ቅዱስ ቃል ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ለጠፉት ነፍሳት ያለውን ጥልቅ መለኮታዊ ርኅራኄና ፍቅር የሚያሳይ ድንቅ ትምህርት ነው። በዚህ ስፍራ "ዶሮ ጫጩቶችዋን" መሰብሰቧ፣ ከሚያስፈራ አደጋና ከጠላት ጥቃት ልጆቿን ለመጠበቅ ራሷን አሳልፋ የምትሰጥበትን ፍጹም የሆነ የጥበቃ፣ የሙቀትና የፍቅር ማረፊያ በምሳሌያዊ መንገድ ይገልጻል። ጌታችን ይህንን ቃል የተናገረው፣ በፈሪሳውያን ላይ የፍርድ ቃል ከተናገረበት ከረዥም ተግሣጽ በኋላ ሲሆን፣ የእግዚአብሔር ልብ ሰዎችን በመቅጣት ሳይሆን በማዳን ደስ እንደሚለው ለማስገንዘብ ነው።
በታሪካዊና በባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በእርሻና በገጠር ማኅበረሰብ ዘንድ አንዲት እናት ዶሮ አደጋ (እንደ ንሥር ያለ አዳኝ አዕዋፍ ወይም የእርሻ ላይ እሳት) ሲመጣ፣ ድምፅዋን አሰምታ ጫጩቶቿን ከክንፎቿ በታች ትሰበስባለች፤ አደጋው ጫጩቶቹን ከማግኘቱ በፊት የእርስዋን አካል ማለፍ አለበት። ኢየሩሳሌም ታላቁ ቤተ መቅደስ ያለባትና የእግዚአብሔር ክብር ማደሪያ እንድትሆን የተመረጠች ከተማ ብትሆንም፣ እውነታው ግን የተላኩላትን ነቢያት በመግደል የእግዚአብሔርን ጸጋ የምትቃወም ዓመፀኛ ሆና ነበር። ጌታችን ይህንን ምሳሌ ሲጠቀም፣ ሮማውያን በኢየሩሳሌም ላይ ሊያመጡት ያለውን ታሪካዊ ጥፋት አስቀድሞ በማየት፣ ከተማይቱ በክንፉ ጥላ ሥር ገብታ መዳን ሲገባት፣ የሰላሟን መንገድ ባለማወቋ የተሰማውን ጥልቅ ሥነ-ልቦናዊና መንፈሳዊ ሐዘን በግልጽ አሳይቷል።
ከሥነ-መለኮትና ከሕጋዊ አንጻር ሲታይ፣ ይህ ቃል በእግዚአብሔር ሉዓላዊ ጸጋና በሰው ልጅ ነጻ ፈቃድ መካከል ያለውን ታላቅ መንፈሳዊ ተቃርኖ ያሳያል። "እሰበስብ ዘንድ ስንት ጊዜ ወደድሁ! አልወደዳችሁምም" የሚለው ሐረግ፣ የእግዚአብሔር የማዳን ፈቃድ ሁልጊዜም የተዘረጋ መሆኑን፣ ነገር ግን የሰው ልጅ በገዛ ፈቃዱ ይህንን መለኮታዊ ጥበቃ ሊገፋው እንደሚችል ሕጋዊ በሆነ መንገድ ያረጋግጣል። በብሉይ ኪዳን የእግዚአብሔር ጥበቃ በክንፎች ጥላ ሥር እንደመጠለል ተገልጿል፤ በእባቦቹ ላባ ይጋርድሃል፥ ከክንፎቹም በታች ትጠጋለህ ተብሎ እንደተጻፈው (መዝ 91:4)። ክርስቶስ ይህንን የብሉይ ኪዳን የእግዚአብሔርን መለኮታዊ ባሕርይ ለራሱ በመውሰድ፣ እርሱ ራሱ ሕዝቡን የሚጠብቅ የባሕርይ አምላክና የኪዳኑ ጌታ መሆኑን በይፋ አውጇል።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ ንቃትን፣ መጽናናትንና ራስን የመመርመር ግዴታን የሚያስገነዝብ ነው። ዛሬም ቢሆን ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በፍቅር ድምፁ ወደ ጸጋው ዙፋን እየጠራን ነው። በሕይወታችን ውስጥ የዲያብሎስ ፈተና፣ የኃጢአት አደጋ ወይም የዓለም ጭንቀት ሲመጣብን፣ መሸሸጊያችንና ብቸኛ የሰላም ማረፊያችን የክርስቶስ መስቀልና የጸጋው ክንፍ ብቻ ነው። ነገር ግን እንደ ኢየሩሳሌም ሰዎች ልባችንን አደንድነን፣ የጌታን ድምፅ ንቀን በገዛ መንገዳችን የምንጓዝ ከሆነ፣ ራሳችንን ለመንፈሳዊ ጥፋት አሳልፈን እንሰጣለን። እግዚአብሔር ኃጢአተኛው ከክፉ መንገዱ ተመልሶ በሕይወት እንዲኖር እንጂ ኃጢአተኛው ይሞት ዘንድ አልፈቅድም ብሎ እንዳስተማረን (ሕዝ 33:11)፣ እኛም የእርሱን ጸጋ ሳንገፋ ድምፁን ሰምተን በንስሐ ወደ እቅፉ ልንሮጥ ይገባናል።
በማጠቃለል፣ ኢየሱስ ዶሮ ጫጩቶችዋን እንደምትሰበስብ ልጆችሽን ልሰበስብ ወደድሁ ማለቱ፣ ለሰው ልጅ ያለውን ማለቂያ የሌለውን መለኮታዊ ርኅራኄና ራስን አሳልፎ የሚሰጥ ፍቅር የሚያሳይ ድንቅ መልእክት ነው። እግዚአብሔር ሁልጊዜ እጆቹን ዘርግቶ ይጠብቀናል፤ ምርጫው ግን በእኛ እጅ ነው። የክርስቶስን ፍቅር አንቀበልም በማለት ከጸጋው ክንፍ ሥር መውጣት፣ የመጨረሻው የፍርድና የሞት መንገድ ነው። ስለዚህ የጌታን ጥሪ በቸልታ ሳናልፍ፣ በትሕትናና በእምነት የክርስቶስን ጌትነት በመቀበል፣ ለዘላለም በማያልፈው መለኮታዊ ጥበቃው ውስጥ ጸንተን ልንኖር ይገባናል። ቅዱስ ቃሉ እንደሚያስረግጥልን፣ የእግዚአብሔር ስም የጸና ግምብ ነው፤ ጻድቅ ወደ እርሱ ሮጦ ከፍ ከፍ ይላል (ምሳ 18:10)።