የራእይ መጽሐፍ የክርስቶስን የክብር መመለስ ሲገልጽ "በልብሱና በጭኑም የተጻፈበት፡— የነገሥታት ንጉሥና የጌቶች ጌታ የሚል ስም አለው" ይላል (ራእይ 19፡16)። ይህ ቃል በዘመናዊው አስተሳሰብ ቆዳ ላይ እንደሚደረግ ንቅሳት አድርገው የሚረዱት ቢኖሩም، ይህ አመለካከት ፍጹም የተሳሳተና የመጽሐፍ ቅዱስን ምሳሌያዊ አገላለጽና ታሪካዊ ዳራ ያላገናዘበ ነው። ክርስቶስ በቆዳው ላይ የተነቀሰ ጽሑፍ የለውም።
በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ በጥንት ዘመን የጦር አበጋዞችና ነገሥታት በፈረስ ላይ ሆነው ወደ ጦርነት ሲወጡ፣ ማዕረጋቸውንና ማንነታቸውን የሚያሳይ ጽሑፍ ያለበት ሰፊ መታጠቂያ ከወገባቸው አንሥቶ በጭናቸው ላይ ይንጠለጠል ነበር። እንዲሁም ሰይፋቸውን የሚያስገቡበት አፎት በጭናቸው ላይ የሚታሰር ሲሆን، በዚያም ላይ የክብር ማዕረጋቸው ይጻፍ ነበር። ዮሐንስ ይህንን ሥዕል ሲጠቀም፣ የክርስቶስ የንጉሥነት ማዕረግ በልብሱም ሆነ በጦር መሣሪያው (በሰይፉ) ላይ በግልጽ ለሁሉ የሚታይ መሆኑን ለማሳየት ነው።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ እግዚአብሔር በብሉይ ኪዳን አካልን መነቀስ በሕግ አጥብቆ ከልክሏል (ዘሌዋውያን 19፡28)። ኢየሱስ ክርስቶስ ደግሞ ሕግን ሊሽር ሳይሆን ሊፈጽም የመጣ ቅዱስ አምላክ ነው። ስለዚህ ይህ አገላለጽ አፖካሊፕቲክ (ምሳሌያዊ) ሥነ ጽሑፍ መሆኑን መረዳት የግድ ነው። ጽሑፉ በጭኑ ላይ መሆኑ የሚያሳየው፣ እርሱ በፈረስ ላይ ተቀምጦ ሲመጣ، ሥልጣኑንና ማዕረጉን ማንም ሰው እንዳይክድ እጅግ ጎልቶና ታይቶ በሚነበብ ስፍራ መገኘቱን ነው። እርሱ ፍጹም ሉዓላዊ ንጉሥ ነው።
በዚህ አተረጓጎም ውስጥ የሚፈጠር የንባብ ውጥረት አለ። ሰዎች የመጽሐፍ ቅዱስን የምልክት ቋንቋ ቀጥታ ፊደላዊ አድርገው ሲተረጉሙት፣ ወደ ተሳሳተ የሥነ መለኮት ድምዳሜ ይደርሳሉ። የአፖካሊፕቲክ ቋንቋ ዋና ዓላማው መንፈሳዊውን እውነት በሥዕላዊ መንገድ ማቅረብ ነው። ክርስቶስ ከዓይኑ እሳት ይወጣል፣ ከአፉም ሰይፍ ይወጣል ሲባል፣ ፊደላዊ ሰይፍ ሳይሆን የቃሉን ኃይል እንደሚያመለክት ሁሉ، በጭኑ ላይ ያለውም ጽሑፍ የሥልጣኑ ይፋዊነት መግለጫ ነው።
የሰው ልጅ መሪዎች ሥልጣናቸውን በድብቅ ወይም በሽንገላ ሊያገኙ ይችላሉ። ነገር ግን ክርስቶስ ሲመጣ ሥልጣኑ የተሸሸገ አይደለም። ሁሉም ጉልበት ይንበረከካል፣ ሁሉም አፍ ያምናል። የነገሥታት ንጉሥነቱ ለማንም ጥያቄ በማያስነሳ መንገድ በግልጽ ይታያል። የእርሱ ክብር ማንም ሊጋርደው የማይችል ፍጹም እውነት ነው።
ቃሉ ለእኛም የመጽሐፍ ቅዱስን ቃል በታሪካዊና መንፈሳዊ አውዱ እንድንረዳው፣ እንዲሁም የጌታችንን ታላቅ ሥልጣን በአክብሮት እንድንቀበል ያሳስበናል። "ጌታ አምላክ ሁሉን የሚገዛው ጌታ ሆይ፥ ሥራህ ታላቅና ድንቅ ነው፤ የአሕዛብ ንጉሥ ሆይ፥ መንገድህ ጻድቅና እውነተኛ ነው" እንደሚለው ቃሉ (ራእይ 15፡3)፣ እኛም ቃሉን በትክክል ተረድተን በይፋ ለሚገለጠው ለክብሩ ንጉሥ ዘወትር ልንገዛ ይገባናል።