"ስለዚህ፦ ወደ ላይ ባረገ ጊዜ ምርኮን ማረከ ለሰዎችም ስጦታን ሰጠ ይላል" (ኤፌ 4፡8)። ይህ ኃይለኛ የሥነ መለኮት ቃል የጌታችንን የኢየሱስ ክርስቶስን የድል አድራጊነት ጉዞና በትንሳኤው ያገኘውን ክብር የሚያውጅ ነው። \’ምርኮን ማረከ\’ ማለት ቀድሞ የሰው ልጅ ማርከውና አስረው የነበሩትን የጨለማ ኃይላት፣ ኃጢአትን፣ ሞትንና ዲያብሎስን ራሳቸውን ድል ነስቶ በቁጥጥሩ ስር አዋላቸው ማለት ነው። \’ስጦታን ሰጠ\’ የሚለው ደግሞ ከድሉ በኋላ ለቤተ ክርስቲያን ያካፈለውን መንፈሳዊ ሀብት ያሳያል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ ይህ ምስል የተወሰደው ከጥንት የሮማውያን የጦር አዝማቾች ልማድ ነው። አንድ ታላቅ ንጉስ ወይም የጦር መሪ ጠላቶቹን ድል አድርጎ ወደ ከተማው ሲገባ፣ የተማረኩትን የጠላት መሪዎች በሰንሰለት አስሮ በህዝብ ፊት ያሳልፋቸዋል፤ ከዚያም ከጠላት የዘረፈውን ምርኮ (ሀብት) ለህዝቡና ለወታደሮቹ ያካፍላል። ጳውሎስ በመዝሙር 68፡18 ላይ ያለውን የብሉይ ኪዳን ቃል በመጠቀም፣ ክርስቶስ በሞቱና በትንሳኤው ሰይጣንን እንዳሸነፈና የመንፈስ ቅዱስን ስጦታዎች ለቤተ ክርስቲያኑ እንዳካፈለ በግልጽ ያሳያል።
ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት በሰው ልጅ የባርነት ታሪክና በክርስቶስ ነጻ አውጪነት መካከል ያለውን ተቃርኖ ያጎላል። የሰው ልጅ በኃጢአቱ ምክንያት የሞትና የሰይጣን ምርኮኛ ሆኖ ነበር። ክርስቶስ ግን በመስቀል ላይ የሞትን ኃይል በመሻር፣ ጠላቶቻችንን ትጥቅ አስፈትቶ ማረካቸው። እኛን ከምርኮኝነት ነጻ አውጥቶ፣ አሁን ደግሞ የራሱ የፍቅር ምርኮኞች አደረገን። ሞት ተሸነፈ፣ ኃጢአትም ስልጣኑን አጣ።
ኢየሱስ ከዚህ ታላቅ የድል እርገት በኋላ ባዶ እጁን አልተወንም፤ ለቤተ ክርስቲያን ማነጫ የሚሆኑ ልዩ ልዩ መንፈሳዊ ስጦታዎችን አድሎአል። እነዚህ ስጦታዎች በተለይም ሐዋርያትን፣ ነቢያትን፣ ወንጌላውያንን፣ እረኞችንና አስተማሪዎችን የሚያጠቃልሉ ሲሆን፣ የክርስቶስ አካል እንድትታነጽና እንድትበለጽግ የተሰጡ የድሉ ፍሬዎች ናቸው። ስጦታው የድል አድራጊው ጌታ የልግስና መግለጫ ነው።
ቃሉ ለእኛም የምናመልከው ጌታ የተሸነፈ ሳይሆን ሞትን ድል አድርጎ ያረገ የክብር ንጉስ መሆኑን በማስታወስ ታላቅ መጽናናትን ይሰጠናል። የተሰጡንን መንፈሳዊ ስጦታዎች ለግል ክብር ሳይሆን ለቤተ ክርስቲያን ማነጫ በማዋል የጌታን የድል ስራ በተግባር ልንመሰክር ይገባል።
በማጠቃለያ ክርስቶስ ምርኮን ማረከ ማለት የጠላትን ኃይል ሰበረ ማለት ሲሆን፣ ስጦታን ሰጠ ማለት ደግሞ ቤተ ክርስቲያንን በመንፈሱ አብዛ ማለት ነው። የክርስቶስ ድል የእኛ ሕይወት መሠረት ነው፤ "አለቆችንና ሥልጣናትን ገፈፈ፥ ድል በመንሣት በእርሱ እያዞራቸው በግልጥ አሳያቸው" (ቆላ 2፡15)።