ሐዋርያው ጳውሎስ አማኞች ሰውነታቸውን ሕያው መሥዋዕት አድርገው እንዲያቀርቡ ከለመነ በኋላ፣ ይህ ተግባር "የሚያስችላችሁ አምልኮአችሁ ነው" ወይም በሌላ ትርጉም "ምክንያታዊ አገልግሎታችሁ ነው" በማለት ይደመድማል (ሮሜ 12፡1)። "ምክንያታዊ" የሚለው ቃል "ሎጊኮስ" ከሚለው የግሪክ ቃል የተገኘ ሲሆን፣ ትርጉሙም በዕውቀት፣ በማስተዋል እና በአእምሮ የሚደረግ ሎጂካዊ አምልኮ ማለት ነው። ስለዚህ ምክንያታዊ አገልግሎት ማለት በጭፍን ስሜት ወይም በልምድ የሚደረግ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን ጸጋ ጠንቅቆ በመረዳት አእምሮን አሳምኖ የሚቀርብ ጥልቅ መንፈሳዊ አምልኮ ነው።
በታሪካዊ አውድ የሮም ከተማ በብዙ የጣዖት አምልኮዎች የተሞላች ነበረች። አረማውያን ለጣዖቶቻቸው አምልኮ ሲያቀርቡ በስካር፣ ራስን በመሳት፣ እና አእምሮን በማያስሩ ስሜታዊ ጭፈራዎች የታጀበ ነበር። አይሁዳውያንም ቢሆኑ ብዙ ጊዜ የልብ መገዛት ሳይኖርባቸው የሕግን ፊደል በማክበር ብቻ ውጫዊ ሥርዓትን ይፈጽሙ ነበር። ጳውሎስ ግን የክርስትና አምልኮ የተለየ መሆኑን ይሞግታል። እግዚአብሔር የሚፈልገው አእምሮው የታደሰ፣ እውነትን የተረዳ እና በሙሉ ማስተዋል የሚቀርብን አምልኮ ነው።
በሥነ-መለኮታዊ እይታ ይህ አምልኮ የተመሠረተው ጳውሎስ በሮሜ መልእክቱ ከምዕራፍ 1 እስከ 11 ባብራራው የእግዚአብሔር "ርኅራኄ" እና የማዳን ሥራ ላይ ነው። እግዚአብሔር ኃጢአተኞች የነበርነውን በጸጋው አድኖ፣ አጽድቆ፣ እና የክብሩ ወራሾች ስላደረገን፤ ለዚህ ታላቅ ጸጋ ልንሰጥ የምንችለው ብቸኛ፣ ትክክለኛ እና "ምክንያታዊ" ምላሽ ራሳችንን ሙሉ በሙሉ ለእርሱ መስጠት ነው። ይህ የሒሳብ ስሌት ያህል ግልጽ ነው፤ እግዚአብሔር ሁሉንም ነገር ከሰጠን፣ እኛም ሁሉን ነገር ልንሰጠው ይገባል የሚል መለኮታዊ አመክንዮ ነው።
ይህ እውነታ ሃይማኖትን ከውጫዊ ማስመሰል ያጸዳዋል። ብዙዎች አምልኮ ማለት ዝማሬና ውዳሴ ብቻ ይመስላቸዋል። ነገር ግን ምክንያታዊ አገልግሎት መላው የሕይወት ዘርፍ ለእግዚአብሔር ፈቃድ መገዛት መሆኑን ያሳያል። እግዚአብሔር የሰውን ልብና አእምሮ ይመረምራል እንጂ፣ በውጫዊ ሥርዓት አይታለልም (ዮሐንስ 4፡24)። ስለዚህ አእምሮንና ልብን ያላካተተ፣ በሕይወት ለውጥ ያልታጀበ ማናቸውም ዓይነት ሃይማኖታዊ እንቅስቃሴ በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት የሌለው ከንቱ ድካም ነው።
ቃሉ ለእኛም አምልኮአችንን እንድንመረምር ጥብቅ ማስጠንቀቂያ ይሰጠናል። ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስንዘምርም ሆነ ቃሉን ስንሰማ፣ አእምሯችን መሳተፍ አለበት። ስሜታዊ መነቃቃት ብቻ ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ቃል እውነት ላይ የተመሠረተ ጥልቅ መረዳት ሊኖረን ይገባል። የሚያስችለን አምልኮ ኑሯችን ሁሉ ወንጌልን ወደ መምሰል እንዲያድግና ለእግዚአብሔር ክብር የቆመ እንዲሆን ያሳስበናል።
በማጠቃለያም፣ ምክንያታዊ አገልግሎት ማለት የእግዚአብሔርን ጸጋ ተረድቶ ራስን ሙሉ በሙሉ አሳልፎ መስጠት ነው። "እውነተኛ አምልኮ የሚጀምረው አእምሮ በእግዚአብሔር ፍቅር ሲሸነፍ ነው" እንደሚባለው፣ ለተደረገልን ታላቅ መለኮታዊ ምሕረት፣ አእምሯችንንና አካላችንን በእውነተኛ ቅድስናና መታዘዝ ለእግዚአብሔር ልናቀርብ ይገባናል።