ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ ክርስቲያናዊ የሕይወት ለውጥ ሲያስተምር፣ "የእግዚአብሔር ፈቃድ እርሱም በጎና ደስ የሚያሰኝ ፍጹምም የሆነው ነገር ምን እንደ ሆነ ፈትናችሁ ታውቁ ዘንድ በአእምሮአችሁ መታደስ ተለወጡ እንጂ ይህን ዓለም አትምሰሉ" በማለት ያዛል (ሮሜ 12፡2)። በዚህ አውድ "ይህን ዓለም" የተባለው ቃል አካላዊቷን መሬት ሳይሆን፣ ከእግዚአብሔር የራቀውን፣ በኃጢአት የተበላሸውንና በሰይጣን የሚመራውን ክፉ የአስተሳሰብና የባሕል ሥርዓት ያመለክታል። "አትምሰሉ" ማለት ደግሞ የዚህን ዓለም አሠራር፣ ፍልስፍናና ምኞት መቅዳት አቁሙ ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ ይህ መልእክት የተጻፈው ሮም በዓለም ላይ ታላቅ ሥልጣኔና ኃይል በነበራት ዘመን ነው። የሮም ሥርዓት የተመሠረተው በጉልበት፣ በክብር ፍለጋ፣ በሥጋዊ ደስታ እና በጣዖት አምልኮ ላይ ነበር። ክርስቲያኖች በዚያ ማኅበረሰብ ውስጥ ሲኖሩ፣ እንደ አብዛኛው ሕዝብ የመሆንና የዘመኑን ፋሽን የመከተል ከፍተኛ ተጽዕኖ ይገጥማቸው ነበር። ጳውሎስ ግን ክርስቲያኖች የተለየ ዜግነት ያላቸው የሰማይ ሰዎች በመሆናቸው፣ አኗኗራቸው የዘመኑን ክፉ ባሕል የሚያንጸባርቅ ሳይሆን የእግዚአብሔርን መንግሥት የሚወክል መሆን እንዳለበት ይመክራቸዋል።
በሥነ-መለኮታዊ እይታ፣ ዓለምና የእግዚአብሔር መንግሥት ፍጹም ተቃራኒ የሆኑ ሁለት የተለያዩ መንገዶች ናቸው። የዚህ ዓለም ሥርዓት ራስ ወዳድነትን፣ ገንዘብን መውደድን፣ ትዕቢትን እና ዝሙትን ያበረታታል (አንደኛ ዮሐንስ 2፡15-17)። አማኞች ግን ከጨለማው ሥልጣን ድነው ወደ ብርሃን መንግሥት የገቡ ስለሆኑ፣ የድሮውን ማንነታቸውን ማራገፍ አለባቸው። የዓለምን ሥርዓት መምሰል ማለት ከክርስቶስ መስቀል ጋር ጠላት መሆንን ያስከትላል፤ ምክንያቱም የዓለም ወዳጅነት በእግዚአብሔር ላይ ጥል መሆኑን መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ያስተምራልና (ያዕቆብ 4፡4)።
ይህ እውነታ በአማኙ ሕይወት ውስጥ ትልቅ ውጥረት ይፈጥራል። ክርስቲያኖች በዓለም ውስጥ ቢኖሩም ከዓለም አይደሉም። ሸክላ ሠሪ ጭቃውን ወደሚፈልገው ቅርጽ እንደሚጫነው ሁሉ፣ ዓለምም አማኞችን ወደ ራሷ የአስተሳሰብ ቅርጽ ለማስገባት ዘወትር ትጫናለች። ይህንን ጫና መቋቋም የሚቻለው በመንፈስ ቅዱስ ኃይልና በእግዚአብሔር ቃል ላይ በመቆም ብቻ ነው። አንድ አማኝ እውነትን ከውሸት መለየት የሚችለው፣ የዓለምን መስፈርት ጥሎ በእግዚአብሔር ሚዛን መመዘን ሲጀምር ነው።
ቃሉ ለእኛም የማኅበራዊ ሚዲያ፣ የዘመናዊ ፍልስፍና እና የፍቅረ ንዋይ ጫና በበዛበት በዚህ ወቅት ታላቅ ማስጠንቀቂያ ይሆነናል። ብዙዎች ስልጣኔንና ክርስትናን አደባልቀው፣ የዓለምን እርኩሰት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ለማስገባት ይሞክራሉ። እኛ ግን በአለባበሳችን፣ በአነጋገራችን፣ በንግድ አሠራራችንና በጋብቻችን የዓለምን ፋሽን ሳይሆን፣ የመጽሐፍ ቅዱስን እውነት ብቻ እንድንከተል ጥብቅ አደራ ይሰጠናል።
በማጠቃለያም፣ የዚህን ዓለም ሥርዓት አለመምሰል የእውነተኛ ክርስትና መለያ ነው። "ዓለምን የሚመስል አማኝ፣ ለዓለም ጨው መሆን አይችልም" እንደሚባለው፣ የተጠራነው ከዓለም ተለይተን የእግዚአብሔርን ቅድስና እንድናበራ ስለሆነ፣ የዘመኑን ክፉ ፍልስፍና በመቃወም ለክርስቶስ ክብር ታምነን ልንቆም ይገባናል።