ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በማቴዎስ ወንጌል ላይ “ሁለት ወይም ሦስት በስሜ በሚሰበሰቡበት በዚያ በመካከላቸው እሆናለሁና” በማለት እጅግ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ እውነትን አስተምሯል (ማቴዎስ 18፡20)። ይህ ክፍል የሚጀምረው ስለ ቤተ ክርስቲያን ሥልጣን፣ ስለ ኃጢአት ዕርምጃ እና በምድር ስለሚታሰረውና ስለሚፈታው ጉዳይ ካስተማረ በኋላ ነው። እዚህ ላይ “ሁለት ወይም ሦስት” የሚለው ሐረግ የጉባኤውን አነስተኛ ቁጥር እና በምሥክርነት የሚቆሙትን ሰዎች ሲያመለክት፣ “በስሜ በሚሰበሰቡበት” የተባለው ደግሞ ለክርስቶስ ክብር፣ በእርሱ ፈቃድ እና በእርሱ ሥልጣን ሥር የሚደረግን መንፈሳዊ ኅብረት የሚያሳይ ነው። ኢየሱስ ይህንን ቃል ሲናገር፣ የእግዚአብሔር መገኘት በሰዎች ብዛት ላይ ሳይሆን፣ በክርስቶስ ስም በሚደረግ እውነተኛ ኅብረት ላይ የተመሠረተ መሆኑን ለማብራራት ነው።
በጥንታዊው የመካከለኛው ምሥራቅ ታሪክ እና በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን የአይሁድ ባህል ውስጥ፣ አሥር ጎልማሳ ወንዶች ካልተገኙ በቀር ይፋዊ የሆነ ምኩራባዊ አምልኮ ወይም ጸሎት ማካሄድ አይቻልም የሚል ጠንካራ የሕግ ልማድ ነበረ። በወቅቱ በነበረው ማኅበረሰብ ዘንድ የእግዚአብሔር ልዩ መገኘት እና ጸጋ የሚወርደው በትልልቅ ጉባኤዎች እና በቤተ መቅደስ ውስጥ ብቻ እንደሆነ ይታሰብ ነበር። ሆኖም፣ ኢየሱስ ይህንን የአይሁድ ባህላዊ ሥርዓት በመሻር፣ አሥር ሰዎች ሳይሞሉ ሁለት ወይም ሦስት ብቻ እንኳን ቢሆኑ፣ በስሙ ከተሰበሰቡ እርሱ በመካከላቸው እንደሚገኝ ማወጁ፣ ከፍተኛ የሆነ የባህል እና መንፈሳዊ ውጥረት የፈጠረ አብዮታዊ አስተምህሮ ነበር። ይህን ማለቱ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን በሕንፃ እና በቁጥር ብዛት የምትወሰን ሳትሆን፣ በተሰበሰቡት ሰዎች ልብ እና የዓላማ አንድነት ላይ የምትመሠረት መሆኗን በግልጽ ያሳያል።
የዚህ ቃል ሥነ-መለኮታዊ ክብደት የሚያጠነጥነው በክርስቶስ መለኮታዊ ህልውና እና ለቤተ ክርስቲያን በተሰጠው የጸሎት ሥልጣን ላይ ነው። ክርስቶስ በመካከላቸው እንደሚገኝ ቃል ሲገባ፣ እርሱ ራሱ እግዚአብሔር መሆኑን እና በሁሉ ስፍራ በአንድ ጊዜ መገኘት እንደሚችል ማረጋገጡ ነው። ይህ ጥቅስ ብዙውን ጊዜ ከጸሎት ጋር ተያይዞ የሚነሳ ቢሆንም፣ ከዐውዱ አንጻር ስንመለከተው ግን በዋናነት የሚያተኩረው በቤተ ክርስቲያን የዲሲፕሊን እርምጃ እና የዕርቅ ሂደት ላይ ነው። ሁለት ወይም ሦስት ሰዎች በእግዚአብሔር ቃል መሠረት አንድን ጉዳይ ሲመረምሩ እና ሲጸልዩ (ዘዳግም 19፡15)፣ ክርስቶስ ራሱ በዚያ የፍርድ ወይም የዕርቅ ሂደት ውስጥ ጣልቃ በመግባት ውሳኔያቸውን በሰማይ ያጸድቀዋል። በመሆኑም፣ ይህ መለኮታዊ ቃል የክርስቶስን አካል አንድነት እና ውሳኔዎቿን ሰማያዊ ክብደት የሚያላብስ ታላቅ ሚስጥር ነው።
ይህ ሁኔታ በሰዎች አእምሮ ውስጥ የሚፈጥረው መንፈሳዊ ውጥረት የሚያተኩረው፣ ብዙ ጊዜ የእግዚአብሔርን ኃይል በሕዝብ ብዛት እና በታላላቅ ዝግጅቶች ብቻ ለመለካት በምናደርገው የተሳሳተ ዝንባሌ ላይ ነው። እግዚአብሔር በታላላቅ ጉባኤዎች ውስጥ እንደሚሠራ ሁሉ፣ በትንንሽ የጸሎት ስብስቦች፣ በቤተሰብ ኅብረቶች እና በጓደኛሞች የቃሉ ጥናት ውስጥም በታላቅ ክብር ይገኛል። ክርስቶስ በስሙ በተሰበሰቡት መካከል መገኘቱ፣ የሚያደርጉትን ጸሎት ለመስማት፣ ለሚወስኑት ውሳኔ መለኮታዊ ማረጋገጫ ለመስጠት እና የሚያስፈልጋቸውን ጸጋ ለማፍሰስ መሆኑን ቃሉ አጥብቆ ያስተምረናል።
ከዚህ ቃል የምንማረው ታላቅ ሰብዓዊ እና መንፈሳዊ እውነታ ቢኖር፣ የእግዚአብሔር ኃይል እና መገኘት በቁጥራችን ማነስ እንደማይገደብ ነው። ቃሉ ለእኛም ዋነኛ ማንነታችን እና መንፈሳዊ ኃይላችን በሰዎች ብዛት ላይ ሳይሆን፣ በክርስቶስ ስም ዙሪያ በምናደርገው እውነተኛ አንድነት ላይ የተመሠረተ መሆኑን በጥልቀት ያስታውሰናል። የእግዚአብሔር ቤተሰብ አባል መሆን ማለት፣ በየትኛውም ቦታ ብንሆን በክርስቶስ ስም መሰብሰብን አክብረን፣ የጌታን መገኘት በልባችን እያሰብን በቅድስና እና በፍቅር መመላለስ ማለት ነው።
በመጨረሻም፣ ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ቃል በክርስትና ጉዟችን ውስጥ አነስተኛ ለሆኑ መንፈሳዊ ኅብረቶችም ቢሆን ከፍተኛ ክብር እንድንሰጥ አጥብቆ ያሳስበናል። እውነተኛ የክርስትና ሕይወት ማዕከል መሆን ያለበት፣ ብዛትን በማሳደድ ላይ ብቻ ሳይሆን የክርስቶስን መገኘት በሚጋብዝ የእውነት እና የፍቅር ኅብረት ውስጥ መገኘት ነው። በመሆኑም፣ “እውነተኛው የእግዚአብሔር ማደሪያ የሚለካው በተገነባው ሕንፃ ግዝፈትና በሕዝቡ ብዛት ሳይሆን፣ በክርስቶስ ስም ተሰባስበው ጌታን በሚጠሩት ትሑታን ልብ ውስጥ ነው” የሚለውን ታላቅ መንፈሳዊ እውነት ዘወትር በልባችን ልናኖረው ይገባል።