ሌሎችን እንዳንሰናከል ማድረግ ማለት ምን ማለት ነው?

ሐዋርያው ጳውሎስ “ዳሩ ግን ይህ መብታችሁ ለደካሞች ዕንቅፋት እንዳይሆንባቸው ተጠንቀቁ” በማለት ስለ ክርስቲያናዊ ነጻነት እና ኃላፊነት ያስተምረናል (1 ቆሮንቶስ 8፡9)። “መሰናከል” ወይም “ዕንቅፋት መሆን” ማለት የራስን መብትና ነጻነት ያለምንም ጥንቃቄ በመጠቀም በህሊናቸው ወይም በእምነታቸው ደካማ የሆኑ ሌሎች ክርስቲያኖችን ወደ ኃጢአት፣ ወደ ጥርጥር ወይም ከእምነት ወደ መውደቅ የሚመራ ድርጊት መፈጸም ማለት ነው።

በጥንቱ ማኅበረሰብ ውስጥ ከጣዖት ጋር የተያያዙ ሥርዓቶች የዕለት ተዕለት ሕይወት አካል ነበሩ። እምነታቸው ጠንካራ የሆኑ አማኞች ጣዖት ምንም እንዳልሆነ አውቀው የተሠዋውን ሥጋ መብላት እንደ መብት ይቆጥሩት ነበር። ነገር ግን ይህን ድርጊታቸውን የሚያዩ ደካማ አማኞች ወደ ቀድሞ የጣዖት አምልኮ ልማዳቸው እንዲመለሱ አደጋ ይፈጥርባቸው ስለነበር፣ ነጻነት ሌሎችን ወደ ጥፋት የሚመራ ከሆነ መገደብ እንዳለበት ጳውሎስ አዘዘ።

የዚህ ቃል ሥነ መለኮታዊ ክብደት እጅግ ጥልቅ ነው። ክርስቶስ የሞተለትን ወንድም ወይም እህት በራስ የነጻነት መብት ምክንያት ማጥፋት በቀጥታ በክርስቶስ ላይ ኃጢአት እንደመሥራት ይቆጠራል (1 ቆሮንቶስ 8፡12)። የክርስቲያን ነጻነት ወሰን የሌለው አምባገነንነት ሳይሆን፣ በወንድማማችነት ፍቅር የተገደበ እና ለሌሎች መንፈሳዊ ደህንነት ቅድሚያ የሚሰጥ መለኮታዊ ጸጋ ነው።

ስለዚህ ሌሎችን አለማሰናከል ማለት በሕይወታችን ውስጥ የምንወስናቸው ውሳኔዎች፣ የምናደርጋቸው ድርጊቶች እና የምንለብሳቸው ወይም የምንመገባቸው ነገሮች በሌሎች እምነት ላይ ምን ዓይነት ተጽዕኖ እንደሚያመጡ በሚገባ ማሰብ ማለት ነው። ምንም እንኳን አንድ ነገር በራሱ ኃጢአት ባይሆንም፣ ያ ድርጊት ሌላውን አማኝ የሚያሰናክል ከሆነ ለእግዚአብሔር ፍቅር ሲባል ያንን ነገር ከመተው ወደኋላ ማለት የለብንም (ሮሜ 14፡13)።

ቃሉ ለእኛም በግል ነጻነታችን እና በማኅበረሰባዊ ኃላፊነታችን መካከል ያለውን ሚዛን እንዴት መጠበቅ እንዳለብን ተግባራዊ መመሪያ ይሰጠናል። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለን አኗኗር፣ የምንለጥፋቸው ነገሮች ወይም የምንሰጣቸው አስተያየቶች የሌሎችን እምነት የሚጎዱ ከሆነ መብታችንን ትተን የሌሎችን መንፈሳዊ ደህንነት ማስቀደም ይጠበቅብናል።

እውነተኛ ክርስቲያናዊ ነጻነት መብትን በማስከበር ሳይሆን መብትን በፍቅር በመተው ይገለጻል። “የክርስቶስ ፍቅር ለሌሎች ሲባል ከፍ ካለ ዙፋን እንደወረደ ሁሉ፣ እኛም ለወንድሞቻችን ደህንነት ሲባል ከግል መብታችን ዙፋን መውረድ አለብን” የሚለው እውነት የሕይወታችን መርህ ሊሆን ይገባል።