"አካዝያስ መንገሥ በጀመረ ጊዜ የሃያ ሁለት ዓመት ጐልማሳ ነበረ፣ በኢየሩሳሌምም አንድ ዓመት ነገሠ" (2ኛ ነገ 8፥26)። በሌላ በኩል ደግሞ፣ የዜና መዋዕል መጽሐፍ "አካዝያስ መንገሥ በጀመረ ጊዜ የአርባ ሁለት ዓመት ሰው ነበረ" (2ኛ ዜና 22፥2) ይላል። ይህ የቁጥር ልዩነት በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ከሚገኙትና አንባቢን ግራ ከሚያጋቡ የታሪክ ዘገባዎች አንዱ ነው። ሆኖም ይህንን ልዩነት በጥንቃቄ ስንመረምር፣ የእግዚአብሔር ቃል እውነትነት የተዛባ ሳይሆን፣ በጥንቱ የብራና ቅጂዎች ዝውውር ላይ የተፈጠረ የጽሑፍ ግልባጭ ስህተት መሆኑን በግልጽ እንረዳለን።
ታሪካዊና ስነ-አመክንዮአዊ አውዱን ስንመለከት፣ የአካዝያስ አባት የሆነው ንጉሥ ኢዮራም የሞተው በዓርባ ዓመቱ ነበር (2ኛ ዜና 21፥20)። አባቱ በዓርባ ዓመቱ ከሞተ፣ ልጁ አካዝያስ በአባቱ ሞት ጊዜ አርባ ሁለት ዓመት ሊሆነው በምንም ተአምር አይችልም፤ ምክንያቱም ልጅ ከአባቱ በሁለት ዓመት ሊበልጥ አይችልምና። ስለዚህ ትክክለኛው የአካዝያስ ዕድሜ 2ኛ ነገሥት 8፥26 ላይ የተመዘገበው ሃያ ሁለት (22) ዓመት መሆኑን ታሪካዊው እውነታ ያረጋግጣል። የዜና መዋዕሉ ጸሐፊ በመጀመሪያ ሲጽፍ ሃያ ሁለት ማለቱ ታሪካዊ አንድነትን የሚያሳይ ሲሆን፣ ልዩነቱ የተፈጠረው ቆየት ብሎ በመጣ የጽሑፍ ቅጂ ላይ ነው።
በቋንቋና በጥንታዊ ጽሑፍ ጥናት እይታ፣ በዕብራይስጥ ቋንቋ ቁጥሮች የሚጻፉት ፊደላትን በመጠቀም ነበር። ሃያ የሚለው ፊደል (ካፍ) እና አርባ የሚለው ፊደል (ሜም) በቅርጻቸው እጅግ ተቀራራቢና በቀላሉ ሊምታቱ የሚችሉ ናቸው። መጽሐፍ ቅዱስ ለዘመናት በሰዎች እጅ ሲገለበጥ፣ አንድ ጥንታዊ ገልባጭ "ካፍ" የሚለውን ፊደል "ሜም" ብሎ በማንበቡ፣ ሃያ የሚለውን አርባ ብሎ ጽፎታል። ይህ የሰው ልጅ የዕጅ ስህተት እንጂ፣ የመንፈስ ቅዱስ ወይም የዋናው ጸሐፊ ስህተት አለመሆኑን መጽሐፍ ቅዱሳዊው ሥነ-መለኮት በግልጽ ያትታል። አብዛኛዎቹ ዘመናዊ ትርጉሞች ይህንን አርመው ሃያ ሁለት ብለው አስቀምጠውታል።
በዚህ ሁኔታ ውስጥ የምናየው ትልቁ ውጥረት፣ የመጽሐፍ ቅዱስ ፍጹምነት እና በጽሑፍ ዝውውር ታሪክ መካከል ያለው ነው። መጽሐፍ ቅዱስ በእግዚአብሔር መንፈስ የተጻፈ እንከን የለሽ ቃል ነው። ይሁን እንጂ እግዚአብሔር ቃሉን ከትውልድ ወደ ትውልድ ለማስተላለፍ የተጠቀመው ሟችና ስህተት ሊሠሩ የሚችሉ የሰዎችን እጅ ነው። ይህ የቁጥር ልዩነት የእግዚአብሔርን ቃል እውነተኛነት የሚያፈርስ ሳይሆን፣ ይልቁንም ጽሑፉ ሳይለወጥና ሳይደበቅ እንዳለ መተላለፉን የሚያሳይ ታማኝ የታሪክ ማስረጃ ነው። መሠረታዊው የመዳን ትምህርት በምንም ዓይነት ቁጥር ስህተት አይናወጥም።
ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች በእግዚአብሔር ቃል ላይ ሊኖረን ስለሚገባው ፍጹም መታመን ትልቅ ትምህርት ይሰጠናል። አንዳንድ ጊዜ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የማይስማሙ የሚመስሉ ጥቃቅን የቁጥር ወይም የስም ልዩነቶች ስናገኝ፣ እምነታችን ሊናወጥ አይገባውም። የቃሉ ዋና ዓላማ የሰውን ልጅ ድነትና የእግዚአብሔርን ኪዳን ማሳየት እንጂ፣ የሂሳብ ቀመር ማቅረብ አይደለም። እግዚአብሔር ጥቃቅን የሰው ልጅ የጽሑፍ ስህተቶችን እንኳ ተጠቅሞ፣ ዋናውን የሕይወት ቃል ያለ አንዳች ጉድለት ጠብቆልናል።
በማጠቃለያው፣ አካዝያስ በነገሠ ጊዜ ዕድሜው ሃያ ሁለት ዓመት የነበረ ሲሆን፣ በአንደኛው መዝገብ ላይ የታየው ልዩነት የብራና ገልባጭ የፊደል ስህተት ነው። ከዚህ ክፍል የምንማረው ውድ እውነት ይህ ነው፤ "የእግዚአብሔር ቃል እውነትነት በሰዎች የጽሑፍ ግድፈት አይሻርም፤ የመዳናችንም መሠረት የጸናው በቁጥሮች ትክክለኛነት ላይ ሳይሆን፣ በክርስቶስ ፍጹም ሥራ ላይ ነው።"