መጽሐፍ ቅዱስ የእግዚአብሔርን የተቀባ አትንኩ ሲል ምን ማለቱ ነው?

"በእግዚአብሔር የተቀባ ነውና በጌታዬ ላይ እጄን እዘረጋ ዘንድ ይህች ነገር ከእግዚአብሔር ዘንድ ትራቅብኝ" (፩ ሳሙኤል 24፥6)። ይህ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል ስለ መለኮታዊ ሥልጣን እና ለመንፈሳዊ ሹመት ስለሚሰጥ ክብር እጅግ ጥልቅ የሆነ መሠረታዊ መርህ ያስተምራል። "የተቀባ" (በዕብራይስጥ ማሺያክ) የሚለው ቃል በጥንቷ እስራኤል ውስጥ ነገሥታት፣ ካህናት፣ እና ነቢያት ለአገልግሎት ሲለዩ በራሳቸው ላይ ቅዱስ የዘይት ቅባት መፍሰሱን ያመለክታል። ይህ ቅባት የሚያሳየው ግለሰቡ በእግዚአብሔር ሉዓላዊ ፈቃድ የተመረጠ፣ የተለየ እና መለኮታዊ ጥበቃ የተደረገለት መሆኑን ነው። "አትንኩ" ማለት በአካል ጉዳት ከማድረስ አልፎ ሥልጣኑን አለመዳፈር ማለት ነው።

ታሪካዊውን ዳራ ስንመለከት፣ ይህ ቃል ጎልቶ የወጣው በዳዊት እና በንጉሥ ሳኦል መካከል በነበረው ሽሽት እና ማሳደድ ወቅት ነው። ሳኦል ዳዊትን ለመግደል አገሪቱን እያመሰ በነበረበት ጊዜ፣ ዳዊት ሳኦልን በዋሻ ውስጥ አግኝቶት የመግደል እና ዙፋኑን የመረከብ ሙሉ አጋጣሚ አግኝቶ ነበር። አብረውት የነበሩት ሰዎቹም እግዚአብሔር ጠላቱን አሳልፎ እንደሰጠው ቢነግሩትም፣ ዳዊት ግን የሳኦልን ቀሚስ ጫፍ ከመቁረጥ ባለፈ በእግዚአብሔር የተቀባው ንጉሥ ላይ እጁን ለማንሣት ፈጽሞ አልደፈረም።

በሕግ እና በሥነ መለኮት አንፃር፣ "የተቀባውን አለመንካት" መርህ በእግዚአብሔር ሉዓላዊ ሥልጣን ላይ ሙሉ እምነት ማድረግን ያሳያል። ንጉሥ ሳኦል መንፈሳዊ ውድቀት አጋጥሞት፣ የእግዚአብሔር መንፈስ ተለይቶት እና እርኩስ መንፈስ እየተሠቃየ የነበረ ቢሆንም፣ ዳዊት ግን ለሹመቱ (ለቅባቱ) ያለውን ክብር አላጎደለም። ግለሰቡ ቢበላሽም፣ የሾመው አምላክ ግን አልተበላሸምና ሥልጣንን መንጠቅ ወይም መበቀል የእግዚአብሔር እንጂ የሰው ድርሻ አለመሆኑን ዳዊት በሕጋዊ መንገድ አረጋግጧል። ቅባትን ማክበር ቅባቱን የሰጠውን አምላክ ማክበር ነው።

በዚህ ጽንሰ ሐሳብ ውስጥ ያለው መንፈሳዊ ውጥረት፣ ፍትሕን በገዛ እጅ የመውሰድ ጉጉት እና ለእግዚአብሔር ጊዜ መገዛት መካከል የሚደረግ ትግል ነው። አንድ መሪ በግልጽ በደል ሲፈጽም፣ እርሱን ለማጥፋት የሚነሣው ሥጋዊ ስሜት ከባድ ነው። ዳዊት ሳኦልን ባለመግደሉ ለዓመታት በእንግልት መኖር ግድ ሆኖበታል። ነገር ግን እውነተኛው የእምነት ፈተና፣ የጠማማውን መሪ ፍርድ ለጻድቁ ፈራጅ ለእግዚአብሔር አሳልፎ መስጠት ላይ ነው። ክፋትን በክፋት መመለስ የእግዚአብሔር መንገድ አይደለም።

በሰው ልጅ የታሪክ ጉዞ፣ ሥልጣን ለመያዝ ሲባል ደም መፋሰስ እና ሽብር የተለመደ ነው። ነገር ግን ዳዊት ያሳየን የትዕግሥት እና የፍርሃተ እግዚአብሔር መንገድ፣ ለክርስቲያናዊ ሥነ ምግባር ታላቅ አብነት ነው። ጠላትን መውደድ እና ለበደሉን መጸለይ የዚህ መርህ የሐዲስ ኪዳን መገለጫ ነው። የሰውን ክፋት የምናሸንፈው እኛም ክፉ በመሆን ሳይሆን፣ ለፈጣሪ ፍርድ ስንገዛ ብቻ ነው።

ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች በመንፈሳዊ መሪዎች እና በሥልጣን ላይ ላሉት ሰዎች የምንሰጠውን አክብሮት በሚገባ ያስተምረናል። የመሪዎች ስሕተት እኛን አመጸኞች እንድንሆን ሊያደርገን አይገባም። "እውነተኛ መንፈሳዊ ድል የሚገኘው በገዛ እጃችን በምንወስደው እርምጃ ሳይሆን፣ ለፈጣሪ ፍርድ በመታዘዝ ነው" እንደሚባለው፣ ፈጣሪያችን በጊዜው የራሱን ፍርድ እስኪሰጥ ድረስ ትዕግሥትንና ጸሎትን የሕይወት መርህ ልናደርግ ይገባል።