"የፋርስ ንጉሥ ቂሮስ እንዲህ ይላል፦ የሰማይ አምላክ እግዚአብሔር የምድርን መንግሥታት ሁሉ ሰጥቶኛል… በይሁዳም ባለችው በኢየሩሳሌም ቤት እሠራለት ዘንድ አዞኛል" (2ኛ ዜና 36፥23)። በመጽሐፉ የመጨረሻ ምዕራፍ ላይ የተጠቀሰው ይህ የንጉሥ ቂሮስ አዋጅ፣ ሁለተኛ ዜና መዋዕል መቼ እንደተጻፈ ለማወቅ ቁልፍ የሆነ ታሪካዊ ማዕቀፍ ይሰጠናል። መጽሐፉ የተጻፈው እስራኤላውያን ከባቢሎን ምርኮ ነጻ ወጥተው ወደ ምድራቸው ከተመለሱ በኋላ ባለው ጊዜ ውስጥ ነው። አብዛኞቹ ምሁራን መጽሐፉ የተጻፈው ከክርስቶስ ልደት በፊት ከ450 እስከ 400 ባለው ጊዜ፣ የፋርስ መንግሥት ዓለምን በሚያስተዳድርበት ዘመን መሆኑን ታሪካዊ መረጃዎችን በመጥቀስ ያረጋግጣሉ።
የመጽሐፉ የዘመን መቼት የሚያሳየው ፖለቲካዊና መንፈሳዊ ሁኔታ እጅግ ውስብስብ የነበረበትን ጊዜ ነው። ሕዝቡ ሰባ ዓመት በምርኮ ካሳለፉ በኋላ ወደ ኢየሩሳሌም ሲመለሱ፣ የጠበቃቸው የፈረሰች ከተማና የተቃጠለ ቤተ መቅደስ ነበር። ምንም እንኳን በገዛ ምድራቸው ላይ ቢሆኑም፣ የራሳቸው ንጉሥ አልነበራቸውም፤ የሚተዳደሩት በፋርስ ነገሥታት ሥልጣን ሥር ነበር። መጽሐፉ በዚህ ወሳኝ የታሪክ ማዕዘን ላይ መጻፉ፣ ሕዝቡ የቀድሞ የነጻነት ዘመናቸውን በማስታወስ፣ ወደፊት ለሚመጣው መሲሐዊ ንጉሥ ልባቸውን እንዲያዘጋጁ ለማድረግ ነው። ጊዜው የሽግግርና የተሃድሶ ዘመን ነበር።
በሥነ-መለኮታዊ እይታ፣ በዚህ ዘመን መጽሐፉ መጻፉ እጅግ አስፈላጊ ነበር። አዲሱ ትውልድ የእግዚአብሔርን ሕግ፣ የቤተ መቅደሱን ሥርዓትና የዳዊትን ኪዳን ጠንቅቆ የማያውቅ ነበር። ስለዚህ፣ መጽሐፉ ይህንን ክፍተት ለመሙላትና አዲሱን ትውልድ ከቀድሞ አባቶቹ መንፈሳዊ ውርስ ጋር ለማገናኘት ተጽፏል። ጊዜው ሕዝቡ ማንነቱን እንዲያውቅ፣ የቤተ መቅደሱን አምልኮ እንዲያደራጅና፣ በእግዚአብሔር ተስፋ ላይ ብቻ እንዲደገፍ ጥሪ የተደረገበት መንፈሳዊ የንቃት ዘመን ነበር።
በዚህ የጽሑፍ ዘመን ውስጥ የተንጸባረቀው ትልቁ ውጥረት፣ ባለፈው የሕዝቡ ክብርና በአሁኑ የውድቀት እውነታ መካከል ያለው ክፍተት ነው። መጽሐፉ የሰሎሞንን ቤተ መቅደስ ታላቅነት በስፋት ሲያወሳ፣ አንባቢዎቹ ግን የሚያዩት በእነ ዘሩባቤል የተገነባውን አነስተኛ መቅደስ ነበር። ይህ ውጥረት የተፈታው ጸሐፊው ታሪክን እንደ ማጽናኛ በመጠቀም፣ የሕዝቡ እውነተኛ ክብራቸው በህንጻው ታላቅነት ሳይሆን በመካከላቸው ባለው በእግዚአብሔር ህልውና መሆኑን በማስተማር ነው።
ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች ስለ እግዚአብሔር የጊዜ አጠቃቀምና ስለ ቃሉ ወቅታዊነት ታላቅ ግንዛቤን ይሰጠናል። በሕይወታችን ውስጥ የምንጠብቀው ተስፋ የዘገየ ሲመስለን፣ ወይም አሁን ያለንበት ሁኔታ ከእግዚአብሔር የተስፋ ቃል ጋር የማይገናኝ ሲመስል፣ ተስፋ ልንቆርጥ አይገባም። ሁለተኛ ዜና መዋዕል የተጻፈው በውድቀትና በምርኮ መካከል ሆኖ ስለ ታላቅ የተሃድሶ ዘመን ለመመስከር ነው። ቃሉ የሚመጣው ትክክለኛው ጊዜ ሲደርስ፣ እምነታችንን ለማደስና ማንነታችንን ለማጠንከር ነው።
በማጠቃለያው፣ ሁለተኛ ዜና መዋዕል የተጻፈው ሕዝቡ ከምርኮ ተመልሶ አዲስ መንፈሳዊ ጉዞ በጀመረበት ከክርስቶስ ልደት በፊት በአምስተኛው ክፍለ ዘመን ነው። ከዚህ የዘመን መቼት የምንወስደው ትልቅ እውነት ይህ ነው፤ "እግዚአብሔር በታሪክ ውስጥ ያለፈውን ዘመን የሚዘረዝረው፣ የዛሬን ማንነታችንን አድሶ ለነገው ተስፋ ልባችንን ለማዘጋጀት ነው።"