"እስራኤልም ሁሉ በየታሪካቸው ተቆጠሩ፤ እነሆም፣ በእስራኤል ነገሥታት መጽሐፍ ተጽፈዋል" (1ኛ ዜና 9፥1)። አንደኛ ዜና መዋዕል ሲጀምር የመጀመሪያዎቹን ዘጠኝ ምዕራፎች ሙሉ በሙሉ ለትውልድ ሐረግ ዝርዝር ያውላል። "የትውልድ ሐረግ" በዕብራይስጥ ቋንቋ "ቶሌዶት" ሲሆን፣ የሰዎችን የዘር ግንድ፣ ማንነትና ታሪካዊ መሠረት የሚገልጽ መዝገብ ነው። በዘመናዊው አንባቢ ዘንድ ይህ የሥሞች ዝርዝር አሰልቺ ሊመስል ቢችልም፣ ከምርኮ ለተመለሱት ጥንታውያን እስራኤላውያን ግን የሕልውናቸው፣ የሃይማኖታቸውና የርስት ባለቤትነታቸው ሕጋዊ ማረጋገጫ የነበረ እጅግ ወሳኝ ሰነድ ነው።
በሕጋዊና ባህላዊ አውድ ስንመለከተው፣ የትውልድ ሐረግ መዝገብ በመጀመሪያ ደረጃ የርስትና የመሬት ባለቤትነትን ለማረጋገጥ ያገለግል ነበር። እግዚአብሔር ምድሪቱን ለየነገዱ በዕጣ ሲያካፍል፣ እያንዳንዱ ሰው ከየትኛው ነገድና ቤተሰብ እንደመጣ ካላረጋገጠ በስተቀር ርስቱን መውረስ አይችልም ነበር። ሁለተኛውና እጅግ ወሳኙ ምክንያት ደግሞ፣ የካህናትና የሌዋውያን አገልግሎት ነው። ቤተ መቅደሱ ከተገነባ በኋላ በእግዚአብሔር ፊት ለማገልገል፣ አንድ ሰው በቀጥታ ከአሮን ወይም ከሌዊ የዘር ሐረግ መምጣቱን በጽሑፍ ማረጋገጥ ነበረበት። መዝገባቸው ያልተገኘ ካህናት ከክህነት እንደተሻሩ መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ይመሰክራል (ዕዝ 2፥62)።
በሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት፣ የትውልድ ሐረግ ዋነኛ ዓላማ የመሲሑን መምጫ መስመር መጠበቅና ማረጋገጥ ነው። እግዚአብሔር ለአብርሃም፣ ለይሁዳና ለዳዊት የገባው የቃል ኪዳን ተስፋ መፈጸሙን ዓለም ሊያውቅ የሚችለው፣ ክርስቶስ ከተስፋው ቃል በተነገረው የዘር ሐረግ በትክክል መወለዱ ሲረጋገጥ ነው። ስለዚህ የዘር ቆጠራው እግዚአብሔር የገባውን ቃል በታሪክ ውስጥ ያለ አንዳች መቆራረጥ እየመራና እየጠበቀ ማምጣቱን የሚያሳይ ታላቅ መለኮታዊ ማህተም ነው።
በዚህ የትውልድ ሐረግ አጠባበቅ ውስጥ ትልቅ ውጥረት ነበረ። እስራኤላውያን ሰባ ዓመት ሙሉ በባቢሎን አሕዛብ መካከል በምርኮ ሲኖሩ፣ ማንነታቸው ከባዕዳን ጋር ተቀላቅሎ እንዳይጠፋ ከፍተኛ ትግል አድርገዋል። የትውልድ መዝገቡ ባይኖር ኖሮ፣ እውነተኛው የቃል ኪዳን ሕዝብ ማን እንደሆነ፣ ቤተ መቅደሱን ማን እንደሚያገለግልና መሲሑ ከየት እንደሚመጣ ለማወቅ ፈጽሞ አይቻልም ነበር። መዝገቡ በባዕድ ባህል መካከል ሳይዋጡ ንጹሕ ሆነው ለመቀጠል የሚያስችል ታላቅ የመከላከያ ቅጥር ሆኖ አገልግሏል።
ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች ስለ መንፈሳዊ ማንነታችንና ስለ ትውልዳችን ጥልቅ ግንዛቤን ይሰጠናል። ዛሬ እኛ በክርስቶስ በማመናችን የዘር ሐረጋችን ሥጋዊ ሳይሆን መንፈሳዊ ሆኗል። የእኛ ስም የተጻፈው በምድራዊ መዝገብ ላይ ሳይሆን፣ በበጉ የሕይወት መጽሐፍ ውስጥ ነው። ልክ እስራኤላውያን ርስታቸውን ለመውረስ ስማቸውን ከመዝገብ ይፈልጉ እንደነበር፣ እኛም ሰማያዊ ርስታችንን ለመውረስ መብት ያገኘነው ስማችን በክርስቶስ የሕይወት መጽሐፍ ውስጥ ስለተመዘገበ ብቻ መሆኑን በማወቅ በእግዚአብሔር ጸጋ ልንመካ ይገባናል።
በማጠቃለያው፣ ለእስራኤል የትውልድ ሐረግ ማለት የርስታቸው፣ የአምልኳቸውና የመሲሑ መምጫ ሕጋዊ ሰነድ ነበር። ከዚህ ክፍል የምንማረው ውድ እውነት ይህ ነው፤ "እግዚአብሔር የሰዎችን ስም በታሪክ መዝገብ ውስጥ በታማኝነት እንደሚጠብቅ ሁሉ፣ የልጆቹንም ስም በሰማያዊው የሕይወት መጽሐፍ ውስጥ ለዘላለም ጠብቆ ያኖራል።"