የእግዚአብሔር ቀን ምንድን ነው?

ነቢዩ ሶፎንያስ ስለዚህ ጉዳይ፣ “ታላቁ የእግዚአብሔር ቀን ቀርቦአል፤ ቀርቦአል እጅግም ፈጥኖአል… ያ ቀን የመዓት ቀን ነው፣ የመከራና የጭንቀት ቀን፣ የመፍረስና የመጥፋት ቀን፣ የጨለማና የጭጋግ ቀን ነው” በማለት አስፈሪ አዋጅ ያውጃል (ሶፎንያስ 1፥14-15)። “የእግዚአብሔር ቀን” በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢቶች ውስጥ፣ ፈጣሪ በሰው ልጆች ታሪክ ውስጥ ጣልቃ በመግባት ፍርዱን በክፉዎች ላይ፣ ማዳኑን ደግሞ በጻድቃን ላይ በኃይል የሚገልጥበትን ወሳኝ ጊዜ የሚያመለክት ዐቢይ ሥነ መለኮታዊ ሐሳብ ነው።

በታሪካዊ አውድ፣ የብሉይ ኪዳን ነቢያት የእግዚአብሔርን ቀን በሁለት መንገድ ተጠቅመውበታል። አንደኛው በቅርብ ጊዜ በወቅቱ ለነበሩት አሕዛብ ወይም ለእስራኤል የተነገረ ታሪካዊ ፍርድ ነው፤ ለምሳሌ ባቢሎን ወይም አሦር በውድቀት ሲመቱ፣ ያ በዘመኑ የነበረ "የእግዚአብሔር ቀን" ይባላል። ሁለተኛውና ዋነኛው ግን፣ በዓለም ፍጻሜ የሚሆነው፣ ጌታ ታሪክን ሁሉ ጠቅልሎ የሚያከትምበትና ታላቁ ፍርድ የሚካሄድበት የመጨረሻው ቀን ነው።

በባህላዊና ሕጋዊ የዳኝነት ሥርዓት፣ የእግዚአብሔር ቀን የሰማዩ ጠቅላይ ፍርድ ቤት በምድር ላይ የሚተከልበት፣ እንዲሁም የኪዳኑ ባለቤት ውሉን በማፍረስ ላመፁት ሕዝቦች የመጨረሻውን የቅጣት ብያኔ የሚሰጥበት ሕጋዊ የፍርድ ቀን ነው። በዚያ ቀን የሰው ልጅ ምድራዊ ኃይል፣ ሀብት፣ የጦር መሣሪያ ወይም ጥበብ አያድንም። እግዚአብሔር የዓለምን አመፅ ደምስሶ ፍጹም የሆነ ፍትሕን በኃይል የሚያቋቁምበት የጽድቅ መገለጫ ነው።

በሥነ መለኮት አተያይ፣ የእግዚአብሔር ቀን በሐዲስ ኪዳን ከጌታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ ዳግም ምጽዓት ጋር ሙሉ በሙሉ ይያያዛል። ክርስቶስ በክብር ሲመለስ ለክፉዎች አስፈሪ የፍርድ ቀን ሲሆን፣ በእርሱ አምነው ለዳኑት አማኞች ደግሞ የዘላለም ደስታ፣ የትንሣኤና የነጻነት ቀን ነው። ክፋት ለዘላለም ተደምስሶ፣ አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር የሚመሠረትበት ታላቅ መለኮታዊ የድል ቀን ነው።

ጌታ በክብር ይመለሳል። ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች ያ ቀን እንደ ሌባ በድንገት ስለሚመጣ፣ በኃጢአትና በዓለም ምኞት ሳንዘናጋ፣ በቅድስና፣ በንቃትና በጸሎት ተዘጋጅተን የጌታችንን መምጣት በናፍቆት እንድንጠባበቅ አጥብቆ ያሳስበናል። እኛ የምንጠብቀው የፍርድን ጨለማ ሳይሆን፣ የክርስቶስን የክብር ብርሃን ነው።

የጌታ ቀን ኃጢአትን ሁሉ ያጠፋል። የእግዚአብሔር ቀን ግን እንደ ሌባ ሆኖ ይመጣል… የጽድቅ መኖሪያ የሆነውን አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር እንደ ተስፋ ቃሉ እንጠብቃለን እንደሚለው የሐዋርያው ቃል፣ እምነታችን በዚህ ታላቅ ተስፋ ላይ የተመሠረተ ነው (2ኛ ጴጥሮስ 3፥10፣ 13)።