ቅዱስ ቃሉ የፍቅርን እውነተኛ ባሕርይ ሲገልጽ "ፍቅር ይታገሣል" በማለት የክርስትናን መሠረት ያስቀምጣል (1 ቆሮንቶስ 13:4)። "ይታገሣል" የሚለው ቃል በጥንታዊው ቋንቋ ረጅም ጊዜ መከራን የመሸከም፣ በሰዎች በደል ቶሎ ያለመቆጣትና የቅጣት እርምጃን የማዘግየት ጥልቅ መለኮታዊ ባሕርይ ነው። ይህ ማለት ፍቅር በሌሎች ሰዎች ድክመትና ስሕተት ምክንያት ቶሎ ተስፋ አይቆርጥም፣ ወይም በበቀል አይነሳሳም ማለት ነው።
በታሪካዊው አውድ፣ በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን የነበሩ ክርስቲያኖች እርስ በርሳቸው መታገሥ አቅቷቸው፣ ጥቃቅን ለሆኑ ጉዳዮች እንኳ ፍትሕ ፍለጋ ወደ አረማውያን ፍርድ ቤቶች ይሄዱ ነበር። ትዕግሥት ማጣት የማኅበሩን አንድነት እየጎዳው ስለነበር፣ ሐዋርያው ጳውሎስ ፍቅር ስሜታዊ መነሳሳት ብቻ ሳይሆን፣ የበደሉንን ሰዎች ሸክም መሸከም የሚችል የጸና ትዕግሥት መሆኑን በነገረ መለኮታዊ ትምህርቱ አብራራላቸው።
ይህንን የፍቅር ትዕግሥት መጽሐፍ ቅዱስ በእግዚአብሔር ባሕርይ ውስጥ በግልጽ ያሳየናል። ማንም እንዳይጠፋ ግን ሁሉ ወደ ንስሐ እንዲደርሱ እየወደደ ስለ እናንተ ይታገሣል ብሎ ቃሉ ይነግረናል (2 ጴጥሮስ 3:9)። እግዚአብሔር የሰውን ልጅ ኃጢአት በቅጣት ቶሎ ከማጥፋት ይልቅ በትዕግሥቱ የንስሐን ጊዜ እንደሚሰጥ ሁሉ፣ የእርሱ የሆነ ፍቅርም በሰዎች መካከል ተመሳሳይ ትዕግሥትን ያንጸባርቃል።
የዚህ ቃል ጥልቅ ውጥረት የሚፈጠረው የተፈጥሮ ሥጋችን ፈጣን ምላሽንና በቀልን በሚፈልግበት ሁኔታ ላይ ነው። አንድ ሰው ሲበድለን ሥጋችን ወዲያውኑ አጸፋውን እንድንመልስ ይገፋፋናል። ነገር ግን ፍቅር ይህንን የሥጋ ግፊት በመስቀል ላይ ሰቅሎ፣ በደል አድራጊው እስኪለወጥ ድረስ የሕመሙን ሥቃይ በዝምታ የመሸከም ከባድ መንፈሳዊ ውጊያ ይጠይቃል። ትዕግሥት የፍቅር ዋጋ መክፈያ መንገድ ነው።
ቃሉ ለእኛም በማኅበራዊና በቤተሰብ ግንኙነታችን ውስጥ የሰዎችን ድካም እንድንሸከም ያሳስበናል። ሰዎች ስሕተት ሲሠሩ ወይም ሲያበሳጩን ቶሎ ከመፍረድና ከመቆጣት ይልቅ፣ እግዚአብሔር እኛን እንደታገሠን ሁሉ እኛም ወንድሞቻችንን በፍቅር እንድንታገሥ ተግባራዊ መመሪያ ይሰጠናል።
በማጠቃለያው፣ ትዕግሥት የፍቅር ጠንካራ መሠረት ነው። "በሰው ድክመት ላይ የማይፈርስና በበደል ላይ የማይበቀል ትዕግሥት፣ የእውነተኛ ፍቅር ሕያው ማረጋገጫ ነው" እንደሚባለው፣ የክርስቶስን ትዕግሥት ለብሰን ዘወትር በፍቅር ልንመላለስ ይገባናል።