"አሁን ደግሞ ምሳር በዛፎች ሥር ተቀምጦአል፤ እንግዲህ መልካም ፍሬ የማያፈራ ዛፍ ሁሉ ይቆረጣል ወደ እሳትም ይጣላል" (ማቴ 3:10) በማለት መጥምቁ ዮሐንስ እጅግ ከባድ የሆነ የማስጠንቀቂያ ቃል ተናግሯል። በግሪኩ ቋንቋ "ካርፖስ" ተብሎ የሚጠራውና በአማርኛው "ፍሬ" የሚለው ቃል፣ የውስጣዊ ሕይወትን ውጫዊ መገለጫ ወይም የእውነተኛ ንስሐን ውጤት ያመለክታል። "ኤኮፕቴታይ" ማለትም ይቆረጣል የሚለው ቃል ደግሞ ድንገተኛና የመጨረሻ የሆነን መለኮታዊ ፍርድ የሚያሳይ ነው። ይህ የዮሐንስ አዋጅ፣ እውነተኛ መንፈሳዊነት በውጫዊ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ሳይሆን በሕይወት ለውጥ እና በሚታይ መንፈሳዊ ፍሬ እንደሚመዘን የሚያሳይ ታላቅ ሥነ-መለኮታዊ መሠረት ነው።
በታሪካዊ እና ባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በጥንቷ እስራኤል ግብርና እጅግ ዋጋ የሚሰጠው የሕይወት መሠረት ነበር። በለስ፣ ወይራ እና ወይን በስፋት በሚመረቱበት በዚህ ምድር፣ ፍሬ የማያፈራ ዛፍ ቦታን ከማጣበቡም በላይ መሬቱን ያጎሳቁላል (ሉቃ 13:7)። አንድ ገበሬ ለዛፉ ተገቢውን እንክብካቤ ካደረገ በኋላ ፍሬ ካልሰጠው፣ ዛፉን ቆርጦ በቦታው ሌላ ፍሬያማ ተክል መተካቱ የማይቀር ሕጋዊና ግብርናዊ አሠራር ነው። ዮሐንስ ይህንን የዕለት ተዕለት የገበሬውን ሕይወት ምሳሌ በማድረግ፣ እግዚአብሔር በእስራኤል ሕዝብ ላይ፣ በተለይም በሃይማኖት መሪዎቹ ላይ የሚያደርገውን መንፈሳዊ ፍተሻና የሚጠብቀውን የጽድቅ ፍሬ አሳይቷል።
በዚህ ታሪክ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት የሚመነጨው፣ ምሳር በዛፎች ሥር ተቀምጦአል ከሚለው አስቸኳይ የፍርድ አዋጅ ነው። ፈሪሳውያንና ሰዱቃውያን በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት ለማግኘት የሚመኩት በአብርሃም የዘር ሐረጋቸው እና በውጫዊ የሕግ አጠባበቃቸው ነበር። ነገር ግን እግዚአብሔር የሚፈልገው ሥጋዊ ትውልድን ሳይሆን የመንፈስን ፍሬ ነው። አብርሃም አባት አለን በማለት በሐሰተኛ ደኅንነት ለተሞሉት መሪዎች፣ የፍርድ ምሳር በቅርንጫፍ ላይ ሳይሆን በዛፉ ሥር ላይ መቀመጡ፣ ፍርዱ ሥር ነቀል እና የሃይማኖትን መሠረት የሚነቀንቅ መሆኑን ያሳያል። እምነት ያለ ሥራ የሞተ እንደ ሆነ ሁሉ (ያዕ 2:17)፣ እውነተኛ ንስሐም ፍሬ አልባ ሆኖ ሊቀር ከቶ አይችልም።
ይቆረጣል ወደ እሳትም ይጣላል የሚለው ቃል ደግሞ ሌላውን ጥልቅ መለኮታዊ እውነት ይገልጻል። ፍሬ አልባ የሆነ ዛፍ ለመቃጠል እንጂ ለሌላ አገልግሎት አይውልም። በመጽሐፍ ቅዱስ አስተምህሮ መሠረት፣ እሳት የመንፈስ ቅዱስ የመንጻት ኃይል እና የእግዚአብሔር የቅድስና ፍርድ ምልክት ነው። መጥምቁ ዮሐንስ ራሱ ክርስቶስ በመንፈስ ቅዱስና በእሳት እንደሚያጠምቅ ተናግሯል (ማቴ 3:11)። ፍሬ የሚያፈሩት በእግዚአብሔር መንፈስ እሳት ሲነጹ፣ ፍሬ የማያፈሩትና በግብዝነት የሚመላለሱት ግን የዘለዓለም ጥፋት በሆነው የፍርድ እሳት ይበላሉ። ይህ የሚያሳየው እግዚአብሔር በቤተ መቅደሱ ውስጥ ቅጠልን ብቻ ሳይሆን ሕያው የሆነ መንፈሳዊ ፍሬን እንደሚጠብቅ ነው።
ከዚህ ጥልቅ እውነት ለእኛ የክርስትና ሕይወት የሚሆን ታላቅ መንፈሳዊ ትምህርት እናገኛለን። ዛሬም እግዚአብሔር በሕይወታችን ውስጥ የመንፈስን ፍሬ ይፈልጋል፤ ይህም ፍቅር፣ ደስታ፣ ሰላም፣ ትዕግሥት፣ ቸርነት፣ በጎነት፣ እምነት፣ የዋህነት እና ራስን መግዛት ነው (ገላ 5:22-23)። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ መገኘት፣ መንፈሳዊ ስጦታዎችን መለማመድ ወይም የሃይማኖት ዕውቀት ማካበት ብቻውን በቂ አይደለም። ክርስትና የሕይወት ለውጥ ነው። እውነተኛው የንስሐ ፍሬ የሚታየው በዕለት ተዕለት ኑሯችን፣ ሰዎችን በምንወድበት መንገድ እና ለእግዚአብሔር ቃል በምንሰጠው ታዛዥነት ውስጥ ነው። ሕይወታችንን ዘወትር በመንፈስ ቅዱስ ብርሃን እየመረመርን ፍሬያማ መሆናችንን ልናረጋግጥ ይገባል።
በመጨረሻም፣ ፍሬ ማፍራት የምንችለው በራሳችን ጥረት ሳይሆን ከሕይወት ምንጭ ከክርስቶስ ጋር ስንጣበቅ ብቻ ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ እውነተኛው የወይን ግንድ ሲሆን እኛ ደግሞ ቅርንጫፎች ነን። "መንፈሳዊ ፍሬ የክርስቶስ ሕይወት በእኛ ውስጥ የመፍሰሱ ውብ መገለጫ ነው፤ ከእርሱ ተለይተን ምንም ልናደርግ አንችልምና በቃሉ ጸንተን ብዙ ፍሬ ልናፈራ ይገባል" (ዮሐ 15:5) በሚለው ሕያው እውነት ልባችን ሊያርፍ ይገባል። ይህ እውነት፣ ከሚመጣው የፍርድ ምሳር አምልጠን በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ ለዘለዓለም የምንኖርበትን ጸጋ እና የሕይወት መንገድ በግልጽ ያስተምረናል።