"እኔ ግን እላችኋለሁ፥ ወደ ሴት ያየ ሁሉ የተመኛትም ያን ጊዜ በልቡ ከእርስዋ ጋር አመንዝሮአል" (ማቴዎስ 5:28)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያስረዱት፣ በዚህ ክፍል "ያየ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው ‘ብሌፖን’ ሲሆን፣ ድንገተኛ ወይም አጋጣሚ የሆነን ዕይታ ሳይሆን ሆን ተብሎና ትኩረት ተሰጥቶት የሚደረግን ምልከታ ያሳያል። እንዲሁም "የተመኛትም" የሚለው ቃል ‘ኤፒቲሜሳይ’ ሲባል፣ በውስጥ የሚነድ ክፉ የሥጋ ምኞትንና የዝሙት ፍላጎትን ያመለክታል። ኢየሱስ ይህንን ቃል ሲናገር፣ በአጋጣሚ ዓይን ላይ ስለሚወድቅ ዕይታ ሳይሆን፣ ዕይታን ወደ ከባድ የሥጋ ምኞትና ሐሳብ ስለመቀየር የሚያስጠነቅቅ ጥልቅ መለኮታዊ እውነት እያስተማረ ነበር።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ ባሕልና ሃይማኖታዊ ሥርዓት፣ ጻፎችና ፈሪሳውያን የዝሙትን ኃጢአት የሚረዱት በውጫዊና በአካላዊ ድርጊት ብቻ ነበር። በእነርሱ አስተምህሮ መሠረት፣ አንድ ሰው በሥጋዊ ድርጊት እስካልተገኘ ድረስ፣ በውስጡ የቱንም ያህል የረከሰ ሐሳብ ቢያስብ በሕጉ ፊት እንደ ንጹሕ ይቆጠር ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ይህንን ደረቅና ውጫዊ የሕግ ትርጓሜ ሙሉ በሙሉ በመገልበጥ፣ እውነተኛው ኃጢአት የሚጀምረው ከልብና ከሐሳብ መሆኑን አወጀ። ይህ ትምህርት በወቅቱ ለነበረው ማኅበረሰብ፣ የሰውን የልብ ዓላማ የሚመረምርና የግብዝነትን መጋረጃ የሚቀድ እጅግ ከባድ የሥነ መለኮት ውጥረት የፈጠረ አብዮታዊ ቃል ነበር።
በመንፈሳዊው ዓለም፣ ኃጢአት በአካል ከመፈጸሙ በፊት ፅንሱ የሚፈጠረው በአእምሮና በልብ ውስጥ መሆኑን ይህ ቃል በጥልቀት ያሳያል። የሰው ልጅ በራሱ ምኞት ሲሳብና ሲታለል እንደሚፈተን ቃሉ በግልጽ ያስተምረናል (ያዕቆብ 1:14)። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን በዓይን አምሮት እያታለለ፣ በመንፈሳዊ ሕይወታቸው ላይ የሞት መርዝ ይረጫል። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን የዝሙት አሠራር አፍርሰው፣ እያንዳንዱን ሐሳብ ለክርስቶስ መታዘዝ እንዲማረክ ማድረግ አለባቸው።
ይህንን የልብና የዓይን ንጽሕና አጥብቆ መጠበቅ በእግዚአብሔር ሰዎች ሕይወት ውስጥ እጅግ ወሳኝ ነው። ታላቁ የእግዚአብሔር ሰው ኢዮብ፣ ከዓይኔ ጋር ቃል ኪዳን ገባሁ፤ እንግዲህ ቆንጆይቱን ለምን እመለከታለሁ በማለት የዓይኑን መግቢያ በጽኑ ዘግቶ ነበር (ኢዮብ 31:1)። በሌላ በኩል ደግሞ ንጉሥ ዳዊት በጣራ ላይ ሲመላለስ ያየዋትን ሴት ወደ ምኞት በመቀየሩ ለከባድ ውድቀት ተዳርጓል (2ኛ ሳሙኤል 11:2)። ኢየሱስ ይህንን ሲያስተምር፣ እግዚአብሔር የሰውን ልብ እንጂ ውጫዊ ገጽታን ብቻ እንደማይመለከት እያረጋገጠ ነው። የእግዚአብሔር መንግሥት ዜጎች በሰው ፊት ብቻ ሳይሆን፣ ብቻቸውን በሚሆኑበት የሐሳብ ዓለም ውስጥም ፍጹም ቅዱሳን ሊሆኑ ይገባል።
ከዚህ ታላቅ የጌታ ቃል ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከምንኖረው የቅድስና ሕይወት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች በቴክኖሎጂ፣ በምስሎችና በተለያዩ የሥጋ ፈተናዎች በተሞላ ዓለም ውስጥ ስንኖር፣ ይህ ትምህርት እጅግ ያስፈልገናል። የመጀመሪያው ዕይታ ፈተና ሊሆን ቢችልም፣ ሁለተኛው ዕይታና በሐሳብ ማውጠንጠን ግን ወደ ምኞት ኃጢአት ይመራናል። ስለዚህ፣ የልባችንን ደጃፍ በጥንቃቄ መጠበቅና አእምሯችንን በመንፈስ ቅዱስ ኃይልና በእግዚአብሔር ቃል ዘወትር ማጠብ ይጠበቅብናል። የዓይንን አምሮት ማሸነፍ የሚቻለው በሥጋዊ ጥረት ሳይሆን፣ ልብን ለእግዚአብሔር ፍቅር ሙሉ በሙሉ በማስገዛት ነው።
በመጨረሻም፣ ወደ ሴት አይቶ መመኘት በልብ የማመንዘር ኃጢአት መሆኑን መረዳታችን፣ ክርስቶስ ከእኛ የሚፈልገውን ከፍተኛ የቅድስና ደረጃ እንድንለማመድ ያደርገናል። ጌታችን ይህንን ሕግ የሰጠን ሊኮንነን ሳይሆን፣ የልባችን ንጽሕና ተጠብቆ መንፈሳዊ ኃይላችን እንዳይባክን ለማድረግ ነው። በክርስቶስ ኢየሱስ የሆነው እውነተኛ ጽድቅ፣ የሰዎችን አእምሮ የሚያድንና የልብን ቁስል የሚፈውስ መለኮታዊ ጸጋ ነው። ስለዚህ፣ ሥጋዊ ምኞትን አስወግደን በውስጣዊ ቅድስናና በእግዚአብሔር ፍርሃት እንድንመላለስ ቃሉ አጥብቆ ይመክረናል፦ አጥብቀህ ልብህን ጠብቅ፥ የሕይወት መውጫ ከእርሱ ነውና (ምሳሌ 4:23)።