ሐዋርያው ጳውሎስ የብርሃንን ፍሬ ካብራራ በኋላ፣ የአማኞችን መለየት ሲያሳስብ "ፍሬ ከሌለው ከጨለማ ሥራ ጋር አትተባበሩ፥ ይልቁን ግለጡት እንጂ" በማለት ጥብቅ ትእዛዝ ያስተላልፋል (ኤፌሶን 5፡11)። "ፍሬ የሌለው የጨለማ ሥራ" የሚለው ሐረግ ምንም ዓይነት መንፈሳዊ ጠቀሜታ የሌላቸውን፣ በመጨረሻው ጥፋትንና ሞትን የሚያስከትሉትን ኃጢአተኛ ልምምዶችን የሚያመለክት ኃይለኛ መለኮታዊ አገላለጽ ነው።
በታሪካዊ አውድ የጥንት ኤፌሶን በድብቅ በሚደረጉ አምልኮዎችና ምስጢራዊ በሆኑ የሃይማኖት ማኅበራት የተሞላች ነበረች። በእነዚህ ማኅበራት ውስጥ በሌሊት የሚደረጉት አብዛኛዎቹ ድርጊቶች እጅግ ጸያፍ ከመሆናቸው የተነሣ በአደባባይ ሊነገሩ የማይገባቸው ነበሩ (ኤፌሶን 5፡12)። ጳውሎስ ክርስቲያኖች ከነዚህ ምስጢራዊና አሳፋሪ ተግባራት ጋር ምንም ዓይነት ኅብረት እንዳያደርጉ አጥብቆ ያስጠነቅቃል።
በነገረ መለኮት ጥናት "ፍሬ የሌለው" የሚለው ቃል እጅግ ትርጉም ያለው ነው። የእግዚአብሔር መንፈስ የሕይወትን ፍሬ ሲያፈራ፣ የሰይጣን አሠራር ግን ሞትንና ውድመትን እንጂ ሌላ አያመጣም። የኃጢአት ሥራ መጀመሪያ ላይ አስደሳች ቢመስልም፣ መጨረሻው ግን ባዶነት፣ ጸጸትና የዘላለም ሞት ነው። የጨለማ ሥራ የተባሉት እንደ ዝሙት፣ ስካር፣ ጣዖት አምልኮ፣ ሐሜትና ጥላቻ ያሉ የሥጋ ሥራዎች በሙሉ ናቸው။ እግዚአብሔር እነዚህን ነገሮች ይጸየፋቸዋል።
ከጨለማ ሥራ ጋር አለመተባበር ማለት በኃጢአት ድርጊት ውስጥ ተካፋይ አለመሆን ብቻ ሳይሆን፣ ኃጢአትን የሚያበረታታ ሁኔታን መራቅ ማለት ጭምር ነው። አንድ አማኝ በብርሃን እየተመላለሰ ከጨለማ ሥራ ጋር ኅብረት ሊኖረው አይችልም። ብርሃንና ጨለማ በተፈጥሮአቸው ተቃራኒዎች እንደሆኑ ሁሉ፣ የክርስቲያን ኑሮና የዓለም ክፋትም አብረው ሊሄዱ አይችሉም።
ቃሉ ለእኛም የዕለት ተዕለት ምርጫችንን እንድንመረምር ያደርገናል። ዛሬም ቢሆን በማኅበራዊ ሚዲያ፣ በመዝናኛ ሥፍራዎችና በልዩ ልዩ የዓለም ልማዶች ፍሬ የሌላቸው የጨለማ ሥራዎች በስፋት ይገኛሉ። እኛ ግን ጊዜያችንን፣ ጉልበታችንንና ገንዘባችንን መጨረሻው ሞት ለሆነ ከንቱ ነገር ከማዋል ይልቅ፣ ለዘላለም በሚጸናው የብርሃን ፍሬ ላይ ልናተኩር ይገባል።
የጨለማው ሥራ መጨረሻ ሞት ነው። መጽሐፍ ቅዱስ "እንግዲህ ዛሬ ከምታፍሩበት ነገር ያን ጊዜ ምን ፍሬ ነበራችሁ? የዚህ ነገር መጨረሻ ሞት ነውና" (ሮሜ 6፡21) እንደሚል፣ ፍሬ አልባ ከሆነው የክፋት አሠራር ሁሉ ርቀን መንፈስ ቅዱስን ደስ በሚያሰኝ ፍሬያማ ሕይወት ልንመላለስ ይገባል።