"ወንድሞች ሆይ፥ እኔ ገና እንዳልያዝሁ እቈጥራለሁ፤ ነገር ግን አንድ ነገር አደርጋለሁ፤ በኋላዬ ያለውን እየረሳሁ በፊቴ ያለውን ለመያዝ እዘረጋለሁ" (ፊልጵ 3፡13)። "በኋላዬ ያለውን እየረሳሁ" ማለቱ የክርስቲያን ሯጭ ወደ ግቡ ለመድረስ የሚያደርገውን የትኩረት ልምምድ ያሳያል። መርሳት ማለት ታሪክን ከአእምሮ ማጥፋት ወይም የመርሳት በሽታ ማለት ሳይሆን፣ ያለፈው የሕይወት ታሪክ፣ ውድቀትም ሆነ ስኬት፣ የዛሬውን መንፈሳዊ ጉዞ እንዲቆጣጠረው ወይም እንዲያደናቅፈው አለመፍቀድ ማለት ነው።
በታሪካዊና ስነ ልቦናዊ አውድ፣ ጳውሎስ ሊረሳቸው የሚገቡ ሁለት ታላላቅ ያለፉ ታሪኮች ነበሩት። አንደኛው ከክርስቶስ በፊት የነበረው አሳፋሪ ታሪኩ ነው፤ እርሱ ቤተ ክርስቲያንን አሳዳጅ፣ እስጢፋኖስ ሲገደል የተባበረና በክርስቲያኖች ላይ ጭካኔን ያደረገ ሰው ነበር។ ሁለተኛው ደግሞ፣ እንደ አይሁዳዊ የነበረው ከፍተኛ የትምህርት ደረጃ፣ የፈሪሳዊነት ክብሩና ከክርስቶስ በኋላም ያደረጋቸው ታላላቅ የአገልግሎት ስኬቶቹ ናቸው። አንድ ሯጭ ሩጫ ላይ ሆኖ ወደ ኋላ ዞር ብሎ ቢመለከት ፍጥነቱ ይቀንሳል፣ ይሰናከላልም፤ ጳውሎስም ይህንን ያውቅ ነበር።
ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት የጸጋን ኃይልና የኃጢአት የጥፋተኝነት ስሜትን በሚመለከት ይገለጻል። ሰይጣን አማኞችን ከሚያጠቃባቸው ትልልቅ መሳሪያዎች አንዱ ያለፈ ኃጢአታቸውን እያስታወሰ በኩነኔ ማሰር ነው። ጳውሎስ ግን የክርስቶስ ደም ኃጢአቱን ሙሉ በሙሉ እንዳጠበው ስላመነ፣ የትላንትናው ውድቀቱ የዛሬን ሩጫውን እንዲያቆመው አልፈቀደም። በሌላ በኩል ደግሞ፣ ያለፈ መንፈሳዊ ስኬት ዛሬን በትዕቢት እንድንሞላና "በቃኝ" እንድንል ስለሚያደርግ፣ ያንንም መርሳትና አዲስ ጸጋ መፈለግ የግድ ነው።
"በፊቴ ያለውን ለመያዝ እዘረጋለሁ" የሚለው ቃል የሰውነትን መለጠጥና መወጠር ያሳያል። ሯጩ የፍጻሜውን መስመር ለመቁረጥ ደረቱን ወደ ፊት እንደሚገፋ ሁሉ፣ ጳውሎስም መላ አእምሮውን፣ ጉልበቱንና ትኩረቱን በክርስቶስ ላይ በማድረግ የትላንትናውን ምዕራፍ ዘግቷል። ትላንት የትምህርት ቤት እንጂ የመኖሪያ ቤት አይደለም።
ቃሉ ለእኛም ያለፈውን የሕይወት ጠባሳ፣ በደል፣ ሀዘን ወይም ስኬት ለቀን ወደ አዲሱ የእግዚአብሔር አላማ እንድንዘረጋ እጅግ ይረዳናል። የትላንትናው ጸጸትም ሆነ የትላንትናው ትምክህት የዛሬውን የእግዚአብሔርን ስራ እንዳያጨናግፍብን አእምሯችንን በአዲስ ተስፋ ማደስ አለብን።
በማጠቃለያ በኋላ ያለውን መርሳት የይቅርታንና የጸጋን ሙሉነት መቀበል ነው። እግዚአብሔር አዲስ ነገር ሊያደርግ ሲወድ የቀድሞውን እንድንተው ያዘናል፤ "የቀድሞውን ነገር አታስቡ፥ የጥንቱንም አታስተውሉ፤ እነሆ፥ አዲስ ነገር አደርጋለሁ" (ኢሳ 43፡18-19)።