"በክርስቶስ ኢየሱስ ከፍ ያለውን የእግዚአብሔርን መጥራት ዋጋ እንዳገኝ ምልክቱን (ግቡን) እመለከታለሁ" (ፊልጵ 3፡14)። ይህ ግብ (በግሪኩ ስኮፖስ) የሚለው ቃል ሯጩ ውድድሩን በሚያጠናቅቅበት የመጨረሻ መስመር ላይ የተቀመጠውንና አይኑን የሚተክልበትን የማረፊያ ምልክት ያመለክታል። በመንፈሳዊ ሕይወት ይህ ግብ ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱና እርሱን ሙሉ በሙሉ መምሰል፣ እንዲሁም ከእርሱ ጋር በዘላለም ክብር ውስጥ መኖር ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በጥንቱ የሮማውያን ስፖርታዊ ውድድር ሜዳዎች፣ የሩጫው ማብቂያ ላይ አንድ ነጭ ምሰሶ ወይም ምልክት ይተከላል። ሯጩ ትኩረቱን በዙሪያው ባሉት ተመልካቾች ወይም በሌሎች ሯጮች ላይ ካደረገ ሊሰናከል ይችላል፤ ስለዚህ አይኑን ከዚያ ምልክት ላይ ፈጽሞ አይነቅልም። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን ምስል በመጠቀም፣ አማኞች የህይወታቸውን ትኩረት በዓለም ፈተናዎች፣ በሀብት፣ በሰዎች አስተያየት ወይም በስደት ላይ ከማድረግ ይልቅ፣ የሩጫው ፍጻሜ በሆነው በክርስቶስ ላይ ብቻ እንዲያደርጉ ያሳስባል።
ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት በምድራዊ ግቦችና በሰማያዊ ግብ መካከል ያለውን ልዩነት ያሳያል። የዓለም ሰዎች ግባቸው ምድራዊ ክብርን፣ ስልጣንንና ቁሳዊ ብልጽግናን ማግኘት ነው። ነገር ግን የክርስቲያን የመጨረሻ ግብ ጻድቅ ሆኖ መገኘት፣ ፍጹም የሆነውን የክርስቶስን መልክ መላበስ እና የትንሣኤን አካል ለብሶ ከእግዚአብሔር ጋር መኖር ነው። ክርስቶስ ራሱ መንገዱም፣ እውነትም፣ ህይወቱም፣ እንዲሁም ግቡም ነው።
ይህንን ግብ መመልከት መንፈሳዊ ጥንካሬን ይሰጣል። በመንገድ ላይ የሚገጥሙ እንቅፋቶች ቢያስቸግሩም፣ ግቡን በግልጽ የሚያይ ሰው ህመሙን ታግሶ ሩጫውን ይቀጥላል። ጳውሎስ ለክርስቶስ ብሎ የቆጠረው ኪሳራ ሁሉ (ፊልጵ 3፡8) ትርጉም ያገኘው፣ ይህንን የከበረ ግብ በማየቱ ምክንያት ነው። ዋጋ የሚያስከፍለው ሩጫ ፍጻሜው እጅግ ያማረ ነው።
ቃሉ ለእኛም የህይወታችንን አቅጣጫ እንድንመረምር ይጠይቀናል። ዛሬ የምንደክመው፣ የምንጨነቀውና የምንሮጠው ለየትኛው ግብ ነው? ጊዜያዊ በሆነው የምድር ስኬት ላይ አይናችንን ከማሳረፍ ይልቅ፣ የዘላለም ሕይወት ጀማሪና ፈጻሚ ወደ ሆነው ወደ ጌታ ልንመለከት ይገባል።
በማጠቃለያ ልንገፋለት የሚገባው ትልቁ ግብ ክርስቶስን ማግኘትና የእርሱ መሆን ነው። እርሱ የሩጫችን ማብቂያና የድካማችን እረፍት ነው፤ "የእምነታችንንም ጀማሪና ፈጻሚውን ኢየሱስን ተመልክተን፥ በፊታችን ያለውን ሩጫ በትዕግሥት እንሩጥ" (ዕብ 12፡2)።