የእግዚአብሔር ቃል ስለ ሐሰተኛ አስተማሪዎች ሕግጋት ሲናገር "አትያዝ፣ አትቅመስ፣ አትንካ ለሚሉት ሥርዓቶች ለምን ትገዛላችሁ?" በማለት ሰውን በባርነት ከሚይዝ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ያስጠነቅቃል (ቈላስይስ 2፥21)። እነዚህ ቃላት የጳውሎስ ትእዛዛት ሳይሆኑ፣ በቆላስይስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የነበሩ የሐሰት አስተማሪዎች ይዘዋቸው የመጡት የከባድ ሕግጋት መፈክር ናቸው።
በታሪክ እና በባህል አውድ፣ በቆላስይስ የነበሩት አሳሳች መምህራን መንፈሳዊ ለመሆን ሥጋን በከባድ ቅጣት ማሰቃየት፣ ከተወሰኑ ምግቦች መከልከል እና ቁሳቁሶችን ባለመንካት መራቅ ያስፈልጋል ብለው ያስተምሩ ነበር። ይህ ሥርዓት ቁሳዊው ዓለም እርኩስ ነው፣ መንፈሳዊው ዓለም ደግሞ ቅዱስ ነው ከሚል የቆየ የግሪክ ፍልስፍና የመነጨ ስህተት ነው።
በነገረ መለኮት፣ ጳውሎስ ይህንን የሰው ሥርዓት ክፉኛ ይቃወመዋል። ምክንያቱም ውጫዊ የሆኑ ነገሮችን መከልከል ወይም ሥጋን ማሰቃየት የሰውን ውስጣዊ የኃጢአት ምኞት ሊገታ አይችልም። "አትያዝ፣ አትቅመስ፣ አትንካ" የሚሉት ሕጎች የሰውን ትምህርት እና ትእዛዝ የሚከተሉ፣ በመጠቀማቸውም የሚጠፉ ጊዜያዊ ነገሮች ናቸው።
እነዚህ ሃይማኖታዊ ሥርዓቶች በውጭ ሲታዩ ጥበብ፣ ትሕትና እና ሥጋን መግዛት ያሉባቸው ይመስላሉ። ነገር ግን የሥጋን መሻት በመግታት ረገድ ምንም ዋጋ የላቸውም። እውነተኛ መንፈሳዊነት እና ቅድስና የሚመጣው ሕግን በመጠበቅ ሳይሆን፣ ከክርስቶስ ጋር በመስቀል ላይ በመሞት እና በአዲሱ ሕይወት በመነሳት ብቻ ነው።
ቃሉ ለእኛም ሃይማኖታዊ ግብዝነትን እንድንጠነቀቅ ያስተምረናል። ዛሬም ቢሆን እግዚአብሔርን የሚያስደስት በሚመስል ነገር ግን በመጽሐፍ ቅዱስ ቃል ባልተደገፈ የሰው ሥርዓት ራሳቸውን የሚያስሩ ሰዎች አሉ። የእኛ ቅድስና የሚመነጨው ውጫዊ ነገሮችን ከመከልከል ሳይሆን፣ ልባችንን ለመንፈስ ቅዱስ አሳልፎ ከመስጠት ነው።
በማጠቃለያ፣ በክርስቶስ ያገኘነው ነጻነት ክቡር ነው። ሐዋርያው "በነጻነት እንኖር ዘንድ ክርስቶስ ነጻ አወጣን፤ እንግዲህ ጸንታችሁ ቁሙ እንደ ገናም በባርነት ቀንበር አትያዙ" በማለት እንዳሳሰበው፣ እኛ የተጠራነው ለጸጋ እንጂ የሰውን ሥርዓት ለሚያራምድ የሕግ ባርነት አይደለም (ገላትያ 5፥1)።