ሐዋርያው ጳውሎስ በሮሜ መልእክቱ መግቢያ ላይ ስለ አገልግሎቱ ሸክም ሲናገር፣ "ለግሪክ ሰዎችና ላልተማሩትም፣ ለጥበበኞችና ለማያስተውሉም ዕዳ አለብኝ" በማለት ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ ኃላፊነቱን ይገልጻል (ሮሜ 1:14)። ይህን ቃል ሲጠቀም፣ ከሰዎቹ የተበደረው ቁሳዊ ነገር ኖሮ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር የሰጠውን የሕይወት ቃል ለሁሉ ለማድረስ የተሰማውን ከባድ መለኮታዊ አደራና ኃላፊነት ለመግለጽ ነው። ይህ አገላለጽ ክርስቶስን ላላወቁ ነፍሳት ያለውን ጥልቅ ፍቅር ያሳያል።
በዘመኑ የነበረውን ባሕላዊና ታሪካዊ አውድ ስንመለከት፣ የሮም ግዛት ነዋሪዎች በሁለት ዋና ዋና ክፍሎች ይከፈሉ ነበር፤ እነርሱም ግሪኮች እና ያልተማሩት ናቸው። ግሪኮች የሚባሉት የዘመኑን ስልጣኔ፣ ፍልስፍና፣ ቋንቋና ባህል የተቀበሉ የተማሩ ሰዎችን ሲወክል፣ ያልተማሩት የሚለው ቃል ደግሞ ከግሪክ ስልጣኔ ውጪ የነበሩትን፣ ቋንቋቸው ለግሪኮች እንግዳ የሆነባቸውንና ባህላቸው የተለየ የሆነውን አሕዛብ ያመለክታል። ጳውሎስ ለሁለቱም ዕዳ አለብኝ ሲል፣ የወንጌል መልእክት የባህል፣ የቋንቋ፣ የትምህርት ደረጃ ወይም የዘር ልዩነት ሳያግደው ለሰው ልጆች ሁሉ በእኩልነት መድረስ እንዳለበት ማወጁ ነበር።
ይህ የዕዳ ስሜት የመነጨው ጳውሎስ ከክርስቶስ ከተቀበለው አደራና ከተለማመደው የጸጋ ጥልቀት ነው። በደማስቆ መንገድ ላይ ክርስቶስ ሲጠራው፣ "በአሕዛብና በነገሥታት በእስራኤልም ልጆች ፊት ስሜን ይሸከም ዘንድ ለእኔ የተመረጠ ዕቃ ነው" ብሎታል (የሐዋ 9:15)። ጳውሎስ ይህን አደራ እንደ ታላቅ የሕይወት ግዴታ ወስዶታል። እግዚአብሔር በነጻ የሰጠውን የድነት ብርሃን፣ በጨለማ ላሉት ሁሉ የማካፈል መንፈሳዊ ዕዳ እንዳለበት ተሰምቶታል። ስለዚህም ወንጌልን አለመስበክ ለእርሱ እንደ በደልና እንደ ኪሳራ ይቆጠር ነበር።
በነገረ መለኮት ትምህርት ውስጥ፣ ይህ የጳውሎስ አቋም የእግዚአብሔርን ፍቅር ስፋት ያሳየናል። በሰው ልጆች መካከል ያለው ማህበራዊና የትምህርት መደብ ልዩነት፣ በእግዚአብሔር የጸጋ ሚዛን ላይ ምንም ሥፍራ የለውም። ጥበበኛው የግሪክ ፈላስፋም ሆነ ያልተማረው ሰው፣ ሁለቱም ኃጢአተኞች በመሆናቸው የክርስቶስ አዳኝነት እኩል ያስፈልጋቸዋል። ጳውሎስ ይህንን ሁለንተናዊ የሰው ልጅን የድነት ፍላጎት በሚገባ ስለተረዳ፣ ራሱን ለሁሉ አገልጋይና ባለዕዳ አድርጎ አቅርቧል። ይህ ትሕትናና ራስን መካድ ለሐዋርያዊ አገልግሎቱ ስኬት ዋነኛ ሞተር ነበር።
ቃሉ ለእኛም በጣም ጠቃሚ የሆነ የመንፈሳዊ ኃላፊነት ስሜትን ያስተምረናል። እኛም እንደ ጳውሎስ የእግዚአብሔርን የማዳን ጸጋ በነጻ ተቀብለናል። ይህ የተቀበልነው ጸጋ፣ ጌታን ላላወቁት ሰዎች ሁሉ ወንጌልን እንድናደርስ መንፈሳዊ ዕዳ ውስጥ ከትቶናል። በዘመናችን ላሉት ለተማሩትም ሆነ ላልተማሩት፣ ለሀብታሞችም ሆነ ለድሆች፣ በከተማም ሆነ በገጠር ላሉ ወገኖቻችን የክርስቶስን ፍቅር የማካፈል ግዴታ አለብን። ወንጌልን ለሌሎች ማካፈል የውዴታ ግዳጅ ሳይሆን፣ በአደራ የተሰጠንን ዕዳ መክፈል መሆኑን ማስተዋል ይኖርብናል።
በማጠቃለያ፣ ጳውሎስ ለሁሉ ዕዳ አለብኝ ማለቱ የወንጌልን ሁለንተናዊነትና የክርስቲያንን ታላቅ ኃላፊነት የሚያሳይ ነው። "የተቀበልነውን የሕይወት ብርሃን ለሌሎች አለማካፈል፣ ከጌታ የተሰጠንን አደራ እንደማጉደል ይቆጠራል" እንደሚባለው፣ እውነተኛው የክርስትና ሕይወት ራስን ለሌሎች ድነት ዕዳ አድርጎ መስጠትን ይጠይቃል። የጳውሎስ ሕይወት የሚያስተምረን፣ የወንጌል ዕዳ የሚከፈለው ያለመታከት ለሁሉ በመመስከርና የእግዚአብሔርን ጸጋ በማካፈል መሆኑን ነው።