የእግዚአብሔር ቃል በመልእክቱ መጀመሪያ ላይ "የኢየሱስ ክርስቶስ ባሪያና ሐዋርያ የሆነ ስምዖን ጴጥሮስ፣ በአምላካችንና በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ጽድቅ ካገኘነው ጋር የተካከለ የክብር እምነትን ላገኙ" በማለት ጸሐፊው ማንነቱን በግልጽ ያስተዋውቃል (2ኛ ጴጥሮስ 1:1)። እዚህ ላይ "ስምዖን ጴጥሮስ" የሚለው መጠሪያ፣ በዕብራይስጥ ስምዖን የሚለውንና በግሪክ ደግሞ ጴጥሮስ (ዓለት) የሚለውን የክርስቶስን ደቀ መዝሙር ማንነት አንድ ላይ አጣምሮ የያዘ ታላቅ ስም ነው።
በታሪካዊውና ባህላዊው አውድ፣ በጥንቷ ቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ የዚህን መጽሐፍ ጸሐፊነት በተመለከተ ጥቂት ክርክሮች ነበሩ። በዚያን ዘመን በታዋቂ ሐዋርያት ስም የሐሰት ጽሑፎችን የማሰራጨት ልማድ ስለነበር፣ አንዳንዶች መጽሐፉን የጻፈው ጴጥሮስ አይደለም ብለው አስበው ነበር። ሆኖም፣ ጸሐፊው ራሱ በደብረ ታቦር ተራራ ላይ የክርስቶስን መለወጥ በአይኑ ያየ የዐይን እማኝ መሆኑን መግለጹ (2ኛ ጴጥሮስ 1:16-18)፣ እንዲሁም ጳውሎስን የተወደደው ወንድማችን በማለት መጥራቱ (2ኛ ጴጥሮስ 3:15) እውነተኛው ሐዋርያው ጴጥሮስ መሆኑን ያረጋግጣል።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ በዚህ መጽሐፍና በ1ኛ ጴጥሮስ መካከል ያለው የአጻጻፍ ስልት ልዩነት የራሱ የሆነ ውጥረት ፈጥሮ ነበር። ነገር ግን ይህ ልዩነት የተፈጠረው 1ኛ ጴጥሮስን ሲጽፍ ስልዋኖስ የተባለውን ጸሐፊ በመጠቀሙ ሲሆን (1ኛ ጴጥሮስ 5:12)፣ ይህኛውን ሁለተኛ መልእክት ግን ወደ ሞት አፋፍ በተጠጋበት ወቅት በራሱ የአጻጻፍ መንገድ ስላሰፈረው ነው። ይህ ሁኔታ መልእክቱን ይበልጥ ግላዊና ጥልቅ የሆነ የኑዛዜ ቃል ያደርገዋል።
መልእክቱ የያዛቸው ትምህርቶች ሐዋርያዊ ሥልጣን ያላቸውና ከሌሎች ቅዱሳን መጻሕፍት ጋር ፍጹም የሚስማሙ ናቸው። ጴጥሮስ የኖኅን ዘመን፣ የሎጥን መዳንና የበለዓምን ስህተት በስፋት ማብራራቱ፣ ጸሐፊው የብሉይ ኪዳን ታሪክን ጠንቅቆ የሚያውቅ አይሁዳዊ ክርስቲያን መሆኑን አጉልቶ ያሳያል። ቤተ ክርስቲያንም በመንፈስ ቅዱስ መሪነት ይህንን መጽሐፍ የእግዚአብሔር እስትንፋስ ያለበት መሆኑን ተቀብላዋለች።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ መንፈሳዊ ትምህርት ይሰጠናል። እግዚአብሔር ታላላቅ መንፈሳዊ ሚስጥሮችን ለትውልድ ለማስተላለፍ የተጠቀመው ተራ አሣ አጥማጅ የነበረውን፣ ነገር ግን በጸጋው የተለወጠውን ጴጥሮስን ነው። ዛሬም ቢሆን እግዚአብሔር የተሰበረውንና ራሱን ዝቅ የሚያደርገውን ሰው ለክብሩ ዕቃ አድርጎ ሊጠቀምበት ይችላል።
የእግዚአብሔር ቃል ምንጭ ሰማያዊ፣ መሣሪያው ግን ሰው ነው። "እግዚአብሔር የተሰበረውን ዕቃ አጠግኖ የክብሩና የቃሉ ማስተላለፊያ መሣሪያ ያደርገዋል" እንደሚባለው፣ እኛም ራሳችንን ለጌታ አሳልፈን በመስጠት ለእውነት ቃል ታማኝ ምስክሮች ልንሆን ይገባል።