“ነገር ግን… ለክርስቶስ ወንጌል እንደሚገባ ኑሩ” በማለት ሐዋርያው ጳውሎስ ጥልቅ የሆነ የሥነ ምግባር ጥሪ ያቀርባል (ፊልጵስዩስ 1፥27)። “ኑሩ” ተብሎ የተተረጎመው የግሪክ ቃል ቀጥተኛ ትርጉሙ “እንደ ዜጋ ተመላለሱ” ወይም “የዜግነት ሕይወታችሁን አሳዩ” ማለት ነው። ስለዚህ ለወንጌል እንደሚገባ መኖር ማለት፣ የሰማያዊ ዜግነትን ክብርና ባሕርይ በሚመጥን መልኩ፣ ቅድስናን፣ ፍቅርንና እውነትን በተግባር በማሳየት መመላለስ ማለት ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የፊልጵስዩስ ሰዎች የሮም ዜጎች በመሆናቸው፣ አኗኗራቸው፣ አለባበሳቸውና ሕጋቸው የሮምን ሥልጣኔ የሚያንጸባርቅ እንዲሆን ይጠበቅባቸው ነበር። ሮማዊ ዜጋ መሆን ትልቅ ክብር ስለነበር አኗኗራቸውም ያንን ክብር የሚመጥን መሆን ነበረበት። ጳውሎስ ይህንን ባህላዊ ኩራት በመጠቀም፣ የክርስቲያኖች እውነተኛ ዜግነት በሰማይ መሆኑንና ምድራዊ ኑሮአቸውም የሰማዩን ንጉሥ ክብር የሚመጥን ሊሆን እንደሚገባ አብራራ።
በሥነ-መለኮት ደረጃ፣ ለወንጌል እንደሚገባ መኖር ማለት የምንናገረው እምነትና የምንኖረው ሕይወት ፍጹም የተስማማ መሆን አለበት ማለት ነው። ወንጌል የፍቅር፣ የይቅርታና የቅድስና መልእክት ከሆነ፣ የተቀበለው ሰው ሕይወትም ይህንኑ ፍሬ ማፍራት አለበት። የእግዚአብሔር ጸጋ ኃጢአትን እንድንክድና በጽድቅ እንድንኖር ስለሚያስተምረን፣ አኗኗራችን የወንጌሉን ኃይል ለዓለም የሚያረጋግጥ ሕያው ምስክር ነው።
የዚህ ትምህርት ውጥረት ዓለማዊ ሥርዓት ከሚያመጣው ጫና ጋር ይጋጫል። በጨለማና በክፋት በተሞላ ማኅበረሰብ ውስጥ የወንጌልን ብርሃን አንጸባርቆ መኖር ዋጋ ያስከፍላል። አማኞች ለወንጌል ሲሉ መከራን መቀበልና ከዓለም የተለየ አቋም መያዝ ይኖርባቸዋል (ፊልጵስዩስ 1፥29)። ይህ የሕይወት ዘይቤ በቃል ከመስበክ ባለፈ በተግባር የሚታይ መስዋዕትነትንና ራስን መካድን በጥብቅ ይጠይቃል።
ቃሉ ለእኛም ማንነታችንንና አኗኗራችንን ዘወትር እንድንመረምር ትልቅ ማሳሰቢያ ይሰጠናል። በሥራ ቦታችን፣ በቤተሰባችንና በማኅበረሰባችን ውስጥ የምናሳየው ጠባይ የክርስቶስን ስም የሚያስጠራ እንጂ የሚያስነቅፍ መሆን የለበትም። ሰዎች መጽሐፍ ቅዱስን ከማንበባቸው በፊት የእኛን ሕይወት ስለሚያነቡ፣ ኑሮአችን የክርስቶስን ወንጌል ውበት የሚያሳይ መሆን አለበት።
በማጠቃለያው፣ ክርስትና የከንፈር ምስክርነት ብቻ ሳይሆን የሕይወት ዜግነት ነው። “እኛ አገራችን በሰማይ ነውና፥ ከዚያም ደግሞ የሚመጣውን መድኃኒት እርሱንም ጌታን ኢየሱስ ክርስቶስን እንጠባበቃለን” በሚለው እውነት ጸንተን፣ በማንኛውም ሁኔታ ውስጥ ለክርስቶስ ወንጌል የሚመጥን ቅዱስ ኑሮ ልንኖር ይገባል (ፊልጵስዩስ 3፥20)።