የዕብራውያን 12፡2 ትርጉም ምንድን ነው?

የዕብራውያን ጸሐፊ የእምነት ሩጫችንን እንዴት መሮጥ እንዳለብን ሲያብራራ "የእምነታችንንም ጀማሪና ፈጻሚ የሆነውን ኢየሱስን ተመልክተን፥ በፊታችን ያለውን ሩጫ በትዕግሥት እንሩጥ፤ እርሱ ነውርን ንቆ በፊቱም ስላለው ደስታ በመስቀል ታግሦ በእግዚአብሔር ዙፋን ቀኝ ተቀምጦአልና" በማለት የመልእክቱን ማዕከላዊ ሐሳብ ይገልጻል (ዕብራውያን 12፡2)። የዚህ ጥቅስ አጠቃላይ ትርጉም ክርስቲያኖች በሕይወት ፈተና ውስጥ ሲያልፉ አትኩሮታቸውን በዙሪያቸው ባለው ማዕበል ላይ ሳይሆን፥ መከራውን ሁሉ አሸንፎ በክብር በተቀመጠው በክርስቶስ ላይ ማድረግ እንዳለባቸው የሚያስተምር መለኮታዊ እውነት ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ በአትሌቲክስ ውድድር ላይ ያለ ሯጭ ወደ ግራና ቀኝ ወይም ወደ ኋላው ከተመለከተ ፍጥነቱ ይቀንሳል፤ ወድቆም ሊቀር ይችላል። የጥንት አትሌቶች ዓይናቸውን የሚተክሉት በሩጫው መጨረሻ (በግቡ) ላይ በተቀመጠው የድል አክሊልና በሚያቀዳጀው ዳኛ ላይ ነው። ጸሐፊው ይህንን በማነጻጸር፥ አማኞች በስደት ምክንያት ከሚደርስባቸው መከራ ዓይናቸውን አንስተው፣ ሩጫውን አልፎ በሰማይ ዳኛ ሆኖ በተቀመጠው በጌታ በኢየሱስ ላይ ብቻ ትኩረት እንዲያደርጉ መክሯል።

ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር ኢየሱስ ክርስቶስ የተዋረደ ብቻ ሳይሆን ሕጋዊ ሥልጣን ተቀብሎ "በእግዚአብሔር ዙፋን ቀኝ የተቀመጠ" ታላቅ ንጉሥ ነው። ዙፋኑ የፍጹም ሥልጣን፣ የክብርና የድል ምልክት ነው። አማኞች የሚመለከቱት በመስቀል ላይ የቀረውን ሙት ሳይሆን፥ ሞትን አሸንፎ፣ ሕግን ፈጽሞና ለኃጢአት ስርየትን አግኝቶ በሰማያት የከበረውን ሕያው አምላክ ነው። ይህ አቋም ለክርስቲያኖች ሕጋዊ የድል ዋስትና ይሰጣቸዋል።

በሥነ መለኮታዊ አውድ እዚህ ላይ ያለው ውጥረት "በመከራ ውስጥ ማንን እናያለን?" የሚለው ነው። ጴጥሮስ በባሕር ላይ ሲራመድ ዓይኑን ከኢየሱስ አንስቶ ወደ ማዕበሉ ሲያዞር መስመጥ እንደጀመረ ሁሉ (ማቴዎስ 14፡30)፥ እኛም ዓይናችንን በችግራችን ላይ ካደረግን መንፈሳዊ ሕይወታችን ይሰምጣል። መፍትሔው ከችግሩ ዞር ብሎ ("አፎራዎ" – ከሌላው ነገር ሁሉ ዐይንን ነቅሎ በአንድ ነገር ላይ ብቻ መትከል) ክርስቶስን ማየት ነው። የእርሱ ድል የኛ ድል መሠረት ነው።

የሰው ልጅ በተፈጥሮው ችግር ሲበዛበት በሚያየውና በሚሰማው ነገር ቶሎ ይረበሻል። ስደትና ሕመም ትኩረታችንን ሊሰርቁ ይችላሉ። ነገር ግን ክርስቶስ በፊቱ ስላለው ደስታ ሲል መከራውን እንደታገሰ ስናይ፥ እኛም ከሚያልፈው መከራችን ጀርባ ያለውን የዘላለም ክብር እንድናይ ያደርገናል። እርሱን መመልከት ማለት አብነት ማድረግ፣ ቃሉን ማሰብና በእርሱ ጸጋ መደገፍ ማለት ነው።

ቃሉ ለእኛም የሕይወት ኮምፓሳችንን እንድናስተካክል ብርቱ መመሪያ ይሰጠናል። ዛሬ ዓለም ትኩረታችንን ሊሰርቁ በሚችሉ ብዙ ነገሮች ተሞልታለች፤ ሆኖም የእኛ አትኩሮት ግን በአዳኛችን ላይ ብቻ ሊሆን ይገባል። "ዓይኑን በክርስቶስ ላይ ያደረገ፥ በማዕበል ውስጥ መንገዱን አይስትም" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም በማንኛውም የሕይወት ሩጫ ውስጥ ጌታችን ኢየሱስን ብቻ ተመልክተን በድል ልንጨርስ ይገባል።