ሐዋርያው ጳውሎስ በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስለተነሱት ትዕቢተኛ መምህራን ሲናገር፣ "የእግዚአብሔር መንግሥት በኃይል እንጂ በቃል አይደለምና" በማለት እውነተኛውን መንፈሳዊ መለኪያ ያስቀምጣል (፩ ቆሮ 4:20)። "ቃል" (በግሪኩ ሎጎስ) እዚህ ላይ የተሠራበት ባዶ ንግግርን፣ የሰውን የፍልስፍና ክርክርና ሕይወት የሌለውን የአንደበተ ርቱዕነት ማራኪነት ለመግለጽ ነው። "ኃይል" (ዱናሚስ) ደግሞ የሰውን ሕይወት የሚቀይረውን፣ ኃጢአትን የሚያሸንፈውንና መንፈሳዊ ፍሬ የሚያፈራውን የመንፈስ ቅዱስን አሠራር ያመለክታል። የእግዚአብሔር መንግሥት የሚገለጸው በወሬ ሳይሆን በተጨባጭ ሕይወት ነው ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ ግሪካውያን (የቆሮንቶስ ሰዎች) ለንግግር ጥበብ እጅግ ከፍተኛ ዋጋ ይሰጡ ነበር። በቤተ ክርስቲያኒቱ ውስጥ አንዳንዶቹ መሪዎች ጳውሎስን "ንግግሩ ደካማ ነው" እያሉ ይንቁትና የራሳቸውን ማራኪ የቃላት ጨዋታ እንደ መንፈሳዊ ታላቅነት ይቆጥሩት ነበር። ጳውሎስ ግን ወደ እነርሱ ሲመጣ፣ የእነዚህን ሰዎች የቃላት ፉክክር ሳይሆን፣ በውስጣቸው ሕይወትን የሚቀይር የእግዚአብሔር ኃይል መኖር አለመኖሩን እንደሚፈትን ይነግራቸዋል። ምክንያቱም እውነተኛው መንግሥት የሚገነባው በአፉ በሚያምር ሰባኪ ሳይሆን፣ በመንፈስ ኃይል በተሞላ ሕይወት ነው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ የእግዚአብሔር መንግሥት የክርስቶስ አገዛዝ በሰው ልብ ውስጥ የሚሰፍንበት ግዛት ነው። ይህ መንግሥት ዝም ብሎ በንድፈ ሐሳብ ወይም በሥነ መለኮት ክርክር የሚቆም አይደለም። ጳውሎስ በሌላ ቦታ፣ "ወንጌላችን በኃይልና በመንፈስ ቅዱስ… እንጂ በቃል ብቻ አልነበረም" በማለት ያረጋግጣል (፩ ተሰ 1:5)። እውነተኛ ወንጌል የሰውን ባሕርይ የመለወጥ፣ ከክፉ ልማድ ነጻ የማውጣትና የቅድስና ኑሮን የማስጀመር መለኮታዊ ኃይል አለው። ትዕቢተኞች ብዙ ሊያወሩ ይችላሉ፣ ነገር ግን በሕይወታቸው የእግዚአብሔርን አዳኝ ኃይል ሊያሳዩ አይችሉም።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ በውጫዊ መልክና በውስጣዊ እውነት መካከል ያለው መለያየት ነው። ሰዎች ብዙ ጊዜ በሚያምር ቃልና በሚመስጥ ንግግር ይታለላሉ። ጳውሎስ ግን የትዕቢተኞችን ቃል ሳይሆን "ኃይላቸውን አውቃለሁ" በማለት፣ መለኪያው ተግባርና የመንፈስ ፍሬ መሆኑን አሳስቧል። አጋንንት እንኳ ቃላትን ያውቃሉ፣ ይከራከራሉ፤ ነገር ግን ኃጢአትን የማሸነፍና ፍቅርን የማሳየት መለኮታዊ ኃይል የላቸውም። ስለዚህ የክርስትና ዋጋ ያለው በሚነገረው የቃላት ብዛት ሳይሆን፣ ቃሉን በሚደግፈው ሕያው የመንፈስ ኃይል ነው።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ወሳኝ የሆነ የሕይወት መፈተኛ ይሰጠናል። ዛሬ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ብዙ ስብከቶች፣ ሴሚናሮችና መጻሕፍት ሞልተዋል፤ ነገር ግን የክርስትና ኑሯችን በምን ደረጃ ላይ ነው? እኛ ክርስቲያኖች እውነትን መናገር ብቻ ሳይሆን፣ ያንን እውነት በተግባር የመኖር ኃይል ሊኖረን ይገባል። ሰዎችን ወደ ክርስቶስ የምንስበው፣ በሚያምረው ንግግራችን ሳይሆን፣ በተለወጠውና ፍቅር በተሞላው ኃይለኛ የክርስትና ሕይወታችን መሆኑን አውቀን፣ ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ጥብቅ ኅብረት ማድረግ አለብን።
በማጠቃለያ፣ የእግዚአብሔር መንግሥት የተግባርና የሕይወት መንግሥት ነው። "እውነተኛ መንፈሳዊነት በሚሰማ አንደበት ሳይሆን፣ ሕይወትን በሚቀይር መለኮታዊ ኃይል ይገለጣል" እንደሚባለው፣ ባዶ ቃል የሰውን ነፍስ አያድንም። እያንዳንዱ ክርስቲያን የንግግር ሰው ብቻ ከመሆን ወጥቶ፣ የእግዚአብሔርን ኃይል በቅድስናው፣ በፍቅሩና በድል አድራጊ ሕይወቱ የሚያሳይ ሕያው ምስክር ሊሆን ይገባዋል።