ሐዋርያው ጳውሎስ በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስለተከሰተው እጅግ አሳፋሪ ኃጢአት ፍርድ ሲሰጥ፣ "መንፈሱ በጌታ በኢየሱስ ቀን ትድን ዘንድ እንደዚህ ያለው ሰው ለሥጋው ጥፋት ለሰይጣን ይሰጥ" በማለት ከባድ መለኮታዊ ብይን ያስተላልፋል (፩ ቆሮ 5:5)። "ለሰይጣን አሳልፎ መስጠት" ማለት፣ ያንን ኃጢአተኛ ከቤተ ክርስቲያን ኅብረት ማግለልና፣ በእግዚአብሔር መንፈሳዊ ሽፋንና ጥበቃ ሥር ካለው ማኅበር አውጥቶ፣ የዚህ ዓለም ገዥ ወደሆነው ወደ ሰይጣን ግዛት (ወደ ዓለም) መልሶ መጣል ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ አንድ ሰው የአባቱን ሚስት (የእንጀራ እናቱን) አግብቶ ነበር። ይህ ዓይነቱ ዝሙት፣ በዚያን ጊዜ በነበሩት አረማውያንና ጣዖት አምላኪዎች ዘንድ እንኳ እጅግ የሚያስጸይፍና ነውር ተደርጎ የሚቆጠር ነበር። ነገር ግን ቤተ ክርስቲያኒቱ ይህን ኃጢአት ከማውገዝና ሰውየውን ከመቅጣት ይልቅ፣ በድርጊቱ ታብያና ዝም ብላ ተቀብላው ነበር። ጳውሎስ ይህን ሲሰማ፣ ቤተ ክርስቲያን የቅድስና ስፍራ መሆኗን በማስረገጥ፣ ይህን አደገኛ እርሾ ከመካከላቸው በአስቸኳይ እንዲያስወግዱት ጥብቅ ትእዛዝ ሰጣቸው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ ቤተ ክርስቲያን የእግዚአብሔር መንግሥት የጸጋ፣ የጥበቃና የበረከት ክልል ናት። ከዚህ ክልል ውጭ ያለው ዓለም ደግሞ የሰይጣን ግዛት ነው። አንድ ሰው ሆን ብሎ በከባድ ኃጢአት እየኖረ ንስሐ ለመግባት ፈቃደኛ ካልሆነ፣ ቤተ ክርስቲያን ያንን ሰው ከኅብረት በማውጣት መለኮታዊ ጥበቃውን ታነሳበታለች። በዚህ ጊዜ ሰይጣን በሰውየው ሕይወት ውስጥ ጣልቃ ገብቶ ሥጋዊ መከራዎችን (በሽታ፣ ኪሳራ ወይም ከባድ ሥቃይ) ሊያመጣበት ይችላል። ይህ የሚሆነው ግን እግዚአብሔር በፈቀደው ልክ ብቻ ነው።
በዚህ ፍርድ ውስጥ ያለው እጅግ አስገራሚው ውጥረት፣ የቅጣቱ ዓላማ ነው። ለሰይጣን አሳልፎ መስጠት የጥላቻ ወይም የመጨረሻው የዘላለም ኩነኔ ፍርድ አይደለም፤ ይልቁንም ዋነኛ ዓላማው የተሃድሶ ነው። ጳውሎስ "መንፈሱ በጌታ ቀን ትድን ዘንድ" ማለቱ፣ ሰውየው በሰይጣን እጅ መከራ ሲደርስበት፣ የኃጢአቱን ክፋት ተረድቶ፣ ተጸጽቶና ንስሐ ገብቶ መንፈሱ ለዘላለም እንዲድን ነው። ይህ እግዚአብሔር የሰይጣንን ክፋት እንኳ ተጠቅሞ የልጁን ነፍስ የሚያድንበት፣ ጠንካራ የፍቅር ተግሣጽ መግለጫ ነው።
ቃሉ ለእኛም ስለ ቤተ ክርስቲያን ቅጣት እጅግ አስፈላጊ ትምህርት ይሰጠናል። ዛሬ ቤተ ክርስቲያን ኃጢአትን በመቻቻልና በዝምታ በማለፍ ቅድስናዋን እያጣች ትገኛለች። ነገር ግን እውነተኛ ፍቅር ኃጢአትን አይሸፍንም። አንድ ወንድም በኃጢአት ወድቆ ንስሐ ካልገባ፣ ከኅብረት መለየት አለበት። ይህ የሚደረገው እርሱን ለመጥላት ሳይሆን፣ ውድቀቱን አውቆ ወደ እግዚአብሔር እንዲመለስ ለማዳን፣ እንዲሁም የቤተ ክርስቲያንን ንጽሕና ለመጠበቅ ነው።
በማጠቃለያ፣ ለሰይጣን አሳልፎ መስጠት ኃጢአተኛውን ወደ ንስሐ ለማምጣት የሚወሰድ የመጨረሻው መንፈሳዊ የእርምት እርምጃ ነው። "እውነተኛ ፍቅር ኃጢአትን አይሸፍንም፤ አንዳንዴ ነፍስን ለማዳን ሥጋዊ ምቾትን የሚያሳጣ ከባድ ተግሣጽ ያስፈልጋል" እንደሚባለው፣ እግዚአብሔር የነፍስን ድነት ከሥጋ ምቾት አብልጦ ይወዳል። ቤተ ክርስቲያን ይህንን ሐዋርያዊ ሥርዓት ጠብቃ፣ የጌታን ማኅደር በቅድስናና በእውነተኛ የፍቅር ተግሣጽ ልትመራ ይገባል።