ስለ ክርስቶስ ፍጹም ድል አድራጊነት ቃሉ ሲያስተምር "የኋለኛው ጠላት የሚሻረው ሞት ነው" በማለት ታላቅ የተስፋ አዋጅን ይናገራል (1 ቆሮንቶስ 15:26)። "ሞት" የሰው ልጅ ዋነኛና አስፈሪ ጠላት ሲሆን፣ "ይሻራል" የሚለው ቃል ደግሞ ሙሉ በሙሉ ኃይሉን ማጣቱን፣ መጥፋቱንና ከአሁን በኋላ በሰው ልጆች ላይ ምንም ዓይነት ሥልጣን እንዳይኖረው ተደርጎ መደምሰሱን የሚያመለክት መለኮታዊ የፍርድ ቃል ነው።
በታሪካዊና በነገረ መለኮት አውድ፣ የሰው ልጅ በአዳም ኃጢአት ምክንያት ለሞት ቅጣት ተገዢ ሆኖ ነበር። ሞት እንደ ጨካኝ ንጉሥ በሰው ሁሉ ላይ ሠለጠነ። ክርስቶስ በመስቀል ላይ የኃጢአትን ዋጋ ሲከፍልና ከሙታን ሲነሳ የሞትን ኃይል ቀጥቅጦታል። ነገር ግን ሞት ሙሉ በሙሉ ከፍጥረት የሚጠፋው፣ በመጨረሻው የክርስቶስ ዳግም ምጽዓት ቅዱሳን የማይሞተውን የክብር አካል ለብሰው ሲነሱ ነው።
ይህንን የሞት መደምሰስ መጽሐፍ ቅዱስ በሌላ ቦታም በስፋት ይደግፈዋል። እግዚአብሔርም እንባዎችን ሁሉ ከዓይኖቻቸው ያብሳል፣ ሞትም ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንም… የቀደመው ሥርዓት አልፎአልና ብሎ ቃሉ ይነግረናል (ራእይ 21:4)። ይህም ሞት የፍጥረት የመጀመሪያ ሐሳብ እንዳልነበረና በመጨረሻውም ዘመን በእግዚአብሔር ኃይል ለዘላለም እንደሚወገድ ያረጋግጣል።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት ዛሬ ባለንበት ሁኔታና ወደፊት በሚመጣው ፍጻሜ መካከል ባለው ክፍተት ላይ ይታያል። ዛሬም ሰዎች ይሞታሉ፣ እናለቅሳለን፣ እናዝናለን። ጠላት አሁንም መንደፉን አላቆመም። ነገር ግን ሞት የኋለኛው ጠላት መሆኑን ማወቃችን፣ የእግዚአብሔር የማዳን ሥራ በሂደት ላይ መሆኑንና በመጨረሻም የሞት የመጨረሻው እስትንፋስ በትንሣኤው ኃይል እንደሚዋጥ ያረጋግጥልናል።
ቃሉ ለእኛም የምንወዳቸውን ሰዎች በሞት ስናጣ ተስፋ እንዳንቆርጥ ታላቅ መጽናናትን ይሰጠናል። ሞት ጊዜያዊ እንቅልፍ እንጂ ዘላለማዊ መለያየት አለመሆኑን ተረድተን፣ የሞት ሥልጣን ሙሉ በሙሉ የሚሻርበትን ያንን የክብር ቀን በእምነት እንድንጠባበቅ ያሳስበናል።
በመጨረሻም፣ ሞት የተሸነፈ ጠላት ነው። "የሰው ልጅ በሞት ጥላ ሥር ሆኖ ሲያለቅስ የኖረውን ያህል፣ ክርስቶስ በመጣ ጊዜ ሞትን ለዘላለም አጥፍቶ የሕይወትን ደስታ ያውጃል" እንደሚባለው፣ እኛም የሞትን መሻር አውቀን በሕያው ተስፋ ልንኖር ይገባናል።