ሐዋርያው ዮሐንስ የዘመናት ሁሉ ታላቅና አስፈሪ ክስተት የሆነውን ሲገልጽ "ታላቅና ነጭ ዙፋንን በእርሱም ላይ የተቀመጠውን አየሁ፣ ምድርና ሰማይም ከፊቱ ሸሹ ስፍራም አልተገኘላቸውም" በማለት ይጽፋል (ራእይ 20:11)። "የታላቁ ነጭ ዙፋን ፍርድ" በመባል የሚታወቀው ይህ ክስተት፣ የሰው ልጅ ታሪክ ሲያበቃ የሺህ ዓመቱ መንግሥት ከተፈጸመ በኋላ፣ በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ አዳኝነት ያላመኑ ኃጢአተኞች ሁሉ ለዘላለም ኩነኔ የሚዳኙበት የመጨረሻው የፍርድ አደባባይ ነው።
በታሪካዊው አውድ፣ ነገሥታትና ዳኞች ፍርድ ለመስጠት ከፍ ባለና ባሸበረቀ ዙፋን ላይ ይቀመጡ ነበር። ነገር ግን የምድር ዙፋኖች በጉቦ፣ በሙስናና በፍትሕ መጓደል የቆሸሹ ናቸው። ዮሐንስ ያየው ዙፋን "ታላቅ" የተባለበት ምክንያት ከእርሱ የላቀ ሌላ ይግባኝ የሚባልበት ሥልጣን ስለሌለ ሲሆን፣ "ነጭ" የተባለው ደግሞ ፍርዱ ምንም ዓይነት ስህተት፣ ጉድለት ወይም አድልዎ የሌለበት ፍጹም ቅዱስ፣ ንጹሕና እውነተኛ መሆኑን ለማሳየት ነው።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ በዚህ ዙፋን ፊት የሚቆሙት አማኞች (ክርስቲያኖች) አይደሉም፤ አማኞች አስቀድመው በክርስቶስ የፍርድ ወንበር የሽልማት ዳኝነት አግኝተዋል። በነጩ ዙፋን ፊት የሚቆሙት ጌታን የካዱ፣ በኃጢአታቸው የሞቱና ከሲኦል ወጥተው የኩነኔን ትንሣኤ የተቀበሉ ሙታን ናቸው። ዙፋኑ ላይ የተቀመጠው ዳኛ ራሱ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ከፊቱ ሰማይና ምድር መሸሻቸው፣ የፍርዱን ግርማ ሞገስና ኃጢአተኛው የሚደበቅበት ምንም ዓይነት የተፈጥሮ ዋሻ አለመኖሩን ያረጋግጣል።
ይህንን የፍርድ ኃላፊነት ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ አስቀድሞ ሲያስተምር፣ አብ በአንድ ሰው ስንኳ አይፈርድም፣ ነገር ግን ሰዎች ሁሉ አብን እንደሚያከብሩት ወልድን ያከብሩት ዘንድ ፍርድን ሁሉ ለወልድ ሰጠው በማለት ዳኛው እርሱ ራሱ መሆኑን አረጋግጧል (ዮሐንስ 5:22)። ሐዋርያው ጳውሎስም በተመሳሳይ፣ ቀንን ቀጥሮአልና፣ በዚያም ቀን ባዘጋጀው ሰው እጅ በዓለሙ ላይ በጽድቅ ሊፈርድ አለው በማለት የነጩን ዙፋን እርግጠኝነት አበክሮ ሰብኳል (የሐዋርያት ሥራ 17:31)።
ቃሉ ለእኛም ወንጌልን የማድረስን አጣዳፊነት በጥልቀት ያስገነዝበናል። የነጩ ዙፋን ፍርድ የምሕረት ሳይሆን የቁጣ አደባባይ ነው። ማንም ሰው በዚያ ዙፋን ፊት ቆሞ መዳን አይችልም؛ ምክንያቱም የንስሐ ጊዜ አብቅቷል። ስለዚህ ይህንን አስፈሪ ፍርድ ያወቅን እኛ፣ ገና በሕይወት ያሉትን ቤተሰቦቻችንን፣ ወዳጆቻችንንና ዓለምን ሁሉ ወደ ክርስቶስ በማምጣት ከዚህ ዘላለማዊ እሳት እንዲያመልጡ ዘወትር መጸለይና ወንጌልን መመስከር አለብን።
የነጩ ዙፋን ፍርድ የሰው ልጅ ምርጫ የሚያበቃበት የመጨረሻው መድረክ ነው። "በምድር ላይ ሳለ የክርስቶስን የጸጋ ዙፋን የካደ ሁሉ፣ በሰማይ የክርስቶስን የፍርድ ነጭ ዙፋን መጋፈጡ አይቀርም" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን አውቀን የተሰጠንን የሕይወት ጊዜ ለወንጌል ሥራ ዘወትር ልንጠቀምበት ይገባል።