የተፈተነና የማያሳፍር ሰራተኛ ለመሆን ሐዋርያው ጳውሎስ መንገዱን ሲያሳይ፡ "የተፈተነውን ራስህን ለእግዚአብሔር ልታቀርብ ትጋ" ይላል (2ኛ ጢሞቴዎስ 2:15)። ይህ ትጋት በዋናነት የእግዚአብሔርን ቃል በጥልቀት በማጥናትና በሕይወት በመኖር የሚገለፅ ተግባር ነው።
በትጋት ማጥናት ማለት መጽሐፍ ቅዱስን እንደ ተራ መፅሀፍ ማንበብ ሳይሆን፣ ጊዜ ሰጥቶ፣ ፀልዮና አሰላስሎ መንፈሳዊውን እውነት መፈለግ ማለት ነው። ይህ ሂደት ቃሉን ከማንበብ አልፎ፣ ትርጉሙን ለመረዳትና ከሌሎች የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ጋር በማስተያየት ሚዛናዊ እውቀትን መጨበጥን ይጠይቃል።
አንድ አማኝ ራሱን የተፈተነ አድርጎ ለማቅረብ በመጀመሪያ የተማረውን ቃል በራሱ ሕይወት ላይ ተግባራዊ ማድረግ አለበት። ቃሉን ለሌሎች ከማስተማሩ በፊት የራሱን ልብና አኗኗር በቃሉ መስተዋትነት መገምገም ይጠበቅበታል። የሕይወት ለውጥ የሌለው እውቀት ከንቱ ነው።
እንዲሁም ይህ ትጋት መንፈስ ቅዱስን መታመንን ያካትታል። የእግዚአብሔር ቃል መንፈሳዊ ስለሆነ ትክክለኛውን ትርጉም ለመረዳት የቃሉ ደራሲ የሆነውን መንፈስ ቅዱስ እርዳታ ዘወትር መፈለግ አለብን። ከእርሱ መሪነት ውጭ የሚደረግ ጥናት ወደ ስህተት ሊመራ ይችላል።
ቃሉ ለእኛም ቃሉን በማጥናትና እውነትን በመፈለግ ላይ ዳተኞች እንዳንሆንና መንፈሳዊ ስንፍናን አስወግደን በርትተን እንድንሰራ ያስገነዝበናል። የጠራ እውቀት ከማያቋርጥ ትጋት ይመነጫል።
የእግዚአብሔር ቃል ለእግራችን መብራት ለመንገዳችንም ብርሃን ነው። ቃሉን አጥብቀን ስንይዝና ስንኖረው ህይወታችን በእግዚአብሔር ፊት የነፃና የተፈተነ ይሆናል (መዝሙር 119:105)።