ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ እግዚአብሔር ሉዓላዊነትና ፍርድ ሲያስተምር "እግዚአብሔር ቁጣውን ሊያሳይና ኃይሉን ሊገልጥ ወድዶ፣ ለጥፋት የተዘጋጁትን የቁጣ ዕቃዎች በብዙ ትዕግስት ከቻለ…" በማለት ጥልቅ ሐሳብን ያነሳል (ሮሜ 9:22)። "የቁጣ ዕቃዎች" የሚለው ሐረግ የሚያመለክተው በእግዚአብሔር ላይ አምጸው በኃጢአታቸው ጸንተው የሚኖሩትንና፣ በመጨረሻም ለመለኮታዊ ፍርድና ለጥፋት የተገባቸውን ሰዎች ነው። እነዚህ ዕቃዎች ለቁጣ የተዘጋጁት በእግዚአብሔር የዘፈቀደ ጭካኔ ሳይሆን፣ በራሳቸው የክፋት ምርጫና የእግዚአብሔርን ጸጋ በመቃወማቸው ነው።
በታሪካዊና በነገረ መለኮት አውድ፣ ይህ ዘይቤ የተወሰደው ከሸክላ ሠሪና ከጭቃ ምሳሌ ነው። አንድ የሸክላ ሠሪ ከጭቃው አንዱን ለክብር፣ ሌላውን ደግሞ ለውርደት ዕቃ አድርጎ ለመሥራት ሙሉ ሥልጣን አለው። ሆኖም፣ እግዚአብሔር እነዚህን የቁጣ ዕቃዎች ወዲያውኑ ከማጥፋት ይልቅ በብዙ ትዕግሥት እንደታገሣቸው ጳውሎስ ይገልጻል። ይህ ትዕግሥት የሰውን ልጅ የንስሐ ጊዜ የሚሰጥ ቢሆንም፣ ልባቸውን ለሚያደነድኑ ግን የፍርዱን ጊዜ የሚያከማች ነው።
ይህንን እውነት መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ክፍሎችም አጥብቆ ያሳየናል። ለምሳሌ ስለ ግብጹ ንጉሥ ፈርዖን ሲናገር፣ እግዚአብሔር ኃይሉን በእርሱ ላይ ለማሳየትና ስሙ በምድር ሁሉ እንዲነገር እንዳስነሳው ቃሉ ይነግረናል (ዘፀአት 9:16)። ፈርዖን በተደጋጋሚ ልቡን በማደንደኑ ራሱን ለጥፋትና ለቁጣ ዕቃነት አዘጋጀ፤ እግዚአብሔርም ይህንን የፈርዖንን ዓመጽ ለራሱ የክብር መገለጫ ተጠቀመበት።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት የሚታየው በእግዚአብሔር ፍጹም ሉዓላዊነትና በሰው ልጅ የነጻ ፈቃድ ኃላፊነት መካከል ባለው ሚዛን ላይ ነው። እግዚአብሔር ማንን እንደሚምርና በማን ላይ እንደሚፈርድ ሙሉ ሥልጣን አለው፤ ነገር ግን ማንም ሰው ያለ በደሉ ለቁጣ አይዳረግም። የሰው ልጅ የጸጋውን ጥሪ እምቢ ሲል፣ የእግዚአብሔር ፍትሕ በቁጣ ዕቃነት እንዲገለጥበት የራሱን መንገድ ይከፍታል።
ቃሉ ለእኛም የእግዚአብሔርን ትዕግሥትና ምሕረት ምን ያህል ታላቅ እንደሆነ እንድናስተውል ያደርገናል። እኛም በባሕሪያችን የቁጣ ልጆች የነበርን ብንሆንም፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ጸጋ ወደ ምሕረት ዕቃነት መለወጣችንን አስበን ዘወትር በእውነተኛ ትሕትናና በምስጋና እንድንመላለስ ታላቅ መመሪያ ይሰጠናል።
በመጨረሻም፣ የእግዚአብሔር ፍርድ ፍጹም ትክክል ነው። "እግዚአብሔር የቁጣ ዕቃዎችን በብዙ ትዕግሥት መቻሉ፣ ምሕረቱ ከፍርዱ በፊት እንደሚቀድም የሚያሳይ ታላቅ መለኮታዊ ማረጋገጫ ነው" በሚለው እውነት ልባችንን አጸንተን የምሕረቱ ዕቃዎች በመሆናችን ልንደሰት ይገባናል።