የመንፈሳዊ ልብሶች ሁሉ ማጠቃለያ የሆነውን ሐሳብ ጳውሎስ ሲያስተላልፍ “በእነዚህም ሁሉ ላይ የፍጻሜ ማሰሪያ የሆነውን ፍቅርን ልበሱት” ይላል (ቆላስይስ 3:14)። ፍቅር ለሚለው ጥቅም ላይ የዋለው የግሪክ ቃል አጋፔ ሲሆን፣ ያለ አንዳች ቅድመ ሁኔታ የሚሰጥን፣ ራስን መስዋዕት የሚያደርግን እና የእግዚአብሔር የባሕርዩ መግለጫ የሆነውን ንጹሕ መለኮታዊ ፍቅር የሚያሳይ ታላቅ ቃል ነው።
ፍቅርን መልበስ ማለት የተቀሩትን መንፈሳዊ ልብሶች ማለትም ርኅራኄን፣ ቸርነትን፣ ትህትናንና ትዕግሥትን ጠቅልሎ የያዘውን ትልቁን ውጫዊ ልብስ መደረብ ማለት ነው። መጽሐፍ ቅዱስ “ፍቅር ይታገሣል፥ ቸርነትንም ያደርጋል፤ ፍቅር አይቀናም፤ ፍቅር አይመካም፥ አይታበይም፤” በማለት ያስተምራል (1ኛ ቆሮንቶስ 13:4)። ማናቸውም መንፈሳዊ ሥራዎች ያለ ፍቅር ከተደረጉ ከንቱና ዋጋ ቢስ ናቸው። ስለዚህ ፍቅርን መልበስ የክርስትና ሕይወት ማዕከል ነው።
በጥንታዊው የባህል አውድ፣ ሰዎች ከውስጥ በሚለብሱት ልብስ ላይ ሁሉንም ነገር አንድ ላይ አያይዞ የሚይዝ ሰፊ መደረቢያ (ካባ) ይለብሱ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ምስል በመጠቀም፣ ምሕረት፣ ቸርነት፣ ትህትና እና ይቅርታ ሙሉ የሚሆኑት ከላይ አጋፔ የተባለውን የእግዚአብሔርን ፍቅር ስንለብስ ብቻ መሆኑን አስረዳ። ይህ የፍቅር ልብስ ውጫዊውን ብቻ ሳይሆን የውስጡንም ኅብረት የሚያሞቅና የሚጠብቅ ነው።
ፍቅር የሕግ ሁሉ ፍጻሜ ነው። እግዚአብሔር ፍቅር ነው (1ኛ ዮሐንስ 4:8)፤ ስለዚህ ይህንን ፍቅር መልበስ ማለት ራሱን እግዚአብሔርን በሕይወታችን ውስጥ ማንገሥ ማለት ነው። ሌሎች ሥጦታዎች፣ ትንቢትም ሆነ ልሳን ያልፋሉ፤ ነገር ግን እውነተኛው የክርስቶስ ፍቅር ለዘለዓለም ጸንቶ ይኖራል። ፍቅርን የለበሰ ሰው በሕይወቱ ሁሉ የእግዚአብሔርን ክብር ያንጸባርቃል።
በምድር ላይ ያለን አገልግሎት፣ የቤተ ክርስቲያን ሥርዓታችንና እውቀታችን የቱንም ያህል ትልቅ ቢሆን፣ የፍቅር ልብስ ከሌለን ባዶ ነን። በሰዎች መካከል የሚፈጠረውን ማናቸውንም ክፍተት ሊሞላና ሊጠግን የሚችለው ይህ ራስን አሳልፎ የሚሰጠው የክርስቶስ ፍቅር ብቻ ነው።
በመጨረሻም፣ ፍቅርን መልበስ ወደ ፍጹምነት የሚያደርሰን ብቸኛው መንገድ ነው። ይህንን ልብስ በለበስን መጠን፣ ጠላቶቻችንን እንወዳለን፣ ለሚረግሙን እንጸልያለን፣ እንዲሁም ወንድሞቻችንን ከልብ እናገለግላለን። የሕይወታችን ማጠቃለያና የዘለዓለም መለያችን ይህ የክርስቶስ ፍቅር ሊሆን ይገባዋል።