“በእነርሱም ዘንድ በዚህ ዓለም እንዳለው ኑሮ፣ በአየር ላይ ሥልጣን ላለው አለቃ እርሱም አሁን በማይታዘዙት ልጆች ላይ ለሚሠራው መንፈስ ፈቃድ፣ በፊት ተመላልሳችሁባቸዋል” በማለት ሐዋርያው ጳውሎስ የሰውን ልጅ የቀድሞ ማንነት ያስረዳል (ኤፌሶን 2፥2)። በዚህ ክፍል “የማይታዘዙ ልጆች” የሚለው ሐረግ የሚያመለክተው፣ ከእግዚአብሔር ጸጋ ውጪ የሆኑትንና በኃጢአት ሙታን በመሆን የዲያብሎስን ፈቃድ የሚፈጽሙትን ሰዎች ነው። ይህ ቃል በግሪክኛው የአመጽና የዓመፅን መንፈስ በውስጡ የያዘ ነው።
በታሪካዊና በባህላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በአይሁዳውያን የአነጋገር ዘይቤ አንድ ሰው “የአንድ ነገር ልጅ” ተብሎ ሲጠራ፣ የዚያን ነገር ባሕርይ ሙሉ በሙሉ ይወክላል ማለት ነው። ለምሳሌ “የብርሃን ልጆች” ሲባል የብርሃን ባሕርይ ያላቸውን እንደሚያመለክት ሁሉ፣ “የማይታዘዙ ልጆች” መባልም የአመጸኝነትና የእግዚአብሔርን ሕግ የመጣስ አቋም የሕይወታቸው መገለጫ መሆኑን ያሳያል። በዚያን ዘመን የነበረው ማኅበረሰብ በጣዖት አምልኮና በሥነ ምግባር ብልሹነት የተሞላ ነበር።
በሥነ-መለኮታዊ አቅጣጫ፣ የሰው ልጅ ከአዳም ውድቀት በኋላ በተፈጥሮው ለእግዚአብሔር ሕግ የማይገዛ ሆኗል። ሐዋርያው ዮሐንስ “እናንተ ከአባታችሁ ከዲያብሎስ ናችሁ የአባታችሁንም ምኞት ልታደርጉ ትወዳላችሁ” በማለት ይህንን እውነት አረጋግጧል (ዮሐንስ 8፥44)። የማይታዘዙ ልጆች በእግዚአብሔር ላይ ያመፁ ብቻ ሳይሆኑ፣ በአየር ላይ ሥልጣን ባለው በሰይጣን አሠራር ሥር ተጽዕኖ የሚያርፍባቸውና የጨለማውን ሥርዓት የሚታዘዙ ናቸው።
የዚህ ሁኔታ መንፈሳዊ ውጥረት የሚታየው በሰው ልጅ ፈቃድና በክፉው መንፈስ አሠራር መካከል ባለው ግኑኝነት ላይ ነው። እነዚህ ሰዎች በገዛ ፈቃዳቸው ኃጢአትን የሚያደርጉ ቢመስላቸውም፣ ከጀርባ ሆኖ ግን አእምሮአቸውን የሚያሳውረውና የሚዘውራቸው የክፋት መንፈስ አለ። ጳውሎስ ይህንን አስፈሪ እውነት በመግለጽ፣ ክርስቲያኖች ከመዳናቸው በፊት በምን ያህል ጥልቅ መንፈሳዊ ባርነት ውስጥ እንደነበሩ ያስታውሳቸዋል።
ቃሉ ለእኛም የዳንበትን ታላቅ ጸጋ እንድናስተውልና እንድናመሰግን ያደርገናል። እኛም በአንድ ወቅት እንደዚሁ ዓለም ሥርዓት እንመላለስ የነበርን፣ የማይታዘዙ ልጆች እንደነበርን መዘንጋት የለብንም። አሁን ግን የክርስቶስ ብርሃን ስለበራልን፣ ዳግመኛ ወደማይታዘዙት ልጆች የጨለማ ኑሮ እንዳንመለስ በቅድስናና በመታዘዝ ልንመላለስ ይገባል።
በማጠቃለያም፣ ክርስቶስ ከጨለማ ሥልጣን አድኖናል። “እርሱ ከጨለማ ሥልጣን አዳነን፣ ቤዛነቱንም እርሱንም የኃጢአትን ስርየት ወዳገኘንበት ወደ ፍቅሩ ልጅ መንግሥት አፈለሰን” የሚለውን እውነት በልባችን ይዘን፣ የብርሃንና የመታዘዝ ልጆች ሆነን ልንመላለስ ይገባናል (ቆላስይስ 1፥13)።