ዓለማት በእግዚአብሔር ቃል እንደ ተዘጋጁ ማለት ምን ማለት ነው (ዕብራውያን 11፡3)?

የዕብራውያን ጸሐፊ የእምነትን መሠረታዊ ምንነት ሲያብራራ "ዓለማት በእግዚአብሔር ቃል እንደ ተዘጋጁ፥ ስለዚህም የሚታየው ነገር ከሚታዩት እንዳልሆነ በእምነት እናስተውላለን" በማለት የፍጥረትን ጥልቅ ሚስጥር ያስተምራል (ዕብራውያን 11፡3)። "ዓለማት" (በግሪክኛው ‘አዮን’ ዘመናትንና አጽናፈ ዓለሙን ያመለክታል) ሲሆን፥ "የእግዚአብሔር ቃል" (ሬማ) ደግሞ እግዚአብሔር የተናገረው ሕያውና ፈጣሪ የሆነው ድምጽ ነው። ይህ ማለት የምናየው ግዙፉ ዓለምና ተፈጥሮ የተገኘው ከነበረ ቁስ አካል ሳይሆን፥ እግዚአብሔር ከምንም (ከባዶ) በቃሉ ኃይል የፈጠረው መሆኑን ያመለክታል።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የጥንት የግሪክ ፈላስፎች ዓለም የተፈጠረችው ቀድሞ ከነበረ አካላዊ ነገር ነው ብለው ያምኑ ነበር። ለእነርሱ ከምንም ነገር አንዲት አሸዋ እንኳ መፈጠር አትችልም የሚል እምነት ነበራቸው። የዕብራውያን ጸሐፊ ግን ይህንን የሰውን ልጅ ፍልስፍና ወደ ጎን በመተው፥ የዕብራውያንን መለኮታዊ ራእይ በማቅረብ ፍጥረት ሁሉ መነሻው የማይታየው የእግዚአብሔር ድምጽ መሆኑን አረጋገጠ። ይህ ለጥንቱ ማኅበረሰብ ከባድ አእምሯዊ ተግዳሮት የነበረ ሲሆን፥ የእግዚአብሔርን ፍጹም ሉዓላዊነት ያሳየ ትምህርት ነው።

ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር ይህ እውነት በዘፍጥረት መጽሐፍ ላይ በግልጽ የሰፈረ ሕጋዊ ማረጋገጫ ነው። እግዚአብሔር "ብርሃን ይሁን አለ፤ ብርሃንም ሆነ" (ዘፍጥረት 1፡3)። መዝሙረኛውም "በእግዚአብሔር ቃል ሰማዮች ጸኑ፥ ሠራዊታቸውም ሁሉ በአፉ እስትንፋስ" በማለት ፈጣሪ በፍጥረቱ ላይ ያለውን ፍጹም ባለሥልጣንነት ይመሰክራል (መዝሙር 33፡6)። የእግዚአብሔር ቃል ሕጋዊ አዋጅ በመሆኑ ፍጥረት ይህንን ትእዛዝ ተቀብሎ ወደ መኖር (ወደ ሕልውና) መጥቷል።

በሥነ መለኮታዊ አውድ የዚህ ትምህርት ውጥረት በሚታየው አካላዊ ዓለምና በማይታየው መንፈሳዊ ቃል መካከል ባለው ትስስር ላይ ነው። ዓይናችን የሚያየው ፀሐይን፣ ተራራንና ውቅያኖሶችን ነው፤ ነገር ግን ከእነዚህ ግዙፍ አካላት በስተጀርባ ያለው መሠረት የማይታየው መለኮታዊ ቃል ነው። የእምነት ታላቅነት ያለው የሚታየውን ነገር በማየት ሳይሆን፥ ከሚታየው ነገር ጀርባ ያለውን የማይታየውን የፈጣሪን ቃል በማስተዋል ላይ ነው። ይህም እግዚአብሔር በተፈጥሮ ላይ ያለውን ጣልቃ ገብነት ያጎላል።

የሰው ልጅ በተፈጥሮው በሚያየው፣ በሚዳስሰውና በሚሰላው አካላዊ ነገር ላይ ብቻ መደገፍን ይወዳል። የሚታየው ነገር ሁሉ ዘላለማዊና አስተማማኝ ይመስለዋል። ነገር ግን ይህ ጥቅስ የሚያሳየን የሚታየው ነገር ሁሉ ጊዜያዊ መሆኑንና እውነተኛው መሠረት ግን ያ የማይታየው የእግዚአብሔር ቃል መሆኑን ነው። ሰዎች በእጃቸው የያዙት ሲጠፋ ተስፋ ይቆርጣሉ፤ እምነት ግን ዓለምን ካስገኘው አምላክ ጋር ስለሚያስተሳስረን በማይታየው ኃይል እንድንደገፍ ያደርገናል።

ቃሉ ለእኛም በሚታየው የዓለም ማዕበል ሳንረበሽ በማይታየው አምላካችን ቃል ላይ እንድንቆም ታላቅ ተስፋ ይሰጠናል። ዛሬ በዓለማችን የሚታዩ ነገሮች ሁሉ ሊናወጡ ይችላሉ፤ ነገር ግን የፈጠራቸው የእግዚአብሔር ቃል ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል። "የሚታየው ዓለም የማይታየው ቃል ውጤት ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም ሕይወታችንን በሚያልፈው ቁሳዊ ነገር ላይ ሳይሆን በማያልፈው የእግዚአብሔር ቃል ላይ ልንመሠርት ይገባል።